Dag 3, nog meer winding roads

De wifi is slecht, dus de foto’s volgen!

Gisteren om 21:30 gaan pitten, vanochtend om 04:30 reveille; netjes dus. Dan wordt er koffie gemaakt, camera’s leeggehaald, foto’s weggegooid die lelijk en mislukt zijn en wordt het blog geschreven. Dat is wel een voordeel van bloggen: je *moet* elke dag de foto’s uitzoeken en daarmee voorkom je dat je thuis 2.000 foto’s moet gaan doorspitten.

 

We hebben weer in een leuk ontbijttentje ontbeten in een verder uitgestorven Sacramento (duh, het was zondagochtend 08:00). Meta had een werkelijk fantastische huisgemaakte granola en ik had sourdough met een omeletje en applewood smoked bacon.

Na het ontbijt is Meta naar de hotelkamer gegaan en heb ik een fototourtje door de stad gedaan op een huurfiets en later een elektrisch stepje. Sacramento is best een Europese stad, met brede stoepen waardoor het steppen iets veiliger is dan tussen het verkeer.

En een speciale eervolle vermelding voor de man die de bipsen van de steppende dames nauwkeurig nakeek:

De route vandaag kon via twee opties: veel slingeren (en volledig binnendoorwegen) of een stuk snelweg en een stuk slingeren. Optie 2 kwam langs een outlet dus nu mogen jullie allemaal raden welke route het werd… 1 hint: we hadden een trui nodig want aan de kust was het toch wel ietsie frisser dan we hadden verwacht (11 graden in de ochtend en later op de dag maximaal 17 graden).

De outlet was klein maar ze hadden wat we nodig hadden en met een uurtje waren we weer op pad. We reden wederom door Napa Valley en hadden vandaag een andere route dan gisteren en deze route was dus wél druk! File galore door de leuke dorpjes. Gisteren hadden we een meer scenic route en die was vreemd genoeg een stuk rustiger.

We zijn vanuit Sacramento omlaag gereden naar Napa waar we naar de outlet zijn gegaan en daarna via de 101 omhoog om op en gegeven moment bij Cloverdale via de 128 naar het noordwesten te rijden, deze komt uit bij de kust onder Mendocino en vandaar volg je Highway 1 verder naar het noorden, in ons geval met als eindpunt Fort Bragg.

Die 128 is een plaatje hoor! Berg – bos en wijngaard wisselen elkaar af. Dit is een heel mooie route met heuvelachtig gebied met rechte wegen en ook hier en daar wat de hoogte in met haarspeldbochten. Onderweg kwamen we nog een heel leuk restaurant tegen waar het heerlijk naar kruiden rook omdat ze naast het restaurant een enorme kruidentuin hadden. Helaas was het geen etenstijd want het zag er wel uit alsof je er lekker gastronomische dingen kon beleven! De naam is The Bewildered Pig en als je ooit op deze weg terecht komt, zorg dan dat je er na 17 uur bent voor het avondeten!

Wat ik nog niet geschreven heb is dat we deze vakantie zoveel geuren ruiken als we in de natuur rijden! Vandaag was een deel Redwood forest met ENORME bomen en dat rook heerlijk naar dennenbos!

Als je dan eindelijk op Highway 1 bent dan heb je meteen een schitterend zicht op de oceaan en de kust. Ik heb 1 foto gemaakt maar morgen en overmorgen “doen” we ook Highway 1 dus er volgen nog genoeg foto’s!

En dan… onze eindbestemming. Een Airbnb in Fort Bragg. En die heet “Garden Paradise”. Onze eerste Airbnb ooit en waarschijnlijk ook meteen de mooiste. Een tuin ter grootte van een voetbalveld met allemaal kleine stukjes paradijs, elk met een eigen thema. Wát is dit waanzinnig mooi zeg! Hieronder 1 foto en de rest heb ik even op een aparte pagina gezet. Zó jammer dat we maar 1 nacht hier zitten! Morgen is het huisje alweer bezet anders hadden we er zeker een nacht aan vastgeplakt. Een heerlijk huisje, de schitterende tuin, een sauna én een hot tub. Ongelooflijk!

’s avonds gegeten in Fort Bragg bij Mayan Fusion, wel lekker maar niet speciaal. Fort Bragg is een soort Katwijk, vooral weinig commercie en veel motels en hotels in oude staat (en dat is niet altijd een compliment 🙂 )

En toen weer naar ons huisje…

Dag 2, the longest day

De laatste keer dat we aan de Westkust waren was zo’n twee jaar geleden toen we in Las Vegas waren en ik meen me te herinneren dat we toen om 02:00 niet meer konden slapen. Dan is het in Nederland 11:00 ’s ochtends en dan ben ik thuis ook al uren wakker. Wat die nacht in Vegas niet hielp was de niet te temmen kou van de airco.

We hoopten echt dat het deze keer beter zou gaan en de betere airco en het superlekkere bed hebben echt geholpen. Meta was om 04:00 wakker en ik om 04:30, alleszins netjes dus!

Blogje geschreven, gedoucht (super douche ook!), etc. en om een uurtje of 7 richting San Francisco gereden voor een ontbijtje bij Mo’z Café die ons was aangeraden door Onno. En dat was lekker zeg! Ik had een Egg Benedict en Meta een Egg Florentine (da’s een variatie op Egg Benedict met spinazie). Was echt supervers en met heerlijke Hollandaise saus gemaakt, zo goed proef je ze zelden!

Na het heerlijke en goed vullende ontbijt hebben we nog wat rondgereden in SF (veel zwervers op straat!), oa. langs Lombard Street.

Toen nog even langs het vista point bij de Golden Gate bridge waar het nog best frisjes was, een graadje of 12. Gelukkig hebben we allebei ons fleece jasje bij ons.

En toen… naar Napa Valley! Wat onwijs gaaf is dat zeg! Ontzettend mooie scenic routes in een heuvelachtig landschap tussen de wijnvelden en “chateaus” door. Supermooi en de temperatuur liep daar op tot een graadje of 22, echt heerlijk om met een cabrio doorheen te rijden. Het was ook erg rustig op de weg, ik had het er gezien de populariteit van het gebied veel drukker verwacht!

We hebben geluncht bij de winery van Francis Ford Coppola en hoewel dat natuurlijk commercieel is als de neten was het restaurant wel heel erg mooi gelegen en konden we nog een plekkie krijgen op het terras onder de pergola.

We hadden allebei een heerlijke pizza die ze dan gesneden op tafel zetten en je allebei een apart bordje krijgt omdat ze er gewoon standaard van uitgaan dat je de pizza’s allebei deelt. I love the USA!

Daarna was het op naar Sacramento voor onze volgende hotelbestemming en die route voerde ons door een mooie rustige bergachtige route. Tegen de tijd dat we in Sacramento waren aangekomen was de temperatuur opgelopen tot ongeveer 32 graden, erg lekker dus!

Sacramento is en bijzonder mooie stad. Ruim opgezet met mooie parken! En ze hebben er een netwerk van elektrische fietsen en stepjes die je met je Über app kunt huren. 20 minuten steppen kost ongeveer 3 euro en fietsen is nog minder dan dat, ideaal. Je ziet in de app waar ze staan en dan kan je ze reserveren en er naartoe lopen. Als je er dan bent scan je de QR code met de app en dan worden ze vergrendeld.

We hebben gegeten bij PF Chang’s (da’s toch wel een top drie restaurant keten voor ons) waar van alles mis ging. Ten eerste kwamen de hoofdgerechten vóór de voorgerechten en was 1 hoofdgerecht niet heel warm. Dus daar werd aan gewerkt en in de tussentijd hebben wij het wél warme hoofdgerecht en de voorgerechten verorberd maar was het andere hoofdgerecht nog steeds niet teruggekomen; daar baalde de bediening ook van en aangezien wij er ondertussen geen trek meer in hadden hebben we de rekening gevraagd en werd er alleen 1 hoofd- en 1 voorgerecht in rekening gebracht. Dus 1 voorgerecht en 2 cocktails van het huis, nou dat is wel heel erg netjes opgelost!

Het hotel was het Grand Sheraton (ook weer via Hotwire geboekt), prima hotel, lekkere bedjes en mooi midden in de stad gelegen. Je moet wel voor de wifi betalen wat ik toch wel belachelijk vind voor zo’n klasse hotel. Maar als je lid werd van hun loyalty programma dan was het gratis. Dus ben ik nu lid van hun loyalty programma 🙂

We gingen om 9 uur slapen, dat gaat de goeie kant op!

Vandaag rijden we naar Fort Bragg aan de mooie Californische kust!

Dag 1: Moe, geïrriteerd maar verstandig!

Half vier ’s middags vertrekken we uit ons hotel dat ten zuiden van San Francisco ligt om naar de Tesla fabriek te gaan voor een tour door de fabriek. Die tour begint om 5 uur en we moeten er iets eerder zijn. Onderweg rijden we even langs de Best Buy voor een nieuwe telefoonhouder en een straf bakkie bij Starbucks om wakker te blijven. En dan: de avondspits in Silicon Valley…

Op de navigatie staat dat we nog 23 km moeten en dat dat 26 minuten zou duren, maar de afgelopen 10 minuten staan we bijna continue stil; dat gaan we dus nooit halen! Dat geeft ons dan wel weer mooi de gelegenheid om een fotootje te schieten van het Facebook hoofdkantoor!

Enfin, lang verhaal kort. Ik ben moe (want ondertussen is het 01:30 in Nederland, zijn we 20 uur op en dus ben ik geïrriteerd van de vertraging, de file en de verheugings op de tour door de Tesla fabriek. Maar ik ben ook verstandig en bedenk me dat het vakantie is.

Dus: ik keer om en we besluiten naar de Walmart te gaan en de tour te laten schieten. Dat ik op m’n 53e alsnog verstandig ga zijn, wie had dat verwacht!

Fast rewind naar 20 uur eerder: de wekker gaat in de Dragontuin. Koffie, laatste spullen in de koffer en dan brengt Maxim ons naar Schiphol. Speaking of koffer: we hebben dit jaar weer een convertible gehuurd en wilden nu eens een keertje zónder koffers op de achterbank rondrijden en dus hebben we twee nieuwe duffelbags gekocht want dat propt wat makkelijker in een kleine achterbak dan koffers. Eén best wel grote en een iets minder grote. En alles paste er in!

Hulde aan Meta dat ze zo haar best gedaan heeft om zo weinig mee te nemen dat we slechts 17 + 12 kilo aan koffers bij ons hebben en dat ze er toch elke dag weer stralend en modieus bij loopt!

Op Schiphol is het heel rustig. Koffers inleveren 1 iemand voor ons, bij de security waren we meteen aan de beurt en de paspoortcontrole hadden we 2 mensen voor ons, ideaal! Daarna het gebruikelijke lounge tafereel met een glaasje bubbels. De lounge was trouwens wel héél druk! Zie foto hieronder 🙂

Hier hebben we even geproost op Robert Jan zijn 45e verjaardag!


Daarna hadden we wéér mazzel want toen we bij de gate aan kwamen lopen gingen ze nét boarden en mochten op dat moment de sky priority klanten aan boord. Dus liepen we zo rechtstreeks door en het vliegtuig in.

We vlogen met een (nogal oude) 747 en we zaten helemaal voorin in een klein smal deel waar een grote galley naast zit waardoor het net is alsof je in een klein vliegtuig zit. Wel zo knus 🙂

Wát een eind vliegen is 10 uur zeg! Ongelooflijk, er leek geen einde aan te komen. Gelukkig heeft de serie Chernobyl ons er doorheen gesleept. Wat een topserie is dat zeg, aanrader!! Die dingen op de servetjes zijn onze KPN SIMkaarten, we hebben in de USA allebei een AT&T SIMkaart zodat we lekker data hebben om te navigeren en zo. Werkt super, we hebben Airieli Mobile gebruikt als vertrekker van de simkaart en ik had voor de landing al bereik.

Na de landing hadden we wéér mazzel want we waren in zegge en schrijve één minuut door de immigratie. Onze vriend Robert Jan tipte me een jaartje geleden dat je ook als Nederlander “Global Entry” aan kon vragen; dan betaal je eenmalig $100 en vul je wat papierwerk in waarna je wordt doorgelicht (hoe ze dat doen weet ik niet) en na goedkeuring mag je 5 jaar lang de USA in zonder in die helse rijen bij immigratie te hoeven staan. Wat een feest zeg!

Daarna koffertjes gehaald, Mustangjetje gehaald (foto volgt) en daarna op naar ons hotel, Pullman San Francisco Bay. Mooi hotel met heeeeeeerlijke bedden!

Daarna de Tesla tour (not), Walmart, eten bij Applebees en toen ging om 19:00 uur het licht uit…

Don’t call us, we’ll call you

Vorige jaren kochten we altijd bij aankomst in de AT&T of de T-Mobile shop een SIM kaart met een paar gb data zodat we lekker konden navigeren met Google maps, even een restaurantje opzoeken etc. We hadden wel eens van Arieli mobile gehoord en hebben dat uitgeprobeerd toen Meta onlangs voor werk naar Chicago mocht.

Arieli stuurt je een SIMkaart op, die activeer je de dag voordat je op reis gaat en als je dan aankomt dan doet ‘ie het. En dat is Meta prima bevallen dus hebben we er nu voor de aankomende vakantie ook 2 besteld.

Meta had in Chicago T-Mobile en we hebben nu AT&T gekozen omdat die betere dekking schijnt te hebben in onbewoond gebied en met name in Oregon zitten we hier en daar in erg dunbevolkt gebied.

Verder valt er (helaas zou ik bijna zeggen) niet zo veel meer voor te bereiden. Ik hoop dat mijn bij Ali Express bestelde telefoonhouder voor in de auto op tijd aankomt maar dat is eigenlijk het laatste dat geregeld moet worden. En de laatste weken kan ik ook nog wat informatie door lezen over de stateparks waar we in deze vakantie langs komen.

De voorbereiding: de hotels en de auto

Amerika is de afgelopen jaren een stuk duurder geworden. Er zijn streken waar je op de populaire dagen zomaar $160 voor een Motel 6 betaalt, dus dat is een stuk prijziger geworden! De lastigste plekken waren de kust (daar is alles het hele jaar door onbetaalbaar lijkt wel), Napa Valley en de omgeving van Lake Tahoe; bij die laatste twee zitten we toevallig in het weekend en dat zijn populaire bestemmingen voor de gefortuneerde bewoners van de San Francisco Bay Area. Daar is twee maanden voor onze vakantie 90% al volgeboekt en betaal je voor een muffig hotel met een lage waardering op Tripadvisor $187.

Gelukkig heeft HotWire ons kunnen helpen. Bij Hotwire krijg je een mooi tarief maar weet je vooraf niet welk hotel je krijgt. Je weet wel welke klasse en in welke stad of zelfs wijk en je krijgt de 4 hotels te zien waar jouw hotel er zeker 1 van is. Dus het is een beetje een gokje en je kan niet annuleren.

De eerste nacht hebben we Pullman in de omgeving van San Francisco, de dag erna een Sheraton in Sacramento; beide via Hotwire. We hebben ook nog twee AirBNB’s (voor ons echt de eerste keer!) geboekt.

In Vegas hebben we 4 nachten Encore via Hotwire en de laatste twee nachten zitten we in Crown Plaza in LA, ook via Hotwire. “Voordeel” van Hotwire is dat je bij het boeken al betaalt dus zo spreid je de kosten een beetje.

Het leukste hotel is “the Oregon Hotel” in Mitchell Oregon, dat ligt in the middle of nowhere en daar kan je alleen telefonisch boeken! Het dichtstbijzijnde dorp ligt op een uur rijden, ik denk dat we daar wel rust vinden!

De rest van de hotels is allemaal met hotels.com geboekt en die kunnen we allemaal annuleren mochten we de plannen willen wijzigen.

De auto is (het begint een traditie te worden!) een convertible bij Alamo geworden. Alamo heeft Ford Mustangs en die hebben de grootste kofferbak. Een Camaro heeft en heel klein kofferbakje met een mini-opening.

We hebben omdat we vaker convertibles huren maar eens wat zachte Eastpak koffers gekocht, daar kan je makkelijker de achterbak mee volstouwen dan met harde koffers.

De voorbereiding: de route

We starten de route in San Francisco, daar arriveren we op 28 juni en hebben voor de eerste nacht een hotel nabij de luchthaven geboekt. Heel misschien doen we nog een rondleiding in de Tesla fabriek die daar in de buurt ligt, even kijken nog of dat past.

 

Op de eerste reisdag rijden we via Napa Valley naar Sacramento. Dat is een beetje om maar de hoofdreden hiervan zijn de hotelprijzen in Napa Valley in deze periode, die zijn echt belachelijk hoog en je betaalt voor een middenklasse hotel minimaal 250 euro per nacht. En nu zitten we via Hotwire in het Sheraton in Sacramento.

Dag twee is het eindpunt Fort Bragg aan de Californische kust. Fort Bragg staat bekend om “Glass Beach”, een standje bezaaid met mooi geslepen stukjes glas en die komen daar terecht omdat de bewoners vroeger hun grofvuil zó over de rand van de kliffen de oceaan in gooiden. Al het glas ligt er nog en is intussen mooi geslepen.  

Daarna is het voorlopig even bos en de schitterende Noord Californische kust. We rijden de Avenue of the Giants, de Newton B Drury scenic parkway en komen ook langs Redwood National Park. We overnachten in Crescent City en Newport waarna we 3 nachten in Portland in een AirBNB zitten. Daar vieren we ook 4th of July.

De dagen daarna rijden we het binnenland van Oregon in en overnachten we in Madras, Mitchell, Bend en Klamath falls. Wat we onderweg tegenkomen is veel scenic route en hoogtepunten zoals Mt. Hood, Multnomah Falls, John Day, McKenzie pass en Crater lake.

Dan gaan we weer Californie in en rijden we door Lassen Volcanic. Wat we tussen Lassen en Las Vegas gaan doen weten we nog niet precies, dat zien we daar wel.

We overnachten 4 nachten in het Encore in Las Vegas en dan rijden we voor de laatste twee dagen naar LA waar we heel toevallig een concert van Queen kunnen meepakken op de “bonte avond” waarna we vanuit LA naar huis vliegen.

 

De voorbereiding: het leek zo makkelijk…

Het leek zo makkelijk! Nadat we in 2017 tijdens Wie Is De Mol verliefd werden op Oregon was de keuze voor onze 2019 zomervakantie-rondreis snel gemaakt: Er zou sowieso Oregon in moeten. En het liefst ook Las Vegas, want nadat we daar een jaar of 2 geleden hals over kop moesten vertrekken vanwege een familie-urgentie hadden we daar nog wat goed te maken. En het derde relevante uitgangspunt was dat we 1 ticket op KLM mijlen konden boeken maar wel gebonden waren aan een budget van 75.000 mijlen en dan moet je keuzes maken, eindigen in Las Vegas lukt niet met de mijlen, dus toen moest ik verder gaan zoeken. Beginnen en eindigen in SF was de eerstvolgende variant die het meest voor de hand lag, maar het nadeel van SF is dat het minimaal twee dagen rijden is vanuit Las Vegas vanwege Yosemite waar je doorheen moet.

Enfin, uiteindelijk is het starten in San Francisco geworden en eindigen in Los Angeles. LA ligt op een halve dag rijden vanuit Las Vegas én je kan rechtstreeks vliegen met KLM. Beide vluchten hebben mooie tijden. Naar SF vertrekken we om 09:50 en landen we om 11:45 en terug vanuit LA is het 13:45 –> 09:00.

En dan de route… dat was nóg lastiger! We hebben geprobeerd om Yellowstone in de route te krijgen maar dan werd het haasten en daar hadden we geen zin in. We hebben nu een route met dagen van ongeveer 300 kilometer en dat is gezien de bestemming een heerlijke afstand. We gaan met zijn tweeën en huren een convertible en weten uit ervaring dat 300 km dan een heerlijke afstand is. Lekker een paar uurtje cruisen naar de volgende bestemming. We verwachten ook een stuk meer rust te hebben dan in de traditionele West USA reizen omdat we noordelijker zitten. Bij John Day Fossil beds bijvoorbeeld zijn amper hotels, dus lijkt het me dat het er niet druk kán zijn. We gaan het meemaken!