Mon 16 Aug 2004
de Gouvernante revisited
In een wereld waar illusie de werkelijkheid is geworden geniet je des te meer van eerlijk eten. Zo was ik vorige week bij de Digros waar ik in een gierige bui mezelf bijna had laten verleiden tot de aankoop van 500 gram gelderse worst voor 1 Euro 19. Toch maar even de verpakking beter
bestudeerd: één van de ingrediënten was "dierlijk collageen". Hartelijk gatverdamme; dus toch maar de twee keer zo dure worst gekocht waarvan de inhoud er iets rooskleuriger uitzag, al besef ik me terdege dat ik voor 4 euro per kilo nog steeds niet mag verwachten dat er alleen maar varkenshaasjes in die worst zitten.
Ik zal er ook maar niet te hard op rekenen dat dat varkentje waar die worst van is gemaakt een beetje prettig leven heeft gehad, want dat is natuurlijk de keerzijde van goedkoop vlees. Bij de Witte Prijzen Slager ligt vlees dat goedkoper is dan groente, dat geeft natuurlijk te denken.
Maar genoeg depressiviteit nu! Lekker eten! Het was de Gouvernante waar we weer ons culinaire hart konden ophalen. Dat had ik trouwens een paar maanden geleden ook al gedaan in de Bokkedoorns; wel errug lekker maar niet sfeervol. Kouwe kak; de eigenaar die zijn ronde deed meed de tafels met de mensen die hij niet kende, beetje incrowd dus.
De Gouvernante was weer ouderwetse verwennerij. Het thema van vandaag leek wel "subtiel" te zijn. De porties waren niet groot, maar zo subtiel van smaak dat je bij elk klein hapje weer gelukzalig zat te grijnzen.
We hebben voor de formaliteit de kaart nog even vastgehouden maar eigenlijk waren we na het oplezen van gang één van het menu Jeunes Restaurateurs al verkocht.
"Als voorgerecht serveren we een tarte tatin van Canadese kreeft met geconfijte pomodori, met daarbovenop rucola en parmesan, met een hollandaise en thermidor saus. Dat was dus gang één...
Klap open en lees verder »
Nummer twee:
Gegrilde watermeloen met een in knoflookolie gebakken reuzegamba met een beetje kerriecrême.Leuke combinatie; de meloen was mooi kruislings gegrild en had dus een mooie grilstructuur. De combinatie van de drie smaken was subtiel. Kleine hapjes, slokje wijn, slokje water, klein hapje, slokje wijn, etc.
Het hoofdgerecht bestond "uit een stukje
bloemstuk van het weiderund" waar de Gouvernante beroemd om schijnt te zijn; de eignaar lichtte ons toe dat hij het tegenover de vaste gasten niet kon maken om dit gerecht niet als piece te serveren. De begeleidende saus was een rode wijnsaus met zomertruffel. Eerlijk gezegd vond ik een stuk rundvlees na twee van zulke subtiele voorgerechten te zwaar van smaak. Begrijp me goed, het was niet slecht, maar ik had liever iets lichter vlees gehad.
de kaasgang was een stukje Gruyere met een crostini en Balsamico honing. Heerlijk, maar wel een beetje klein stukje kaas hoor. het waren echt twee kleine plakjes kaas zoals je ze met een dikke kaasschaaf afschaaft.
De
laatste gang was een potje met rabarbercompôte met daarop een Creme Brulée van Bourbon vanille met ernaast een bolletje vanilleijs. Heerlijk.
We hadden gekozen voor het door de huis-vinoloog samengestelde wijnarrangement. De wijnen die bij de gerechten werden geserveerd waren werkelijk goddelijk. Ik dacht dat dessertwijn altijd mierzoet was, maar deze was heel licht (subtiel, daar heb je 'm weer) zoet. Ik heb geen verstand van druiven en streken, maar ze pasten qua smaak perfect bij de gerechten. Volgende keer ga ik toch de wijnen ook opschrijven, maar ik vond het al "Johannes van Dam-achtig" genoeg dat ik alle gangen noteerde.
Nog een plus: als je wijn op is schenken ze gewoon kosteloos bij (je moet er natuurlijk geen zuiperette van maken). Naar huis rijden was er dus niet bij maar wat is er nou romantischer dan op je 12,5 huwelijksdag met bus 42 naar huis te gaan?!
We'll be back! Of: on se retourner (toch?)
« Dicht
[2]
Reactie(s) |
Permalink | [0]
TrackbacksSat 14 Aug 2004
12,5 jaar!
Op 14 februari 1992 (als je het zo ziet staan is het wel heeeeel lang geleden!) zijn Meta en ik getrouwd. vandaag, twaalfeneenhalf jaar later is de enige mogelijkheid om een anniversary in de zomer te vieren. Maar helaas geen tuinfeest. Wél lekker naar
de Gouvernante vanavond. Jammie Jammie!
Als je dan terugkijkt wat er allemaal is gebeurd in die tijd.
In 1992 werkte ik nog bij Fokker (Meta ook trouwens); daarna Datatraffic, Getronics, Telfort, BT en m'n huidige emplooi; lekker ver van IT en Telecom. Meta zit sinsdien bij dezelfde werkgever.
In 1992 had ik met hockeyen nog geen enkel doelpunt gescoord, nu staat de scoreteller op het onwaarschijnlijke aantal van... 2 (zegge: twee. Iedereen die erbij was kan de eerste
nog herinneren, op Groen-Geel).
In 1992 liepen poezen Paco en Urbi rond. Urbi heeft het leven gelaten in de Lusthoflaan, Paco is still going strong!
In 1992 woonden we in de Oranjestraat, en nu in de Dragontuin. In 1992 rookte ik nog en woog ik 82 kilo. Nu rook ik niet meer, maar weeg ik wel 10 kilootjes meer, met werkelijk een goddelijk lichaam :-)
Ondertussen is mijn moeder ook nog heel ziek geweest en hebben we gevreesd voor het ergste. Nu hoeft ze als door een wonder zelfs niet meer te dialyseren en heeft ze volgens mij de energie om 100 te worden, net als m'n vader.
In 1992 waren we DINK's (Double income, no kids), vorige week vierden we Maxim's 8e verjaardag.
En kent u de gabbermobiel nog? Onze 900cc VW Polo met kenteken DV-04-XN? Ook hij heeft het niet overleefd, het is nu Alfa en Audi. Toch was de gabbermobiel beter; die kon je nog zelf reparen, daar hoef je nu niet om aan te komen.
In 1992 was aan het einde van de maand mijn geld op. Nu nog steeds.
Maar waar het vandaag om gaat is dat ik in 1992 met Meta trouwde omdat ik zoveel van haar hield en ik nu kan constateren dat dat alleen maar beter is geworden.
Op naar de 25 (en 30, 40, 50, 60...)
[3]
Reactie(s) |
Permalink | [0]
TrackbacksFri 13 Aug 2004
Nepperij in de autobladenwereld?
Ik lees graag autobladen. Vraag me niet waarom, want 80% van de auto's die erin staan kan ik me toch nooit veroorloven.
Maar ik heb sterk de indruk dat je mbt de zogenaamde primeurs (we hebben nu de hand weten te leggen op wel héél speciale spionagefoto's!!) wordt genept waar je bijstaat en dat deze "lekken" een vooropgezet spelletje zijn van fabrikanten en bladenboeren.
Wat mij namelijk opvalt is dat de berichtgeving van een nieuw model
altijd volgens hetzelfde stramien verloopt: In week x hebben ze een heeeeeeel vage spionagefoto, in week x+5 hebben ze een iets minder vage spionagefoto en in week x+10 hebben ze dan de officiele foto's. Week x+14 de eerste testen en weer drie weken later staattie in de showroom. dat is snel! Iedereen die op zijn werk wel eens een projectje heeft gedaan mbt de invoering van een nieuw product weet dat de tijd vliegt en bovenstaande tijdlijn onhaalbaar is.
Waarom worden we dan genept? Welnu, het ontwikkelen van een nieuw model is een proces dat volgens mij iets van 4 jaar duurt. Als je je beseft hoeveel tijd vóór de introductie van een model de auto al "af" moet zijn kan je niet anders concluderen dat de exacte uitvoering en specificaties van een nieuw model al minimaal een jaar vóór introductie klaar zijn. Er moeten namelijk ook nog een hele rij onderdelen-toeleveranciers worden geselecteerd en geïnstrueerd die de specifieke onderdelen mogen gaan bouwen. En die kan je pas vertellen wát ze moeten fabriceren als je zeker weet dat de auo volledig voldoet aan de eisen die de fabrikant er aan stelt. Als je dan ook nog daarbij optelt wat er allemaal aan reserveonderdelen, manuals voor monteurs, custom made testapparatuur, trainingen voor monteurs en sales mensen geregeld moet worden kan je wel stellen dat dat verhaal van die laatste testritten -amper twee maanden voor de introductie- een aapverhaal is. Op het moment dat de eerste "spionagefoto's" verschijnen is de productie al ruim en vet op gang, zoveel is mij wel duidelijk.
Komt nog bij dat de nieuwe Audi A3 sportback al 4 maanden geleden als primeur in de Duitsche auto bla bla bild stond en pas twee maanden later in de Autoweek; "uniek, de eerste foto's!!!" Yeah right... (die Bild is nota bene een zusterblad).
Het is dus de fabrikant die bepaalt wanneer welk model "gelekt" wordt en de bladenboer danst braaf naar zijn pijpen omdat hij niet het risico wil lopen om anders van de coolste primeurs te worden uitgesloten. Het is dus net als de verhouding amerikaanse media / regering Bush.
Ik ben naïef, ik weet het.
[0]
Reactie(s) |
Permalink | [0]
TrackbacksSat 07 Aug 2004
Kijktip Moloko
Aanstaande donderdagavond om 0:00 uur op Ned 3: het optreden van Moloko op Pinkpop 2004. Aanrader!
Recensie van de VPRO 3 voor 12 site: Roisin Murphy ziet er uit als een aangerande pauw en
hangt in het tweede nummer al aan een monitorbox te hijgen. Van opwinding. Oma’s verkleeddoos gaat open en daaruit komt geen tight sweater, maar wel een helm, zwarte rubber laarzen en een nieuw pakje voor de toegift. En rozen natuurlijk. Met sure fire festival hits als Pure Pleasure Seeker, The Time Is Now en natuurlijk Sing It Back blijkt het een eitje te zijn om het Pinkpop-publiek
ook dit jaar weer blij te maken. De wijze waarop Moloko stoeit met haar eigen materiaal - live staat te remixen eigenlijk - wekt nog steeds bewondering op. De combi tussen live band en dansbeats zit hier wel goed, in tegenstelling tot veel andere dans-acts. Maar Moloko komt dan ook traditioneel meer uit de band-hoek. Met Indigo en het bijbehorende mantra: ‘Rameses, Colossus!’ start de toegift, waarbij Roisin zelf ook nog even gaat crowdsurfen. Topvrouw!

[1]
Reactie(s) |
Permalink | [0]
TrackbacksWed 04 Aug 2004
Boerengolf
Golfen mag dan zo ondertussen erg Tokkie worden (als Froger het doet...),
dit is dan wel erg koel. Boerengolf.
De pret zal binnenkort wel worden verpest door gasten die met een BMW X5 of VW Touareg de baan op gaan en er een soort moderne polo van maken.
(speaking of which, is dat geen gat in de markt, All Wheel Drive Polo (TM) voor de verveelde snob?)
[3]
Reactie(s) |
Permalink | [0]
TrackbacksMon 02 Aug 2004
Pauper?
Als je
dit op je auto zet, ben je dan een pauper or what?
Een imitatie GPS antenne...
In ontwikkeling:
- Een imitatie FM radioantenne; Laat de buren maar denken: "waar doettie het van!"
- Een imitatie bobbel in je broek! Chicks love it!
- Een imitatie open dak
Kunnen ze geen imitatie Hans maken? Ga ik lekker op het strand liggen morgen en laat ik hem naar m'n werk gaan.
[5]
Reactie(s) |
Permalink | [0]
Trackbacks
Duinrell poll
De poll van deze week gaat over de prijs van een nachtje kamperen in Duinrell.
Dit arrangement omvat: 1 caravan + auto en twee personen parktoegang voor twee dagen. Dus vier mandagen Duinrell en 1 nachtje camping (met stroom en douches en een plekkie van 12 bij veel meter. Tikibad toegang kost 3,50 pp. Buitenzwembad met ligweide is gratis.
ter indicatie: Een dagje efteling kost 25 eu p.p.
(1) 28,75
(2) 44,75
(3) 53,50
(4) 60,40
Voor het antwoord moet u op "klap open" klikken
Klap open en lees verder »
Het juiste antwoord is (1), 28 Eu. Het is ongehoord; ik heb weer vertrouwen in de mensheid.
« Dicht
[0]
Reactie(s) |
Permalink | [0]
TrackbacksWed 28 Jul 2004
Pindasaus Poll
Een (1, zegge één) euro voor een portie pindasaus op de friet (wat de prijs voor een normaal formaat bakje patat-flip op EUR 2,75 brengt):
(1) dat is een redelijke prijs
(2) da's een prijspakker!
(3) Dat is een meer dan gezonde marge voor de uitbater
(4) ophangen, stenigen en demoniseren die lui!
Mocht u willen gaan stenigen: het betreft een pretpark te Kaatsheuvel (en de Pandadroom is de bom!)
[2]
Reactie(s) |
Permalink | [0]
Trackbacks
Hollanders
Ik snap ze niet, die Nederlanders die klauwen met geld uitgeven aan de verkaansie en dan in Luxemburg bij een benzinepomp in de rij gaan staan voor een paar euro voordeel op een volle tank benzine.
Je gaat toch op vakantie voor je lol en niet om in de rij te staan voor een paar knaken?
[0]
Reactie(s) |
Permalink | [0]
TrackbacksMon 05 Jul 2004
Work work work
Voor de vaste lezers valt er niet zoveel spannends te beleven hier, waarvoor mijn excuses. De reden hiervoor is dat ik het vreselijk druk heb op mijn werk, maar ook bijzonder naar mijn zin!
Ik ben nu 38 en eindelijk heb ik ontdekt (A) waar ik goed in ben en (B) wat ik leuk vind: geef mij een afdeling waar geen structuur meer in zit en laat me lekker los gaan; na een jaar zijn de rookwolken opgetrokken en staat er een goed lopende afdeling en de mensen die het werk doen hebben het ook naar hun zin. Projectmatig met mensen en processen werken in een klantgerichte commerciele omgeving is voor mij helemaal da bomb.
Vorig jaar april kwam ik binnen bij mijn huidige werkgever met als opdracht om de "Sales binnendienst" (bestellijn/technische helpdesk/klantenservice) te herstructureren.
Na een kleine driekwart jaar was ik flink op weg en heb ik de taak als quality manager er bij gekregen/genomen omdat dat goed paste bij mijn ervaring bij eerdere werkgevers. Ik was tenslotte voor mijn eigen afdeling al driftig processen aan het beschrijven dus kwam het eigenlijk niet zo slecht uit.
Toen daarna de logistiek manager werd ontslagen werd het pas echt spannend en ben ik gevraagd om deze afdeling te integreren met mijn Sales binnendienst team. Dus nu ben ik druk doende om deze twee afdelingen te integreren in een "Service Delivery" afdeling waar de orders van ontvangst tot verzending binnen één afdeling worden verwerkt. Korte lijnen, snelle informatieverwerking, goeie samenwerking etc etc en dat alles om de klant een ongeëvenaarde Service belevenis te geven! Tsjakkaaaa!
En als een duveltje uit een doosje kwam er twee maanden geleden ook nog het verzoek om in onze vestiging is Brussel een logistieke afdeling op te gaan zetten, dus ben ik ook nog eens regelmatig aan het pendelen tussen de beide vestigingen.
Dat is wel een bijzonder leerzame/verrijkende ervaring want het werken met teams in verschillende landen vereist veel inlevingsvermogen en een tactvolle aanpak; het laatste dat je wilt is dat het Belgische team je ziet als "die Hollander die ze wel even komt vertellen hoe het moet". Veel praten, veel overtuigen, veel uitleggen waarom dingen gaan zoals ze gaan en dan kom je een heel eind.
Dus ik ben lekker aan het bouwen en daar haal ik een hoop voldoening uit! Maar het is hier wel wat stil ja...
[7]
Reactie(s) |
Permalink | [0]
Trackbacks