Dag 3, nog meer winding roads

De wifi is slecht, dus de foto’s volgen!

Gisteren om 21:30 gaan pitten, vanochtend om 04:30 reveille; netjes dus. Dan wordt er koffie gemaakt, camera’s leeggehaald, foto’s weggegooid die lelijk en mislukt zijn en wordt het blog geschreven. Dat is wel een voordeel van bloggen: je *moet* elke dag de foto’s uitzoeken en daarmee voorkom je dat je thuis 2.000 foto’s moet gaan doorspitten.

 

We hebben weer in een leuk ontbijttentje ontbeten in een verder uitgestorven Sacramento (duh, het was zondagochtend 08:00). Meta had een werkelijk fantastische huisgemaakte granola en ik had sourdough met een omeletje en applewood smoked bacon.

Na het ontbijt is Meta naar de hotelkamer gegaan en heb ik een fototourtje door de stad gedaan op een huurfiets en later een elektrisch stepje. Sacramento is best een Europese stad, met brede stoepen waardoor het steppen iets veiliger is dan tussen het verkeer.

En een speciale eervolle vermelding voor de man die de bipsen van de steppende dames nauwkeurig nakeek:

De route vandaag kon via twee opties: veel slingeren (en volledig binnendoorwegen) of een stuk snelweg en een stuk slingeren. Optie 2 kwam langs een outlet dus nu mogen jullie allemaal raden welke route het werd… 1 hint: we hadden een trui nodig want aan de kust was het toch wel ietsie frisser dan we hadden verwacht (11 graden in de ochtend en later op de dag maximaal 17 graden).

De outlet was klein maar ze hadden wat we nodig hadden en met een uurtje waren we weer op pad. We reden wederom door Napa Valley en hadden vandaag een andere route dan gisteren en deze route was dus wél druk! File galore door de leuke dorpjes. Gisteren hadden we een meer scenic route en die was vreemd genoeg een stuk rustiger.

We zijn vanuit Sacramento omlaag gereden naar Napa waar we naar de outlet zijn gegaan en daarna via de 101 omhoog om op en gegeven moment bij Cloverdale via de 128 naar het noordwesten te rijden, deze komt uit bij de kust onder Mendocino en vandaar volg je Highway 1 verder naar het noorden, in ons geval met als eindpunt Fort Bragg.

Die 128 is een plaatje hoor! Berg – bos en wijngaard wisselen elkaar af. Dit is een heel mooie route met heuvelachtig gebied met rechte wegen en ook hier en daar wat de hoogte in met haarspeldbochten. Onderweg kwamen we nog een heel leuk restaurant tegen waar het heerlijk naar kruiden rook omdat ze naast het restaurant een enorme kruidentuin hadden. Helaas was het geen etenstijd want het zag er wel uit alsof je er lekker gastronomische dingen kon beleven! De naam is The Bewildered Pig en als je ooit op deze weg terecht komt, zorg dan dat je er na 17 uur bent voor het avondeten!

Wat ik nog niet geschreven heb is dat we deze vakantie zoveel geuren ruiken als we in de natuur rijden! Vandaag was een deel Redwood forest met ENORME bomen en dat rook heerlijk naar dennenbos!

Als je dan eindelijk op Highway 1 bent dan heb je meteen een schitterend zicht op de oceaan en de kust. Ik heb 1 foto gemaakt maar morgen en overmorgen “doen” we ook Highway 1 dus er volgen nog genoeg foto’s!

En dan… onze eindbestemming. Een Airbnb in Fort Bragg. En die heet “Garden Paradise”. Onze eerste Airbnb ooit en waarschijnlijk ook meteen de mooiste. Een tuin ter grootte van een voetbalveld met allemaal kleine stukjes paradijs, elk met een eigen thema. Wát is dit waanzinnig mooi zeg! Hieronder 1 foto en de rest heb ik even op een aparte pagina gezet. Zó jammer dat we maar 1 nacht hier zitten! Morgen is het huisje alweer bezet anders hadden we er zeker een nacht aan vastgeplakt. Een heerlijk huisje, de schitterende tuin, een sauna én een hot tub. Ongelooflijk!

’s avonds gegeten in Fort Bragg bij Mayan Fusion, wel lekker maar niet speciaal. Fort Bragg is een soort Katwijk, vooral weinig commercie en veel motels en hotels in oude staat (en dat is niet altijd een compliment 🙂 )

En toen weer naar ons huisje…

Dag 2, the longest day

De laatste keer dat we aan de Westkust waren was zo’n twee jaar geleden toen we in Las Vegas waren en ik meen me te herinneren dat we toen om 02:00 niet meer konden slapen. Dan is het in Nederland 11:00 ’s ochtends en dan ben ik thuis ook al uren wakker. Wat die nacht in Vegas niet hielp was de niet te temmen kou van de airco.

We hoopten echt dat het deze keer beter zou gaan en de betere airco en het superlekkere bed hebben echt geholpen. Meta was om 04:00 wakker en ik om 04:30, alleszins netjes dus!

Blogje geschreven, gedoucht (super douche ook!), etc. en om een uurtje of 7 richting San Francisco gereden voor een ontbijtje bij Mo’z Café die ons was aangeraden door Onno. En dat was lekker zeg! Ik had een Egg Benedict en Meta een Egg Florentine (da’s een variatie op Egg Benedict met spinazie). Was echt supervers en met heerlijke Hollandaise saus gemaakt, zo goed proef je ze zelden!

Na het heerlijke en goed vullende ontbijt hebben we nog wat rondgereden in SF (veel zwervers op straat!), oa. langs Lombard Street.

Toen nog even langs het vista point bij de Golden Gate bridge waar het nog best frisjes was, een graadje of 12. Gelukkig hebben we allebei ons fleece jasje bij ons.

En toen… naar Napa Valley! Wat onwijs gaaf is dat zeg! Ontzettend mooie scenic routes in een heuvelachtig landschap tussen de wijnvelden en “chateaus” door. Supermooi en de temperatuur liep daar op tot een graadje of 22, echt heerlijk om met een cabrio doorheen te rijden. Het was ook erg rustig op de weg, ik had het er gezien de populariteit van het gebied veel drukker verwacht!

We hebben geluncht bij de winery van Francis Ford Coppola en hoewel dat natuurlijk commercieel is als de neten was het restaurant wel heel erg mooi gelegen en konden we nog een plekkie krijgen op het terras onder de pergola.

We hadden allebei een heerlijke pizza die ze dan gesneden op tafel zetten en je allebei een apart bordje krijgt omdat ze er gewoon standaard van uitgaan dat je de pizza’s allebei deelt. I love the USA!

Daarna was het op naar Sacramento voor onze volgende hotelbestemming en die route voerde ons door een mooie rustige bergachtige route. Tegen de tijd dat we in Sacramento waren aangekomen was de temperatuur opgelopen tot ongeveer 32 graden, erg lekker dus!

Sacramento is en bijzonder mooie stad. Ruim opgezet met mooie parken! En ze hebben er een netwerk van elektrische fietsen en stepjes die je met je Über app kunt huren. 20 minuten steppen kost ongeveer 3 euro en fietsen is nog minder dan dat, ideaal. Je ziet in de app waar ze staan en dan kan je ze reserveren en er naartoe lopen. Als je er dan bent scan je de QR code met de app en dan worden ze vergrendeld.

We hebben gegeten bij PF Chang’s (da’s toch wel een top drie restaurant keten voor ons) waar van alles mis ging. Ten eerste kwamen de hoofdgerechten vóór de voorgerechten en was 1 hoofdgerecht niet heel warm. Dus daar werd aan gewerkt en in de tussentijd hebben wij het wél warme hoofdgerecht en de voorgerechten verorberd maar was het andere hoofdgerecht nog steeds niet teruggekomen; daar baalde de bediening ook van en aangezien wij er ondertussen geen trek meer in hadden hebben we de rekening gevraagd en werd er alleen 1 hoofd- en 1 voorgerecht in rekening gebracht. Dus 1 voorgerecht en 2 cocktails van het huis, nou dat is wel heel erg netjes opgelost!

Het hotel was het Grand Sheraton (ook weer via Hotwire geboekt), prima hotel, lekkere bedjes en mooi midden in de stad gelegen. Je moet wel voor de wifi betalen wat ik toch wel belachelijk vind voor zo’n klasse hotel. Maar als je lid werd van hun loyalty programma dan was het gratis. Dus ben ik nu lid van hun loyalty programma 🙂

We gingen om 9 uur slapen, dat gaat de goeie kant op!

Vandaag rijden we naar Fort Bragg aan de mooie Californische kust!

Dag 1: Moe, geïrriteerd maar verstandig!

Half vier ’s middags vertrekken we uit ons hotel dat ten zuiden van San Francisco ligt om naar de Tesla fabriek te gaan voor een tour door de fabriek. Die tour begint om 5 uur en we moeten er iets eerder zijn. Onderweg rijden we even langs de Best Buy voor een nieuwe telefoonhouder en een straf bakkie bij Starbucks om wakker te blijven. En dan: de avondspits in Silicon Valley…

Op de navigatie staat dat we nog 23 km moeten en dat dat 26 minuten zou duren, maar de afgelopen 10 minuten staan we bijna continue stil; dat gaan we dus nooit halen! Dat geeft ons dan wel weer mooi de gelegenheid om een fotootje te schieten van het Facebook hoofdkantoor!

Enfin, lang verhaal kort. Ik ben moe (want ondertussen is het 01:30 in Nederland, zijn we 20 uur op en dus ben ik geïrriteerd van de vertraging, de file en de verheugings op de tour door de Tesla fabriek. Maar ik ben ook verstandig en bedenk me dat het vakantie is.

Dus: ik keer om en we besluiten naar de Walmart te gaan en de tour te laten schieten. Dat ik op m’n 53e alsnog verstandig ga zijn, wie had dat verwacht!

Fast rewind naar 20 uur eerder: de wekker gaat in de Dragontuin. Koffie, laatste spullen in de koffer en dan brengt Maxim ons naar Schiphol. Speaking of koffer: we hebben dit jaar weer een convertible gehuurd en wilden nu eens een keertje zónder koffers op de achterbank rondrijden en dus hebben we twee nieuwe duffelbags gekocht want dat propt wat makkelijker in een kleine achterbak dan koffers. Eén best wel grote en een iets minder grote. En alles paste er in!

Hulde aan Meta dat ze zo haar best gedaan heeft om zo weinig mee te nemen dat we slechts 17 + 12 kilo aan koffers bij ons hebben en dat ze er toch elke dag weer stralend en modieus bij loopt!

Op Schiphol is het heel rustig. Koffers inleveren 1 iemand voor ons, bij de security waren we meteen aan de beurt en de paspoortcontrole hadden we 2 mensen voor ons, ideaal! Daarna het gebruikelijke lounge tafereel met een glaasje bubbels. De lounge was trouwens wel héél druk! Zie foto hieronder 🙂

Hier hebben we even geproost op Robert Jan zijn 45e verjaardag!


Daarna hadden we wéér mazzel want toen we bij de gate aan kwamen lopen gingen ze nét boarden en mochten op dat moment de sky priority klanten aan boord. Dus liepen we zo rechtstreeks door en het vliegtuig in.

We vlogen met een (nogal oude) 747 en we zaten helemaal voorin in een klein smal deel waar een grote galley naast zit waardoor het net is alsof je in een klein vliegtuig zit. Wel zo knus 🙂

Wát een eind vliegen is 10 uur zeg! Ongelooflijk, er leek geen einde aan te komen. Gelukkig heeft de serie Chernobyl ons er doorheen gesleept. Wat een topserie is dat zeg, aanrader!! Die dingen op de servetjes zijn onze KPN SIMkaarten, we hebben in de USA allebei een AT&T SIMkaart zodat we lekker data hebben om te navigeren en zo. Werkt super, we hebben Airieli Mobile gebruikt als vertrekker van de simkaart en ik had voor de landing al bereik.

Na de landing hadden we wéér mazzel want we waren in zegge en schrijve één minuut door de immigratie. Onze vriend Robert Jan tipte me een jaartje geleden dat je ook als Nederlander “Global Entry” aan kon vragen; dan betaal je eenmalig $100 en vul je wat papierwerk in waarna je wordt doorgelicht (hoe ze dat doen weet ik niet) en na goedkeuring mag je 5 jaar lang de USA in zonder in die helse rijen bij immigratie te hoeven staan. Wat een feest zeg!

Daarna koffertjes gehaald, Mustangjetje gehaald (foto volgt) en daarna op naar ons hotel, Pullman San Francisco Bay. Mooi hotel met heeeeeeerlijke bedden!

Daarna de Tesla tour (not), Walmart, eten bij Applebees en toen ging om 19:00 uur het licht uit…

Don’t call us, we’ll call you

Vorige jaren kochten we altijd bij aankomst in de AT&T of de T-Mobile shop een SIM kaart met een paar gb data zodat we lekker konden navigeren met Google maps, even een restaurantje opzoeken etc. We hadden wel eens van Arieli mobile gehoord en hebben dat uitgeprobeerd toen Meta onlangs voor werk naar Chicago mocht.

Arieli stuurt je een SIMkaart op, die activeer je de dag voordat je op reis gaat en als je dan aankomt dan doet ‘ie het. En dat is Meta prima bevallen dus hebben we er nu voor de aankomende vakantie ook 2 besteld.

Meta had in Chicago T-Mobile en we hebben nu AT&T gekozen omdat die betere dekking schijnt te hebben in onbewoond gebied en met name in Oregon zitten we hier en daar in erg dunbevolkt gebied.

Verder valt er (helaas zou ik bijna zeggen) niet zo veel meer voor te bereiden. Ik hoop dat mijn bij Ali Express bestelde telefoonhouder voor in de auto op tijd aankomt maar dat is eigenlijk het laatste dat geregeld moet worden. En de laatste weken kan ik ook nog wat informatie door lezen over de stateparks waar we in deze vakantie langs komen.

De voorbereiding: de hotels en de auto

Amerika is de afgelopen jaren een stuk duurder geworden. Er zijn streken waar je op de populaire dagen zomaar $160 voor een Motel 6 betaalt, dus dat is een stuk prijziger geworden! De lastigste plekken waren de kust (daar is alles het hele jaar door onbetaalbaar lijkt wel), Napa Valley en de omgeving van Lake Tahoe; bij die laatste twee zitten we toevallig in het weekend en dat zijn populaire bestemmingen voor de gefortuneerde bewoners van de San Francisco Bay Area. Daar is twee maanden voor onze vakantie 90% al volgeboekt en betaal je voor een muffig hotel met een lage waardering op Tripadvisor $187.

Gelukkig heeft HotWire ons kunnen helpen. Bij Hotwire krijg je een mooi tarief maar weet je vooraf niet welk hotel je krijgt. Je weet wel welke klasse en in welke stad of zelfs wijk en je krijgt de 4 hotels te zien waar jouw hotel er zeker 1 van is. Dus het is een beetje een gokje en je kan niet annuleren.

De eerste nacht hebben we Pullman in de omgeving van San Francisco, de dag erna een Sheraton in Sacramento; beide via Hotwire. We hebben ook nog twee AirBNB’s (voor ons echt de eerste keer!) geboekt.

In Vegas hebben we 4 nachten Encore via Hotwire en de laatste twee nachten zitten we in Crown Plaza in LA, ook via Hotwire. “Voordeel” van Hotwire is dat je bij het boeken al betaalt dus zo spreid je de kosten een beetje.

Het leukste hotel is “the Oregon Hotel” in Mitchell Oregon, dat ligt in the middle of nowhere en daar kan je alleen telefonisch boeken! Het dichtstbijzijnde dorp ligt op een uur rijden, ik denk dat we daar wel rust vinden!

De rest van de hotels is allemaal met hotels.com geboekt en die kunnen we allemaal annuleren mochten we de plannen willen wijzigen.

De auto is (het begint een traditie te worden!) een convertible bij Alamo geworden. Alamo heeft Ford Mustangs en die hebben de grootste kofferbak. Een Camaro heeft en heel klein kofferbakje met een mini-opening.

We hebben omdat we vaker convertibles huren maar eens wat zachte Eastpak koffers gekocht, daar kan je makkelijker de achterbak mee volstouwen dan met harde koffers.

De voorbereiding: de route

We starten de route in San Francisco, daar arriveren we op 28 juni en hebben voor de eerste nacht een hotel nabij de luchthaven geboekt. Heel misschien doen we nog een rondleiding in de Tesla fabriek die daar in de buurt ligt, even kijken nog of dat past.

 

Op de eerste reisdag rijden we via Napa Valley naar Sacramento. Dat is een beetje om maar de hoofdreden hiervan zijn de hotelprijzen in Napa Valley in deze periode, die zijn echt belachelijk hoog en je betaalt voor een middenklasse hotel minimaal 250 euro per nacht. En nu zitten we via Hotwire in het Sheraton in Sacramento.

Dag twee is het eindpunt Fort Bragg aan de Californische kust. Fort Bragg staat bekend om “Glass Beach”, een standje bezaaid met mooi geslepen stukjes glas en die komen daar terecht omdat de bewoners vroeger hun grofvuil zó over de rand van de kliffen de oceaan in gooiden. Al het glas ligt er nog en is intussen mooi geslepen.  

Daarna is het voorlopig even bos en de schitterende Noord Californische kust. We rijden de Avenue of the Giants, de Newton B Drury scenic parkway en komen ook langs Redwood National Park. We overnachten in Crescent City en Newport waarna we 3 nachten in Portland in een AirBNB zitten. Daar vieren we ook 4th of July.

De dagen daarna rijden we het binnenland van Oregon in en overnachten we in Madras, Mitchell, Bend en Klamath falls. Wat we onderweg tegenkomen is veel scenic route en hoogtepunten zoals Mt. Hood, Multnomah Falls, John Day, McKenzie pass en Crater lake.

Dan gaan we weer Californie in en rijden we door Lassen Volcanic. Wat we tussen Lassen en Las Vegas gaan doen weten we nog niet precies, dat zien we daar wel.

We overnachten 4 nachten in het Encore in Las Vegas en dan rijden we voor de laatste twee dagen naar LA waar we heel toevallig een concert van Queen kunnen meepakken op de “bonte avond” waarna we vanuit LA naar huis vliegen.

 

De voorbereiding: het leek zo makkelijk…

Het leek zo makkelijk! Nadat we in 2017 tijdens Wie Is De Mol verliefd werden op Oregon was de keuze voor onze 2019 zomervakantie-rondreis snel gemaakt: Er zou sowieso Oregon in moeten. En het liefst ook Las Vegas, want nadat we daar een jaar of 2 geleden hals over kop moesten vertrekken vanwege een familie-urgentie hadden we daar nog wat goed te maken. En het derde relevante uitgangspunt was dat we 1 ticket op KLM mijlen konden boeken maar wel gebonden waren aan een budget van 75.000 mijlen en dan moet je keuzes maken, eindigen in Las Vegas lukt niet met de mijlen, dus toen moest ik verder gaan zoeken. Beginnen en eindigen in SF was de eerstvolgende variant die het meest voor de hand lag, maar het nadeel van SF is dat het minimaal twee dagen rijden is vanuit Las Vegas vanwege Yosemite waar je doorheen moet.

Enfin, uiteindelijk is het starten in San Francisco geworden en eindigen in Los Angeles. LA ligt op een halve dag rijden vanuit Las Vegas én je kan rechtstreeks vliegen met KLM. Beide vluchten hebben mooie tijden. Naar SF vertrekken we om 09:50 en landen we om 11:45 en terug vanuit LA is het 13:45 –> 09:00.

En dan de route… dat was nóg lastiger! We hebben geprobeerd om Yellowstone in de route te krijgen maar dan werd het haasten en daar hadden we geen zin in. We hebben nu een route met dagen van ongeveer 300 kilometer en dat is gezien de bestemming een heerlijke afstand. We gaan met zijn tweeën en huren een convertible en weten uit ervaring dat 300 km dan een heerlijke afstand is. Lekker een paar uurtje cruisen naar de volgende bestemming. We verwachten ook een stuk meer rust te hebben dan in de traditionele West USA reizen omdat we noordelijker zitten. Bij John Day Fossil beds bijvoorbeeld zijn amper hotels, dus lijkt het me dat het er niet druk kán zijn. We gaan het meemaken!

Iets eerder op vakantie en toch weer een blog!

We zouden in augustus op vakantie gaan en een rondje vanuit Chicago doen maar het leek ons beter om wat eerder en iets korter op vakantie te gaan. Dus hebben we een week of 3 geleden besloten nu weg te gaan en dan naar Florida. Lekker een huis gehuurd op Sandy Ridge in Davenport bij Orlando. Pieter nog bedankt voor de tip!

Omdat we nu buiten het hoogseizoen naar Florida gaan hoop ik dat we nu toch écht een keer wat wildlife kunnen spotten, een aantal jaren geleden deden we een airboattour (in augustus) en zagen toen welgeteld één alligator. Onze Faceboekvrienden Rick & Mandy zijn nu ook in Florida en die hebben al heel wat gezien. Zal het dan toch gaan gebeuren?!

We vlogen met TUI en dat heeft als grootste voordeel dat je dan rechtstreeks vliegt! Overstappen kost je met wachten erbij toch altijd minimaal 4 uur extra en nu waren we om 14:00 uur in Florida!

De nacht was zoals altijd nét te kort en de nacht ervoor had ik in Duitsland ook al slecht geslapen dus de dag begon wat brakkig. 

Douchen, bakkie en naar Schiphol. Auto geparkeerd bij de Schiphol Holiday Valet (dit is van Schiphol zelf, dus wel betrouwbaar). Lekker makkelijk en net zo duur als “lang parkeren”. 

 Aangekomen op Schiphol en aangeschoven in de rij voor de incheckbalie sloeg de paniek toe: er stond “Meta” als voornaam op Meta’s ticket maar ze heet officieel Johanna! Hoe ik die fout heb kunnen maken snap ik echt niet. Ik boek al jaren onze tickets en weet dat je de eerste voornaam uit het paspoort moet gebruiken. Gelukkig was het geen probleem en konden we met de self-service check-in snel de bagage afgeven. Ook een voordeel bij TUI: je betaalt voor gewicht en niet voor het aantal koffers. En je kan ook voor een acceptabel tarief meer bagage meenemen. We hebben nu 65 kilo geboekt voor ons tweeën en dan mag je dat desnoods over 5 koffers verdelen.

2017Floridadag1 IMG_1086
Daar staat ze! Johanna! 
Het hele inchecken, security en grenscontrole-circus duurde ongeveer 45 minuten en was dus lekker rap.

Zoals ik al eerder schreef ben ik deze vakantie extra scherp op wildlife en werd op Schiphol meteen op mijn wenken bediend want bij het koffietentje liep een levensechte muis! Dus “the curse is lifted” en niets staat een vakantie vol wildlife in de weg! 😂

Bij het aan boord gaan van het vliegtuig liep alles gesmeerd omdat we de mazzel hadden helemaal voorin de wachtruimte te zitten. Ik bedoel maar: als je geen gouden pasje of ander privilege hebt dan moet je maar een beetje crea zijn en voor jezelf het business class gevoel creëren! Het was wel hilarisch om te zien dat het vliegtuig vol zat met lompe boeren (incluis mezelf). Toen er omgeroepen werd dat mensen met “beperkingen” mochten boarden stoof er een op hol geslagen horde naar de gate.

2017Floridadag1 IMG_1089
De OR317
De vlucht met de Dreamliner is goed bevallen. Het is een stil en rustig vliegend vliegtuig en de verzorging aan boord was uitstekend. Er zitten geen raamblinderingen in die je naar beneden schuift maar de ramen dimmen en worden iets minder doorzichtig waardoor je nog wel daglicht binnenkrijgt, en dat is wel zo verfrissend.

2017Floridadag1IMG_1100

 

 

Na aankomst op het pittoreske Orlando Sanford (afgeleid van Zandvoort?) moesten eerst de mensen die doorvlogen naar Miami het vliegtuig uit en door de immigratie waardoor wij niet helemaal vooraan stonden. Uiteindelijk hebben we er 45 minuten over gedaan en dat was nog redelijk want vlak achter ons landde een vlucht uit Manchester en die waren goed de sjaak. Twee volle vliegtuigen wegwerken met 5 immigratiebalies dat gaat wel even duren…

Omdat het zo’n kleine luchthaven is hebben ze niet zo’n grote keuze huurauto’s dus hoopte ik op een knappe Mustang. Ze hadden maar één convertible staan en dat was meteen bingo. Een gele Chevy Camaro SS met een 6.2L V8 die 455 pk en een heerlijk geluid uitbraakt. Veel lomper dan deze bestaan ze niet. Overigens is dit de hel voor als je koffers mee moet meenemen. In een Mustang past nog wel wat maar bij een Camaro is het gat zó klein dat daar geen grote koffer in past. Dus de koffers op de achterbak en karren maar.

2017Floridadag1 IMG_1115
We noemen hem Dries
En keihard regenen natuurlijk! Maar dat boeit niet, want we zijn weer thuis!

We waren om 17uur in ons huis en toen werden we al wat moe-achtig. Snel even gegeten bij Miller Ale house waar we een SUPERlekkere steak hadden. En zo heerlijk Amerikaans: in een half uur stonden we weer buiten, top! Vervolgens nog even een Publixje gedaan waar alles was zoals het hoort te zijn: de deli, de broodafdeling met de kleurige taarten en het Publix Aprons kookvrouwtje.

En toen…. ging het licht uit! Maar we sluiten af met de verplichte foto van de vleugel!

Oh ja… er werd geklapt bij de landing 👏🏻

2017Floridadag1 IMG_1111

Dag 2. Korte nacht en lange dag!

Dag twee. Reveille om 03:00. Ogen wagenwijd open. Wakker. En niet meer kunnen slapen.

Voor de regelmatige Amerikaganger is vroeg wakker worden een bekend fenomeen, maar 03:00 is wel erg straf natuurlijk! Gelukkig zaten we niet in Californië!

Maar die dagen zijn ook wel lekker. Rustigaan de eerste blog maken (de eerste dagen is het dan ook nog helemaal geen moeite), bakkie, ontbijtje en om 06:00 buiten staan en je afvragen waarom het nog zo rustig is 😂

Om 7 uur kwamen er een aantal ballonnen over, dat staat zeker op mijn bucketlist!

2017Floridadag2 DSC02775

We zijn de dag begonnen in Celebration; we hebben op meerdere blogs gelezen dat de Market Street Cafe een superontbijt serveren maar helaas pindakaas… ze hadden problemen met de waterleiding dus zijn ze voor onbepaalde tijd gesloten! Gelukkig lag om de hoek een ander leuk tentje waar we ook een allerlekkerst ontbijt hebben gegeten.

En toen was het nog steeds maar acht uur ’s ochtends en hadden we er al heel wat uurtjes op zitten! Op naar de AT&T winkel voor een SIMkaart en een data-abonnement. Omdat het kan. Nadat de meneer in de winkel een abonnementje had geregeld zonder hotspot functionaliteit kon ik weer naar binnen maar uiteindelijk is het allemaal goed geregeld.

Volgende bestemming was de target. En die zien er zonder uitzondering allemaal hetzelfde uit, waar je ook bent!

2017Floridadag2 IMG_1133

zo rond het middaguur werden de oogjes toch wat moe en zijn we op huis aangegaan voor lunch en een zwemsessie. Meta heeft lekker half suffend rondgedreven op een luchtbedje terwijl ik met de drone wat filmpjes en foto’s van huis en de omgeving heb geschoten.

DCIM100MEDIADJI_0006.JPG
Meta dobbert in het zwembad en ik sta buiten in het gras. En ik heb geen wit t-shirt aan hoor, mocht je dat denken 😂

DCIM100MEDIADJI_0022.JPG
Vunzig meer. Ons huis is de vijfde van links, onderaan.

Het donkerbruine meer achter het huis is normaal gesproken niet zo donker maar dat komt omdat de waterstand enorm laag is door lange aanhoudende droogte. Al deze meertjes zitten miminaal de helft onder hun normale niveau. Het ziet er van bovenaf trouwens vunziger uit dan vanuit huis en het ruikt niet vies of zo.

Voor het avondeten zijn we naar Disney Springs gegaan waar alweer wat meer open was dan vorige keer, zoals bijvoorbeeld Planet Hollywood waar we dan ook gegeten hebben. Vooraf superlekkere humus met flatbread en als hoofdgerecht had Meta een kip-sandwich en had ik een SUPERGROTE hamburger die was uitgevonden door Guy Fieri.

2017Floridadag2 DSC02799
Mac ’n Cheese burger!

En voordat ik ga vertellen dat we het tot maar liefst half negen hebben volgehouden nog een leuk nieuwtje! Dit huis heeft labeltjes bij de schakelaars. Wat een feest! Amerikaanse huizen hebben HEEL VEEL schakelaars en meestal ben je de hele vakantie bezig om te onthouden welke schakelaar voor welke lamp is, maar nu staat het er gewoon bij.

Dat het kan is toch ongelooflijk?!

2017Floridadag2 IMG_1122

En ten-aller-slotst nog een foto van Meta in haar natuurlijke habitat: de Sephora!

2017Floridadag2 DSC02788

Wild life!

Nog even een nagekomen foto van gisteren want het synchroniseren van foto’s tussen apparaten werkt niet helemaal 100%. Maar het is wel meteen een mooie foto die het openbare toilettensysteem in de USA mooi weergeeft. Ik heb ‘m maar wat verkleind om de schok niet te groot te maken.

2017Floridadag3 IMG_1139

Enfin, terug naar de zondag! Reveille was vandaag rond 5 uur, dus een stuk beter dan gisteren! Na het ritueel van rondje Facebook, blogje schrijven, bakkie en ontbijt was de bestemming Circle B Bar Reserve. En hoewel dat meer klinkt als iets waar ze de lekkerste rumsoorten schenken is het een natuurpark met verschillende soorten landschap; ander ander moeras, bos en een meer.

2017Floridadag3 DSC02828

Het was nog lekker rustig onderweg (duh, zondagochtend om 07:00) dus we waren lekker vroeg in het park.

Gelukkig was er een duidelijke waarschuwing dat dieren altijd voorrang hebben, voor je het weet snijd je een alligator de pas af!

We kwamen hier natuurlijk voor het wildlife, het eerste stuk door het bos was het hoogtepunt een squirrel. Wel héél mooi bosgebied, vreemd om eiken en palmbomen naast elkaar te zien.

2017Floridadag3 DSC02844

Maar eenmaal aan de rand van het meer aangekomen staken hier en daar al wat bolle ogen en nieuwsgierige koppies boven het water uit.

2017Floridadag3 DSC02858

Na ongeveer een mijl te hebben gelopen kwamen we langs een overdekte boardwalk boven het water van waaruit je mooi zicht had op de alligators en de vogels (en Meta).

2017Floridadag3 DSC02869

Beide diersoorten leven hier in een soort viswalhalla want de vissen waren met vrij weinig moeite te vangen omdat ze allemaal vlak bij de kant rondplonsden. De alligator hield zijn bek open en de vissen zwommen er zo in!

2017Floridadag3 DSC02976
Gaat ‘ie nou die alligator opeten?

2017Floridadag3 DSC02954

2017Floridadag3 DSC02963

Verderop was het wat moerassiger en daar zagen we een klein alligatortje (die dus net even het moeras verliet om netjes via de weg naar een andere sloot te lopen).

2017Floridadag3 DSC02987

2017Floridadag3 DSC03001

En allerlei mooi gevogelte!

En als klap op de vuurpijl ook nog een roofvogel die een lekker visje aan het opeten was (Rick, help me even, welke is dit?)

2017Floridadag3 DSC02927

Toch wat hongerig geworden van dit avontuur hebben we daarna een lunch/ontbijtje gedaan in de Cracker Barrel waar het Meta zowaar is gelukt iets enigszins gezonds te vinden op de kaart!

Na de lunch naar huis waar ik naar de Best Buy gereden ben om een nieuwe lens voor mijn camera te kopen want ik wil graag iets meer zoom. Ik had alleen een 16-55 mm lens en heb er een 55-210 lens bijgekocht zodat ik betere natuurfoto’s kan maken (hoop te kunnen maken).

Diner bij Pei Wei wat ook weer een voedzame en redelijk veel groente bevattende maaltijd was. En superlekker! En een tip: de Pei Wei bij Celebration op de 192 is op zondag heerlijk rustig!

’s avonds nog even naar de premium outlets op Vineland geweest waar we allebei wat van onze gading hebben kunnen vinden.

Oh ja, ik heb vandaag een donut gedaan met Dries. Heel simpel: stuur om en gas geven! 😬

In de file staan op de I4 is een keuze :-)

De I4 is voor veel Floridagangers een doorn in het oog. Want file. Vaak. Het is wat dat betreft net de A4 bij ons pittoreske Anton Pieck-achtige Leiderdorp.

Maar mijn ouwe TomTom app (die tomtom binnenkort stopt te ondersteunen 😩) heeft een functie “vermijden routedeel” waar je dan de I4 aanklikt en voila! je gaat lekker over de binnendoorwegen. Met een cabrio is dat ook wel zo relaxed.

Wat hebben we gedaan? Ik ben met mijn nieuwe lens terug gegaan naar Circle B Bar reserve, we zijn in de Florida Mall geweest waar we wat geshopt hebben en bij Five Guys met een small cheeseburger en 1 portie frites het avondeten hebben genuttigd en dat was dan een lekker relaxed dagje. Alhoewel… ik heb 11 kilometer gelopen!

En voordat het fotogeweld dan begint nog even een overpeinzing over de gespierdheid van Alligators. *HOE* kunnen alligators gespierd zijn?! Ze liggen de hele dag stil! En áls ze bewegen dan is het laaaaangzaaam en behoedzaam. Je zou dus eerder denken dat ze doorligplekken zouden hebben van het luieren. Dus.

Komen ze:

2017Floridadag4 DSC03044

2017Floridadag4 DSC03078
Als je geen witte lens hebt doe je hier niet mee!

2017Floridadag4 DSC03055
Het leek wel een dierentuin zoveel verschillende vogels zaten er in deze poel

2017Floridadag4 DSC03070
Check die ENORME vis die deze hongerige vogel in zijn bek heeft! Daar is ‘ie wel even mee bezig geweest en ik heb gemist of het hem gelukt is om het te verschalken!

 

2017Floridadag4 DSC03099
Somebody’s watching me

2017Floridadag4 DSC03154
Drie beesten in één foto, daar draai ik mijn hand niet voor om!

2017Floridadag4 DSC03084
De valk is gezellig op de koffie bij de gieren. Reuzegezellig!

2017Floridadag4 DSC03144
Een bold eagle!

2017Floridadag4 DSC03133

2017Floridadag4 DSC03164
Denkt ‘ie ‘m nou werkelijk te gaan opeten?

2017Floridadag4 DSC031782017Floridadag4 DSC03088

2017Floridadag4 DSC03102
Schattige roze vogel met de naam Roseate spoonbill.

2017Floridadag4 DSC03250
Ik denk dat ik banger was voor deze jongen dan hij voor mij!

2017Floridadag4 DSC03276
Zie je die slang die hij in zijn snavel heeft?! 

2017Floridadag4 DSC032252017Floridadag4 DSC032212017Floridadag4 DSC03218

2017Floridadag4 DSC03208
Als je goed kijkt zie je een libelle op zijn kop zitten. Tot ergernis van de alligator want die ging elke keer onder water en als hij dan terugkwam boven water ging de libelle weer op z’n kop zitten.

2017Floridadag4 DSC03077
Door de droogte in Florida staat het water erg laag en is het dus érg makkelijk vissen vangen voor de vogels.

2017Floridadag4 DSC031072017Floridadag4 DSC03147

2017Floridadag4 DSC03295
Erg rustig weggetje onderweg

Op naar Epcot!

Voor deze vakantie hebben we drie dagen Disneytoegang gekocht. Gaan we 1 dag naar Epcot, Magic Kingdom en Animal Kingdom. Vandaag was de beurt aan Epcot omdat daar nu het Flower & Garden Festival gaande is. We zijn niet te vroeg gegaan en waren rond 11 uur in het park.

2017 Florida dag 5 DSC03302
Blij ei

2017 Florida dag 5 DSC03305
manteniendo su manos, brazos, pies, y piernas adentro mientras el tranvía esta moviendo. Y vigilen a sus niños. Gracias! Oftewel: armen en benen binnenboord en let op je kinderen!

In de tram was het nog rustig maar in het park was het nog best druk is met wachttijden voor Soarin’ van 60 en Frozen zelfs tegen de 90 minuten!

2017 Florida dag 5 DSC03430

Eerste stop is altijd Club Cool waar je allerlei Coca Cola producten van over de hele wereld kunt proeven. De watermeloen Fanta was mijn favoriet!

2017 Florida dag 5 DSC03314

2017 Florida dag 5 DSC03316

Het park is overal versierd met mooie bloembedden en bloembakken en er staan door heel Epcot allerlei Disney figuren uitgebeeld in bloemen / planten.

In Epcot loop je rond een groot meer waar je door talloze landen loopt waar de bouw, aankleding en restaurants in de stijl van het land zijn. Zo kom je langs Engeland, Frankrijk, Japan, Mexico, China, etc. En er zijn ook winkeltjes met Disney spulletjes natuurlijk…

2017 Florida dag 5 IMG_1201

2017 Florida dag 5 DSC03343
Frankrijk

2017 Florida dag 5 DSC03333
Nog meer Frankrijk

2017 Florida dag 5 DSC03338
Belle en het Beest in Frankrijk

2017 Florida dag 5 DSC03327
Engeland

2017 Florida dag 5 DSC03404
Italie

Zoals je op de foto’s kunt zien was het niet te warm en best wel bewolkt. Eigenlijk prima weer als je een dagje naar Disney gaat. We zijn ooit na 20 minuten weggegaan uit het Hollywood Studios park omdat het gewoon té warm was!

Onze favoriet is Japan, met name om de ontzettend leuke Japanse winkel, een klein museum over Japanse kunst en de architectuur van de gebouwen.

2017 Florida dag 5 DSC03353

2017 Florida dag 5 DSC03354
Sushi van fruit Pokebowl van tonijn en een lekker kouwe klets (kletsje)

2017 Florida dag 5 DSC033732017 Florida dag 5 DSC033852017 Florida dag 5 DSC03383

2017 Florida dag 5 DSC03356

We hebben gegeten bij de Italiaan waar we vooraf een superlekkere antipasti hadden en daarna een pasta die we gedeeld hebben omdat de porties hier zo groot zijn.

 

Vervolgens hadden we een Fastpass voor de nieuwe Soarin’. Dat is een attractie waarin je vrij in de lucht hangt en een film op een enorm bolvormig scherm wordt geprojecteerd, een soort Omniversum maar dan met beweging, waardoor het lijkt of je zelf zweeft. Echt waanzinnig mooi en helaas was de wachttijd 60 minuten want je moet het eigenlijk twee keer zien.

2017 Florida dag 5 DSC03426

Toen Soarin’ voorbij was waren Edwin, Wendy en Vincent ook in Epcot aanbeland maar we hebben samen niks meer gedaan want Meta en ik waren best moe. We lopen zomaar 5-9 kilometer op een dag!

Maar ’s avonds hebben we ze wel wat langer gezien want we hebben met zijn vijven gegeten bij Duffy’s Sportsbar bij de Mall of Millennia. Was erg gezellig!

2017 Florida dag 5 IMG_1215

Dag 6 eeeeh, 7!

En zo hebben jullie het zomaar even een dagje zonder moeten doen! Dag 6 was namelijk de rustdag en daarin is zo weinig vermeldenswaardig gebeurd dat het verslag daarvan zeer slaapwekkend zou zijn!

Ik had natuurlijk wel wat kunnen zeggen over de complimenten die ik krijg voor Dries, en dat de Amerikanen oprecht “I like your car!!” roepen. Tot mijn grote spijt heeft het langs de lokale universiteit rijden er nog niet toe geleid dat er hordes bevallige deernes in  de auto sprongen!

Maar nu weer over dag 7. Op dag 7 gingen we een airboat tour doen en dat kan ook in Centraal Florida prima. Het noemt zichzelf de Kissimmee Swamp Tours en ligt ongeveer een uur ten zuiden van Kissimmee. Alhoewel… We hadden de Tomtom op de iPhone en Apple maps op de navigatie van de auto aangezet en daar zat meer dan 3 kwartier verschil tussen! Later bleek dat door een 5 mijl lange onverharde weg te zijn die door de tomtom op lagere snelheid was ingeschat.

2017 Florida dag 6 DSC03435

We waren uiteindelijk dus ruim op tijd aanwezig voor de airboattour.

2017 Florida dag 6 DSC03442

Het gebied waar deze tocht wordt gedaan is heel open gebied zonder mangrovebossen, het is een mix tussen moeras en open water. Moeras ruik je overigens wel hoor, best een putlucht hier en daar.

We zaten op de boot met een Duits gezin en de air boats bij deze operator zijn niet van die enorme bakken waar je met 20 man op gaat.

IMG_1241

En toen was het dus dieren spotten. En nog meer dieren. En daarna nog meer.

Maar laten we beginnen met de grootste, een heel boze meneer alligator.

2017 Florida dag 6 DSC03477

Dit was ook een forse en die dook zo maar onder de “aarde” in het moeras.

2017 Florida dag 6 DSC03548

En een snail kite, ik kreeg hem helaas niet dichterbij (want de zoomlens is weer teruggebracht naar de Best Buy, was niet helemaal tevreden over de scherpte van de foto’s)

2017 Florida dag 6 DSC03527

2017 Florida dag 6 DSC03480

een mooi vogeltje:

2017 Florida dag 6 DSC03599

En nog veel meer vogels, al dan niet in ei-vorm (wat ik dus niet begrijp is dat ze zichzelf promoten als de echte natuurliefhebbers maar wel met elke boot langs dat nest varen).

En natuurlijk deze vreemde vogel weer met op de achtergrond een alligator

2017 Florida dag 6 DSC03551

Vervolgens nog even de drone opgelaten en wat mooi video en fotomateriaal van de omgeving geschoten. De video staat al gedeeltelijk op Facebook en daarvan maak ik later nog wel een wat mooiere versie.

2017 Florida dag 6 DJI_00172017 Florida dag 6 DJI_0020

Oh ja, nagekomen foto van een Osprey met een lekker hapje in zijn poten

2017 Florida dag 6 DSC03669

Nadat we weer vertrokken met Dries hebben we ongeveer een half uur met samengeknepen billen gereden omdat de inhoud van de tank opeens van nog 45 mijl te gaan naar “low range” ging en de naald stijf onderaan stond. En het was best wel middle of nowhere daar dus hadden we niet graag zonder benzine komen te staan! Maar we hebben het weer gered.

Bij de benzinepomp kwamen we deze camper tegen die helemaal vol zat met love bugs!

2017 Florida dag 6 DSC03677

En een trotse Trump aanhanger

2017 Florida dag 6 DSC03709

’s avonds hebben we lekker gegeten bij Olive Garden en als je op de menukaart kijkt zie je echt de meest bizarre dingen, zoals gefrituurde lasagna. Alsof normale lasagna nog niet genoeg calorieën bevat 😂

En met de laatste foto’s van Dries en een mooi bordje sluit ik de dag weer af. Tot morgen, dan gaan we naar Magic Kingdom (dus eigenlijk vandaag 🙂 )

 

Nog een stukje dag 7 en dan dag 8!

Helemaal in de war met de dagen, maar van de dag waarop niet geblogd is zijn nog wel wat foto’s die het delen meer dan waard zijn, namelijk het eten (en drinken!) bij Bahama Breeze. Dus daar gaan we eerst even naar kijken en dán gaan we naar dag 8.

Nou, kijk er maar eens aan, en we beginnen met het belangrijkste. De entree van het etablissement van keuze voor die avond en Meta met haar “cocktail flight”.

Maar de muzikant en het overheerlijke voorgerecht “Jumbo Lump Crab Stack” moeten we ook niet vergeten. Een voorgerecht met garnaal, krab, avocado en mango. Superlekkere afwisseling (volgens mij spam ik dit voorgerecht elk jaar en dat blijf ik ook gewoon doen). Ik had als hoofdgerecht iets dat wél gewoon slecht is en Meta was ook hier weer de verstandigste met de Trinidad Chicken Curry Bowl, ofwel “Sautéed chicken, chickpeas and tomatoes simmered in a traditional Trinidad Indies curry sauce with coconut milk. Served over yellow rice with warm Naan bread and roasted pineapple chutney”. Ook super!

Maar toen was het dag 8 en begonnen we met luieren. Zwemmen. Rustigaan ontbijten. En het vliegtuigje bewonderen dat “Jesus Loves U” en dergelijke met witte rook aan de verder strakblauwe hemel schreef. Het is nogal droog in Florida de afgelopen tijd en gisteren was daarvan weer een voorbeeld want het gebeurt niet vaak dat het écht de hele dag strakblauw is zonder de hele dag ook maar één wolkje te zien.

De eerste foto’s van de dag zijn van het avondeten bij Panera Bread. Lekker soepie met een sandwich.

En daarna waren we klaar voor het grote werk want Disney’s Magic Kingdom stond op het programma! Na 20 dollars te hebben betaald voor het parkeren was er natuurlijk eerst de tramrit

2017 Florida dag 8 IMG_1254

En vervolgens de monorailrit (geen foto) naar de ingang van het park. Magic Kingdom is een superleuk park maar de reis er naartoe is al een hele onderneming! Maar we zijn binnen en daar gaat het om!

De eerste fastpass was voor Buzz Lightyear attractie, daar waren we nog nooit ingeweest maar we zien we vaak foto’s er van voorbij komen. Je komt er dus met een lamme hand weer uit omdat je als een malle aan het schieten bent!

2017 Florida dag 8 IMG_1279

Vervolgens hebben we rustig het park rondgesjokt; lekker relaxt want de volgende fastpass was pas anderhalf uur later. En zoals je p de foto hieronder ziet was het dus echt volledig wolkeloos en die zon die brandt echt als een malle, zoveel respect voor die Disney medewerkers cast members dat ze in die hitte hun dansjes doen!

2017 Florida dag 8 IMG_1262

De volgende Fastpass was voor de Thunder Mountain Railroad. Erg leuk ook weer en de attracties in Disney duren stuk voor stuk minimaal twee keer zo lang als in de Efteling valt me altijd op.

En check ook even die telefoon die iemand heeft laten vallen… Oeps!

2017 Florida dag 8 IMG_1340

Daarna naar het vuurwerk wat ondertussen meer een multimediaspektakel is geworden met projecties op het kasteel en laserlichten. “Wishes” is nu gestopt en de nieuwe show heet “Happily Ever After” en daarbij moesten we natuurlijk denken aan de bruiloft van Robert-Jan en Caroline!

Tsja… en toen weer terug naar het parkeerterrein met boot & trammetje met veel slapende kindertjes!

2017 Florida dag 8 IMG_1538

Onderweg naar huis nog even een paar donuts gehaald bij de leukste Krispy Kreme (winkel + “fabriek” in een) van heel Florida aan de voor Floridagangers bekende, beroemde en beruchte 192. En daarna ging het licht uit!

Dag 9 alweer! Lake Apopka Wildlife Drive

Vandaag geen aangekomen foto’s van gisteren. Having said that… fotomanagement is een beetje een drama omdat internet hier op zich prima is maar de uploadsnelheden zijn heeeeeeeeeeel laag, dus het delen van foto’s tussen Macbook en iPhones gaat nogal traag niet. De bloggers onder de lezers kennen de pijn van haperende techniek en zeggen nu in koor: “no pain, no gain”!

De bestemming van vandaag was Lake Apopka Wildlife Drive en dat ligt op ongeveer 45 minuutjes rijden vanaf ons huis. Uiteraard lekker rustig over de tolweg met het dakje er af. Rijden zonder dakje gaat overigens in deze hitte beter dan ik had verwacht; tot een graad of 33 is het prima uit te houden, ook als je eens stilstaat bij een stoplicht.

Vandaag voornamelijk foto’s en ik zal de commentaren bij de foto’s zetten. Gaan we!

2017 Florida dag 9 DSC03727
De ingang, die er meer uitziet alsof je een kerncentrale gaat bezoeken

2017 Florida dag 9 DJI_0003
Dat groene water is Lake Apopka en het landschap dat je ziet is waar je doorheen rijdt. Ziet er op de foto overigens minder appetijtelijk uit dan vanaf de grond

2017 Florida dag 9 DSC03735
Meteen de eerste encounter met een grote jongen

En een hongerige osprey die een visje verschalkt

En nog veel meer vriendelijk en onvriendelijk gedierte

 

2017 Florida dag 9 DJI_0005
Nog even een selfie gemaakt

2017 Florida dag 9 DJI_0008
En eentje van rechtboven. Ja, het dak van de auto is even dicht. Dat Meta nou moet doorstaan dat ik elke keer wat foto’s en filmpjes van bovenaf wil maken is tot daaraantoe maar met het dak open lang stilstaan wilde ik haar niet aandoen.

2017 Florida dag 9 DSC03804
Lekker kikkerbilletjes

2017 Florida dag 9 DSC03813
Maar dan deze, een echt enorme vis! En die gleed zo “hop” z’n keel in! 

2017 Florida dag 9 DSC03791

2017 Florida dag 9 DSC03801

Jaja, het zijn wat veel foto’s, maar het is er zo mooi!

2017 Florida dag 9 DSC03771
Ik weet niet hoe deze heet, maar we hebben hem “Red Shouldered Schattig Vogeltje” genoemd. Je ziet ze vaak en als ze vliegen zie je het rood-gele nog beter. 

Daarna zijn we naar Winter Garden gereden waar op zaterdag een Farmers market is, erg leuk!

2017 Florida dag 9 DSC03826

We waren er helaas wat laat dus na een kwartier was de markt al ten einde maar we gaan zeker terug!

En zo kwam na een stukkie rijde, beetje zwemmen een een goeie steam bij Miller Ale House weer een mooie dag ten einde!

Country 500, wat een ervaring!

Well, that was quite an adventure! Zondag zijn we naar het Country 500 festival geweest op het Daytona Speedway racecircuit. Country 500 is een festival a la Lowlands maar dan met alleen maar country artiesten. Het is een driedaags festival maar je kon ook kaartjes voor 1 dag kopen. Op zondag traden onder andere Easton Corbin (en die kennen we allemaal van de hit “Are you with me”), Kip Moore, Keith Urban en Kid Rock op.

Voor de nacht ná het concert hadden we een hotel geboekt in Daytona Beach zodat we niet nog terug naar Davenport moesten rijden en lekker aan de Bud Light of Jack Daniels konden J Het hotel is en mooi jaren 50 gebouw en poepnieuw gerenoveerd.

 

Na de check-in zijn we met een Über naar de Daytona Speedway gereden waar we bij de will call kiosk de kaartjes hebben opgehaald.

 

DSC03853 (1)
En binnen!

We waren nog niet binnen of we kregen al een bevestiging van de vermoedens: veel cowboylaarzen!

DSC03857

Jonge appetijtelijke dames waren over het algemeen gekleed in hot pants met cowboylaarzen.

Niet zo jonge en minder appetijtelijke dames trouwens ook 😂

Nadat je door de ingang bent gegaan kom je met dit uitzicht het terrein op: iets rechts van het midden een grote witte tent (jaja, zonder airco maar wel met open zijkanten voor een briesje( en rechts aan het einde de main stage.

IMG_1595

DSC03925
De tent (AKA Bluebird Theater)

DSC03914
en de main stage

En tussen die twee podia in was een middenterrein met horeca en allerlei promotionele activiteiten van Budweiser, Jack Daniels etc.

Wat wij dus als domme toeristen niet wisten is dat het gebruikelijk is om je eigen stoeltje mee te nemen, zelfs mét ingebouwde parasol! Als we dat hadden geweten hadden we die ook lekker meegenomen.

 

We hebben de eerste uren met name in de Bluebird tent gezeten want het was bloedheet. We hebben daar onder andere Mark Chesnutt en Easton Corbin gezien en Meta heeft ook nog Maggie Rose gezien terwijl ik even aan de wandel was.

Easton Corbin drijfnat bezweet tot op zijn spijkerbroek aan toe.

Biertjes waren flink aan de prijs, een groot blik Bud Light was $11 dus het geld vliegt er wel doorheen want je moet flink doordrinken om je vocht op peil te houden!

DSC03948
Gezellig volk overal, dit waren onze buren in het bluebird theater.

En voor de rest plaats ik gewoon aleen maar foto’s. Het was een fantastische ervaring en als het aan mij ligt gaan we ooit nog een keer. Helemaal fantastisch is natuurlijk de volle drie dagen met een camper op het terrein maar dat is nogal prijzig (vanaf $750 voor drie dagen met water en electriciteit hookup), dus….

Whoohoo! Dag 15, Kayakken op Weeki Wachee rivier

Zo. Dag was weer even een paar dagen radiostilte. Ik loop nu drie dagen achter maar de herinneringen zitten er nog vers in hoor!

Deze dag begon al eventjes geleden omdat Meta altijd heeft gezegd nooit te zullen gaan kayakken. Het in- en uitstappen zag ze niet zitten, laat staan de gedachte om onderweg onvrijwillig “uit te stappen” was al helemaal een reden om een mening te hebben over kayakken.

In deze vakantie stond ergens met potlood een dagje alleen kayakken voor mij op het programma. Dus ik Rick gevraagd welke kayaktocht hij kon aanraden. Eén daarvan, die in de Weeky Wachee rivier was qua lengte mooi (3 a 4 uurtjes) en was ook nog eens alligatorvrij. Voor mij hét argument om mijn keuze op deze te laten vallen.

En wat denk je? Wil Meta opeens toch mee! Vorig jaar hebben we in een autoband gedobberd op de Rainbow River / Springs en dat was ook iets waar ze met gruwel aan begon maar dat uiteindelijk dé ervaring van die vakantie was geworden!

Supergezellig dus samen op pad in een tandemkayak!

De dag begon erg grijs. Sowieso waren de laatste dagen van de vakantie erg grijs met forse regenbuien in de late middag. Dat hebben wij nou altijd, dat je denkt nog wat te gaan ondernemen waar lekker weer wel prettig bij is en het dan toevallig wat mindere dagen hebt.

We zijn toch gegaan en om alvast naar het einde van de kayaktocht te gaan: het was superlekker dat het bewolkt was want daardoor was het stukken minder heet. En we hebben het droog gehouden.

Was nog best een stukkie sturen met Dries, ongeveer 2 uur, maar uiteraard wel zonder dak!

Nou, en daar gingen we dan! Meta zo stijf als een plank in die kayak zitten natuurlijk, nog steeds bang om om te slaan. Maar blijf vooral verder lezen, want Wat Er Straks Gebeurt Zal Je Verbazen!!

P1010005
Ok, eerlijk is eerlijk, ze durfde al wel dingen aan te wijzen

De hele tocht duurt zo’n 3 a 4 uur en je glijdt gewoon met de stroming mee een riviertje af. In het begin door een State Park en later is het net zo mooi maar dan geen beschermd gebied. Dus kwam je zo nu en dan ook motorboten tegen. En ook wel eens motorboten met motorpech 😂

 

Later kwamen we ze nog een keer tegen en toen deed de rook-uitbrakende tweetakt motor het weer.

In de fotoserie hieronder zie je een libelle op Meta’s pet en boven/onderwaterfoto’s van vissen. Die flink geconditioneerd waren want zodra je de kayak ergens aanlegde kwamen ze in grote getale bij je rondzwemmen in de hoop dat je blueberry muffin wat zou kruimelen. Boefjes.

En toen opeens gebeurde het ongelooflijke: Meta Ging Peddelen!

Na eerst al van een passerend stel de opmerking “you make this look so easy!” te hebben gekregen gleden Meta en ik als een stel professionele kayakkers door de rivier! Wat een team! En ook zo subtiel zoals Meta met één doelgerichte peddelbeweging de koers van de kayak nét een beetje veranderde zodat we supersmooth de volgende bocht doorgleden!

P1010085
kijk ze gaan!

Na een tijdje hebben we even de boot op een strandje getrokken om even wat te eten/drinken en een zwemmetje te maken.

Waarna we onze tocht weer voor hebben gezet en ik opeens links van de boot een manatee zag zwemmen, rustig knabbelend aan het gras op de bodem van de rivier. Een manatee in het wild, zo cool!

Deze foto’s zijn dus echt leuk geworden! En dus komen ze in vol formaat voorbij:

P1010097
in de verte links onder de uitstekende takken

P1010121
Vlak naast hem (of haar)

P1010109

P1010119
en van dichtbij onder water.

P1010122

Dat was dus een bijzondere ervaring!

Nog wat foto’s van leuke huisjes langs de route

 

Al met al dus een superdag waarin Meta de tegenzin voor het kayakken met vlag en wimpel heeft verslagen!

’s avonds gegeten bij BJ’s Brewhouse bij The Loop. Was de eerste keer en zeker niet de laatste! Meta had een Jambalaya en ik een super-sappige dubbele pork chop.

 

 

Volgens mij dag 13!

De vakantie is geslaagd, want ik ben vergeten op welke dag we nu zitten. Als mijn vingertelmethode me niet bedriegt zitten we op dag 13! En dat is zeker geen ongeluksgetal want we hebben het prima naar ons zin. Gelukkig gaat het met Meta’s vader ook nog steeds goed want dat bleef toch wel spannend; Marcella, Maxim en de thuiszorg hebben alles onder controle en hij is nog niet aan de wandel gegaan!

Het weer is hier hetzelfde als in Nederland en iets te warm voor de tijd van het jaar met een gevoelstemperatuur van maar liefst 42 graden. Overigens doen we alleen bij extreme hitte rond het middaguur het dak van de auto dicht. Tot een graad of 31 is het prima te doen!

IMG_1620

In de categorie “nagekomen foto’s” of “niet voor deze dag specifiek relevante gevallen” nog twee foto’s.

  1. dit is de staat waarin het Market Street Street Cafe in Celebration zich bevindt, dus die is nog wel even dicht 🙁

    IMG_1618

  2. Sommige dingen zijn in de USA heel goedkoop en andere dingen zijn weer heel duur. Zoals vleeswaren bijvoorbeeld. Pakje bacon met 14 plakjes voor $6,29 terwijl 4 liter benzine rond de $2,35 kost.

    IMG_1630

Gisteren hebben we ook gezellig gefacetimed met Maxim en Tommie wat erg gezellig was. Ik heb Maxim het huis even laten zien en we hebben weer gezellig bijgekletst. Helaas voor Maxim zag ik de ENORME hoeveelheid onkruid tussen de tegels in de achtertuin en dus werd ‘ie ook nog met een klusje opgezadeld!
IMG_1634

We hadden Disney kaarten gekocht voor drie dagen parktoegang maar het was toch wel pittig voor Meta om al te lang in zo’n park rond te lopen met deze hitte en daarnaast waren de wachttijden in het nieuwe Pandoraland toch wel aan de forse kant. De foto hieronder zijn de wachttijden 5 minuten na opening van het park!

IMG_1623

Dus heb ik me bij de Guest Services gemeld en die zijn zo flexibel geweest om 1 van de dagen toegang voor een Walt Disney World park om te zetten in 2 dagen toegang tot de waterparken! Dus zijn we gisteren naar Blizzard Beach gegaan en doen we zaterdag Typhoon Lagoon. Omdat het dan Meta’s verjaardag is heb ik voor die dag een parasol en stoelen gereserveerd (nee, niet die van $362,50!) zodat we er lekker de hele dag kunnen hangen.

Blizzard beach’ thema is sneeuw en wintersport en dat is mooi tot in detail uitgevoerd zoals het Disney betaamd.

IMG_1653

Ik heb de hele dag mijn horloge omgehouden en dan kan je mooi zien waar ik me heb opgehouden in het park. Hoe roder de lijn hoe langzamer je hebt bewogen.
De rode cirkel aan de buitenkant is de lazy river die het park rondgaat. Lekker langzaam dus.
De groene slang linksboven is een lange glijbaan (die gaat dus wat sneller) 🙂

IMG_1655

’s avonds zijn we gezellig uit eten geweest met Meta’s collega René en zijn dochter Lisa.

18740765_1926550180924850_4167673993528701491_n

En we hadden een SUPERLEKKER toetje, een Pineapple Creme Brulee. Jummie!

IMG_1666

Dag vijftieneneenhalf, de verdwenen dag!

Nadat Meta en ik tijdens de voorzichtige analyse van de vakantie hadden geconstateerd dat een van de positieve punten was dat we geen ruzie hadden gehad (wat een hilarisch moment was omdat we nooit ruzie hebben en dus geen reden is om dit als specifiek positief punt aan te merken) ging ik gisteren alsnog op mijn bek. Want ik was Meta’s verjaardag vergeten te verslaan op de blog! Dus ging ik alsnog met billenkoek naar bed! Als ze daar op vakantie achter was gekomen had ze dit nummer gebeld:

IMG_1695

Ik ben alleen de tel een beetje kwijt want zo ergens boven dag 14 ben ik de mist ingegaan waardoor we nu dag vijftieneneenhalf hebben. De dag die niet bestond. Misschien is het wel een complot van Meta om te zorgen dat ze nog een jaartje langer jong blijft!

Op dag 15,5 zijn we begonnen in Winter Park Haven Springs Garden. Winter Garden dus. Best wel wat verwarring elke keer want in Florida heb je Winter Park, Springs, Haven en Garden. En die laatste daar is elke zaterdag een leuke Farmers Market met allerlei leuke kraampjes. Vorige week hadden we er een superlekkere tonijnsalade gekocht en deze week gingen we er lunchen.

De hoeveelheid foto’s is wat magertjes dus je moet maar van mij aannemen dat het een allerschattigst marktje is.

We hebben er onder andere Tamales gegeten, dat is een Mexicaans gerecht. Wij vonden het maar mwoa. Meta had vervolgens nog een Crepe en ik nog wat Empanadas.

IMG_4544
Tamales

Daarna op naar de Mall at Millennia want ik had nog geen sneakers en die had ik wel nodig! De zoektocht was succesvol maar ze hadden mijn maat niet. Gelukkig hadden ze ze bij de Foot Locker in de Florida mall nog wel in mijn maat! Kijk eens aan wat een hippe patta’s!

IMG_1694

’s avonds zouden we uit eten gaan bij Morimoto in Disney Springs. Morimoto is een Japans/aziatisch restaurant waar we tijdens onze 25 jarige huwelijksreis in las Vegas eerder dit jaar zouden gaan eten maar dat etentje ging niet door omdat de vakantie abrupt afgebroken werd. Maar nu ging alles wel goed en ging het etentje wel door!

Keihard regenen toen we onderweg waren en het hield nu ook echt niet op. Het blééf regenen. En wat moet je dan?! Ik ben op een drafje naar de Coca Cola winkel in Disney Springs gegaan en heb daar een mooie grote golfparaplu gekocht die ons veilig en droog naar Morimoto heeft gebracht.

IMG_1697
Beste bui…

Morimoto heeft een open keuken met een gezellige uitstalling van eenden. Arme Donald. 😂

We hebben ook hier weer superlekker gegeten, we hadden toevallig dezelfde ober als we vorig jaar hadden!

IMG_1699

We zijn begonnen met een Bourbon Green Tea cocktail.

En daarna als starters de Key West Shrimp Tempura en de Spare Ribs (in starter-formaat).

Als hoofgerecht hadden we Peking eend. Lekkere crispy gebakken eend die je eet met hoisin saus, lenteui en komkommer in een pannenkoekje.

En als afsluiter een romantisch toetje om te delen. Maar laat het “je” maar weg! Hij is niet helemaal opgegaan…

IMG_1728

Al met al dus een geslaagde verjaardag!

En dag 16! 5 (vijf) keer de lazy river rond!

En weer grijs. Darn! Wat nu?! We hebben nog een dag Disney Waterparks tegoed en wilden graag naar Typhoon lagoon. Maar grijs. Temperatuur was ok…

Toch maar besloten om te gaan, het was toch “gratis” en als we na een uur weg wilden kon dat toch ook.

Little did we know dat ook hier een droge grijze dag echt niet erg is! We kwamen om 10:30 aan en hebben de gok gewaagd en een parasol met stoelen gehuurd. Dat is écht een aanrader! Kost wel $60 voor een dagje maar dan zit je lekker relaxed en ruim op een afgesloten stukje waar je gewoon je tas bij de stoelen kunt laten staan en je ook meteen vlakbij de ingang van de lazy river, een restaurantje en de soda fountain voor de frisdrank refills zit.

P1010177
geen laffe golf

Onze relaxte oase:

En dan de *LAZY* river. We zijn echt nog nooit zo lang in een waterpark geweest, maar liefst 6 uur (toen ik mijn activiteitenmeter aanzette waren we er een half uur).
We zijn verspreid over de dag 5 keer de lazy river helemaal rondgegaan! De eerste keer twee rondjes en de laatste keer 3 rondjes! Zo tegen het einde van de dag wat het erg rustig in de rivier.

Was een lekker dagje. Een rondje in de Crush ’n Gusher gedaan (is een soort “rollercoaster”)

En een beetje met de waterdichte camera gespeeld

P1010235

Uiteindelijk hebben we het dus zes uur volgehouden en hebben we met lazy riverren 1001 calorieën verbrandt!

IMG_1737

En die hebben we er ’s avonds weer aangegeten! Want het was bonte avond en we hadden zin in goeie steak. En dan slinger je tripadvisor aan die ons Charley’s Steakhouse aanraadde, vlak naast de Kobé bij Celebration.

En dat was echt een supertent! Bleek later 4,5 punt op Zagat te hebben en volgens expert Robert-Jan is dat een hele goeie score.

Ik laat de foto’s het woord doen. Het is wel prijzig maar je kan met een beetje zoeken de kosten enigszins acceptabel houden. De geadviseerde wijn kostte $23 per glas maar we hadden van de wijnkaart een lekker fles Merlot van $40.

Ik had de Porterhouse en Meta de Filet Mignon. Maar het was echt te veel. Volgende keer skippen we de salade en bestellen we 1 side. Die ondefinieerbare bruine massa is op de BBQ op een stuk cedarhout gegaarde bloemkool. Om je vingers bij af te likken!

Dag 14, de westkust

Gisteren was het vroeg reveille waarna we snel op pad moesten en daardoor kwam het er niet van om dag 14 op papier te zetten. Dus nu dag 14 en strakkies dag 15!

Dag 14. Dat was dus donderdag. En de bestemming van de dag was de westkust van Florida. We hadden een vaag plan. Dat is natuurlijk het mooiste op vakantie. We konden iets naturigs gaan doen maar (en wat ik nu ga zeggen is echt héél erg!) ik had het wel even gehad met de Anhinga’s en Alligators. Uit respect heb ik hun namen met hoofdletters geschreven, dan dan weer wel.

Dus zijn we de I4 opgereden in de richting van het westen en de eerste bestemming is de Denny’s bij de eerste afslag geworden 😂. En het was er druk! Alleen maar Engelsen! Was trouwens de eerste keer Denny’s deze vakantie, we hebben ons ingehouden. Ik had een Grand Slam ontbijt en Meta Blueberry Buttermilk Pancakes. Lekker en goed vullend!

En toen de tweede bestemming: John Pass Boardwalk ligt in Madeira tussen Clearwater en St. Petersburg. Béétje toeristisch maar je kan er wel leuk foto’s schieten van pelikanen en ander gevogelte. Ik vind pelikanen zo leuk! En kijk die ene witte vogel eens stout tussen de schroeven zijn geland die als doel hadden om hem/haar te weren 🙂

We hadden nog een first want we hadden zo’n dorst dat we naar de Hooters zijn geweest! Daar waren we nu nog nooit geweest! Ik was zo afgeleid door al het vrouwelijk schoon dat ik spontaan niet meer uit mijn woorden kwam. Was echt een hilarische situatie!

Daarna zijn we doorgereden naar St. Pete Beach. Daar zijn we in 2011 ook geweest en daar hadden we nog erg leuke herinneringen aan. Het hotel waar we toen zaten bestond nog, was nog open en zélfs de beach bar was er nog! Zo leuk!

DSC04123

Vanaf die beach bar heb je dus uitzicht op de zee en zie je ’s avonds de zon in de zee zakken. Erg leuk plekkie waar we een heerlijke cocktail en wat te eten hebben genomen!

Op het strand werden de voorbereidingen voor een bruiloft getroffen. Nadat de stoeltjes rechtgezet waren en de bloemen opgehangen was er een heuse repetitie van de ceremonie. De Nederlandse toerist keek toe en zag dat het goed was.

DSC04137DSC04141

Bij het verlaten van St. Pete Beach zagen we nog een echt onvervalste Floridiaanse wolk! Zo’n enorm ging waar een heleboel regen in zat!

DSC04144

Toen weer teruggereden naar huis! Morgen gaan we iets echt leuks doen! Naturig maar zonder alligators (hopen we!).

Zomervakantie 2017, met z’n tweetjes naar de USA!

NOTE: Deze reis is uiteindelijk niet doorgegaan omdat we door omstandigheden de vakantie vervroegd hebben en in plaats van een rondreis een vakantie in Florida hebben gehouden. Deze reis staat echter nog op de bucket list dus bewaar ik de voorbereidingen wel.

 

Nadat we de beslissing hadden genomen om naar de USA op vakantie te gaan was “the world our oyster” want wat zullen we gaan doen?

Ten eerste het slechte nieuws: Maxim gaat niet mee 🙁 want die had niet zoveel trek in een rondreis. Het goeie nieuws is dat we lekker een convertible kunnen huren! Daar hebben we afgelopen mei zó van genoten!

We konden de tickets met mijlen betalen dus dat is lekker bespaard. Dat beperkte de keuze voor de bestemmingen wel enigszins maar we wilden graag een keer naar Chicago dus hebben we tickets naar Chicago geboekt. We vliegen KLM en lekker rechtstreeks met mooie tijden. We vertrekken vanuit NL op donderdag en komen zaterdag 3 weken later weer terug.

En dan de route! Ik denk dat we wel tien verschillende routes in Google Maps hebben gezet en uitgeprint. En nog een avondje bij Marja en Ko geweest om te kijken naar hun camperreizen fotoalbums. Route 66, Route 66 van LA naar Chicago (vreemd genoeg hoefden we op die route geen drop off fee te betalen), Of vanuit Chicago naar Denver doorvliegen en dan de noordwestelijke staten doen (Yellowstone ed) maar uiteindelijk rijden we een rondje met als start en eindpunt Chicago; eerst recht naar beneden naar Nashville en dan via de Blue Ridge parkway (Great Smoky Mountains) omhoog naar Washington en dan via NY naar Chicago. Als we in NY zitten komen Edwin, Wendy en Vincent even over voor de lunch vanuit Florida, reuzegezellig!

Hotels in Washington, NY en Chicago zijn in die periode best prijzig maar het is me gelukt om het rond de 200 dollar per nacht te houden en mooie hotels op goeie lokaties te boeken. En misschien komt er nog wel een leuke aanbieding voorbij.

En dit is de reis van dag tot dag:

Dag Doen
Dag 1 Vliegen naar USA, overnachten in Chicago.
Dag 2 Rijden naar Indianapolis
Dag 3 Rijden naar Louisville
Dag 4 Rijden naar Nashville
Dag 5 Volle dag Nashville
Dag 6 Rijden naar Chattanooga, via George Dickel distillery
Dag 7 via mooie route via Tail of the Dragon naar start Blue Ridge Parkway
Dag 8 Over BRPW naar stopplaats halverwege
Dag 9 Over BRPW naar eindpunt in Roanoke
Dag 10 Wat langer rijden naar Washington, Hyatt Centric Arlington
Dag 11 Volle dag Washington
Dag 12 Volle dag Washington
Dag 13 Naar NY rijden, Holiday Inn Brooklyn Downtown
Dag 14 Volle dag NY
Dag 15 Volle dag NY
Dag 16 Volle dag NY
Dag 17 Van New York naar Pittsburg
Dag 18 van Pittsburgh naar Cleveland
Dag 19 van Cleveland naar Holland Michigan
Dag 20 van Holland naar Chicago, Wyndham Grand Chicago Riverfront
Dag 21 Volle dag Chicago
Dag 22 Volle dag Chicago
Vliegen Naar vliegveld en naar huis

 

Dag 1, een plog!

Weet je, we gaan deze vakantie echt wel wat leuke dingen doen, maar we gaan ook echt veel dagen niksen dus dan is een blog niet zo leuk. Maar een plog wel! Gewoon elke dag een rijtje foto’s. Leuk om de herkenbaarheid voor de Floridagangers en leuk om mee te kijken voor de nog-niet-Floridagangers.

Een Plog is veel foto’s en weinig tekst, dus here we go!floridadag1IMG_7517Té vroeg wakker natuurlijk! We zouden om 07:15 van huis vertrekken en ik was om 05:15 wakker. Kon ik mooi nog wat laatste dingetjes inpakken. Extra opladertjes en zo.

floridadag1IMG_7518Daar is ‘ie weer, onze Matroesjka koffer! De koffer in een koffer.

floridadag1IMG_7520En ze passen netjes met z’n drieen achterin, drie keer 19 kilo. Netjes toch?

floridadag1IMG_7521Hadden wij even pech. Onze handbagage werd aan een extra controle onderworpen, de allerachterste in de rij is die van ons. Uiteindelijke vertraging 10 minuutjes, niks aan de hand.

floridadag1IMG_7522Meta werd door de Marechaussee extra in de gaten gehouden. En geheel terecht overigens!

floridadag1IMG_7525Onze knappe puber! We hebben een super-tijd neergezet: van huis naar door de grenscontroles in 60 minuten. Inclusief parkeren, bagage inchecken, security en paspoort! Tip: Holiday Valet parkeren. Ideaal en op de totale kosten van een vakantie niet overdreven duur.

floridadag1IMG_7528Over “in je natuurlijke habitat zijn” gesproken. De stem van David Attenborough er onder en we hebben een documentaire over de Homo Shoppens

floridadag1IMG_7529Mooie nieuwe Delta A330.

floridadag1IMG_7533Ook hier weer genoten van het feit dat ik veel met de KLM vlieg voor m’n werk waardoor je overal voorin de rij naar binnen mag. Ik was de eerste in het achterste stuk.

floridadag1IMG_7534Ik was iets te laat met het vastleggen van de eco comfort plekken en daardoor konden we maar twee plekjes naast elkaar regelen. Meta en Maxim zijn eco comfort gaan zitten en ik in het achterste deel een exit stoel. Lekker beenruimte en ik had gelukkig een gezellige buurman. Ik wilde ook nog wat werk-dingetjes afronden en dat was veel schrijfwerk, kon ik dat lekker doen in die 9,5 uur dat je je anders zit te vervelen.

floridadag1IMG_7537Kijk ze zitten!

floridadag1IMG_7539Kijk ‘m eens werken!

floridadag1IMG_7545Het ziet er niet uit maar smaakte prima!

floridadag1IMG_7547Verplicht plaatje van de voortgang van de vlucht. Top in flight entertainment. Ik ben erg te spreken over Delta.

floridadag1IMG_7549Dankzij de wifi konden we ook nog lekker kletsen 😉

floridadag1IMG_7550En nog een lekker tussendoortje ook!

floridadag1IMG_7554Die rechterdeur die leidt via een trappetje naar een rustplek voor de crew op de plaats waar normaal gesproken zo’n cargo container staat. Een van de containers die ze laden is deze rustcontainer (Lower Deck Mobile Crew Rest). Slim.

floridadag1IMG_7556En dan komen we aan bij de immigratie. Altijd een taai onderdeel van de reis. Je kan geluk hebben of pech. En wij hadden dus geluk. Supersnel er doorheen!

floridadag1IMG_7569En ook nog eens geen kruis op het briefje uit de self service kiosk, that’s a first!!

floridadag1IMG_7573Hoort er ook bij. Kust van Florida!

floridadag1IMG_7575In het treintje. Maxim is al bijna puber af en staat fotografie onder voorwaarden toe.

floridadag1IMG_7578Auto! Wat een feest was dat toen we op Orlando de auto gingen ophalen. Via een foutje op de Alamo site heeft half Floridagangend Nederland voor een habbekrats een dikke bak kunnen huren. Deze jongen kost 475 euro voor drie weken. 5.6 liter V8. En er stond toch een feestelijke rij auto’s te wachten: Tahoe, Suburban, Ford Expedition. Snoepwinkel!

floridadag1IMG_7584Om een uurtje of half negen ging het licht uit. En om 4 uur weer aan 😉

 

 

 

Dag twee, van Orlando naar Cape Coral

IMG_7585

Uiteraard een early rise and beetje shine. Ik geloof dat het half vier was en Hansie klaarwakker was. Mooie gelegenheid om mn stukkie te schrijven.IMG_7587

Lekker donker nogIMG_7590

De hotellobby. Sheraton Suites Orlando Airport. Aanradertje! Mooi verhaal, ik had voor de verkeerde nacht geboekt, lekker slim ook. Uren zoeken naar het perfecte hotel en dan de verkeerde datum boeken…IMG_7591

Je moet toch wat als je zo vroeg wakker bent…IMG_7597

Kamer met apart slaapgedeelte, dat is wel handig met een bijna 20 jarige die naaktheid  van ouders maar awkward vindt.IMG_7595

Typische amerikaanse badkamer met een bad waar je niet in kan badderen en een toilet dat verstopt al je er één blaadje toiletpapier teveel in gooit.IMG_7598

Traditie: ontbijt bij Denny’s!IMG_7603

Pecan banana pancakesIMG_7605

Volgende traditie: inslaan bij de Walmart. Verder doen we de dagelijkse boodschappen bij de Publix.IMG_7606Speciaal voor Caroline, Saskia, Sonja, Hanneke en alle andere bloggende dames, de beroemde openbare toiletten!

IMG_7609De Walmart van binnen

IMG_7616Daarna door naar de Westfield mall in Brandon. Want je zal maar vergeten zijn je zwembroek in te pakken. Dat ik zorgeloos door het leven ga zie je terug in dit soort details. Lekker plekkie in de schaduw. Het was tenslotte een graadje of 32. Mooie mall trouwens en een heel stuk rustiger dan z’n broers in Orlando.

IMG_7617Sexy of niet?

IMG_7621Wederom een door Maxim persoonlijke “endorsed” foto

IMG_7623En goed geslaagd!

IMG_7624De foodcourt. Meta en Maxim hadden Chipotle, superlekker en niet zo vet

IMG_7632Maar je hebt ook mensen die zich niet in kunnen houden en een Five Guys burger nemen. Tip: neem de small burger, dan is de verhouding vlees/sla/tomaat ideaal!

IMG_7626Eén van Meta’s geneugten

IMG_7635Onderweg naar Cape Coral typische Floridiaanse wolkenluchten

IMG_7637En deze luchten zijn ook erg typisch Floridiaans.

IMG_7638You have reached your destination

IMG_7640Zwembad, terras en het kanaal achter het huis

IMG_7641Zelfde fot0 maar dan met beter beeld op terras

IMG_7644Tsja, ik zou het ook niet weten!

IMG_7645de chaos die wij in 15 minuten kunnen maken!

 

Dag drie, het grote niksen

DSC00525De eerste ochtend in het paradijs. Koffie drinken aan het water als de zon opkomt en Cape Coral tot leven komt.

DSC00529Ons terrasje aan het water. Was zo idyllisch. Totdat Meta er later achterkwam dat ze gestoken was door No See Ums. Schattige naam maar het zijn kl#tebeten. Heeft ze alleen hier in zuidwest Florida last van, verder naar het noorden niet.

DSC00539Onze schattige drijvende drankjeshouders!

DSC00546Een filosofische overpeinzing. “Hoe kan ik zorgen dat het internet hier wat sneller wordt”?

DSC00551Misschien dat moeder raad weet? “Mama, het internet is hier zo traag als dikke stront, een filmpje op 240P buffert zelfs”. Maar helaas heeft moeder ditmaal geen wijze raad anders dan “chill en relax”!

DSC00554De buren varen er op uit

IMG_7647En dat terwijl de tour zoals altijd op niemand wacht!

IMG_7651Daarna shoppen! En lekker lunchen bij Panera bread. Heerlijk! En omdat je op zo’n tablet je bestelling in moet geven kan je lekker rustig nadenken over je bestelling. Welke soep, hoe veel, welk brood, welke salade, welke dressing; keuzestress!

IMG_7653Iets van lentesoep met mais

IMG_7654Maxim’s Ceasar Salad met een flatbread met kip.

IMG_7656Prooi! Meta’s nieuwe horlogebandje. Aast ze al maanden op maar is altijd overal uitverkocht. Online besteld en in de Apple Store afgehaald.

IMG_7658Nieuw huis aan het einde van de straat, best een knap “pandje”

IMG_7665Hehe, even relaxen!

IMG_7666Op naar de Outback met onderwijl een verkoelend buitje!

IMG_7667Alsof een Blooming Onion nog niet genoeg calorieen had hebben ze nu een versie met patat, kaas en bacon. 2360 calorieën.

IMG_7668Deze is ook nieuw op het menu en errug lekker!

IMG_7669Maar vooraf hadden we een lekkere  Seared Ahi Tuna

IMG_7672Met daarna een porterhouse 😉

IMG_7673Hoe deze foto hier terecht komt weet ik ook niet, maar het is onze badkamer.

Tot morgen!

 

Dag 4, onverwachte culinaire uitspattingen

DSC00558Het uitzicht vanuit bed ’s ochtends. Uiteraard pas nadat je opgestaan bent om de gordijnen open te doen

DSC00562“my name is Maxim de Vries and I approve this picture”

IMG_7674Gewoon, omdat het kan

IMG_7688Op naar de Publix, die ligt op 2 mijl rijden, ideaal!

IMG_7694Leuk brommertje en allerschattigst Florida-nummerbordje

IMG_7675Voor Publixgangers een bekend beeld

IMG_7676De lekkerste broodjes, de Chicago hard rolls. Lekker knapperig! Over service gesproken: ik stond bij de yoghurts met fruit de meest verse er uit te zoeken toen er een medewerker naar me toe kwam die zei dat ze net verse aan het maken waren; welke smaak wilt u, dan laat ik die meteen maken. Fantastisch.

IMG_7677Jazeker, ze hebben echt ook wel groente in de USA en best veel ook.

IMG_7678Hoewel een bakkie sla een beste duit kost

IMG_7680Slimcado, ik verzin dit niet

IMG_7682Over keuzestress gesproken, dit is dus alleen maar koffiemelk! Allemaal met smaakjes maar als je gewone zoekt dan moet je nog je best doen ook!

IMG_7687Kijk, slagers van Nederland, zo wil ik het graag zien!

IMG_7695De rub voor de spare ribs

IMG_7698De spare ribs met de rub

IMG_7699De BBQ! Best duur apparaat en ik moet toegeven dat ‘ie het prima doet!

IMG_7701Oh, ze waren zo lekker! Na het garen nog een uurtje met boter en basterdsuiker in de folie ingepakt en daarna nog een minuut of tien afbakken.

IMG_7703

Ribeye met een lekker rubje…

IMG_7706Stilleven van bereid voer

IMG_7707De ribeyes gaan op het vuur!

IMG_7711En daarna ook nog de goddelijke garnalen met supermarinade!

DSC00604En tenslotte een blik op het nachtelijke zwembad

 

Dag 5, 6, 7 en 8

Goh, opeens is het vier dagen later! We hebben het ook zo druk met niksen! En ik moest ook nog wat werken dus kwam het er even niet van. Kom, we gaan snel van start want ik heb een hoop te laten zien!

IMG_7807DSC00759IMG_7796IMG_7797IMG_7802IMG_7776IMG_7774IMG_7770IMG_7769IMG_7767IMG_7766IMG_7739IMG_7738IMG_7740IMG_7742IMG_7741DSC00785DSC00781DSC00635DSC00778DSC00748DSC00739DSC00736DSC00734DSC00733DSC00732DSC00731DSC00726DSC00723DSC00709DSC00695DSC00692DSC00688DSC00682DSC00665DSC00663DSC00646DSC00645DSC00643DSC00640DSC00639DSC00636DSC00633

Voorjaarsvakantie Texas, tweede poging!

In 2015 zijn we in het vroege voorjaar naar Texas afgereisd voor een korte tussendoorvakantie naar Houston, San Antonio en New Orleans. De weersverwachting voor februari was tussen de 8 en 20 graden, dus we zouden goede en minder goede dagen hebben.

We hebben een fantastische week gehad maar het was wel wat grauw allemaal en ook wat kort (en soms héél koud!) dus hebben we besloten om het nog eens over te doen, maar nu iets langer, een wat groter rondje twee maanden later in het voorjaar.

We vertrekken op donderdag 21 april (met United) en komen terug op zaterdag 7 mei, dus 2 weken en 2 dagen. De route die we rijden is grofweg Houston – Natchez – Nashville – Memphis – Dallas – Fredericksburg – Austin – Houston.

Het eerste deel is meteen bijzonder want na 2 nachten in Natchez rijden we noordwaarts over de Natchez Trace Parkway. Dit is een route van 444 mijl tussen Natchez en Nashville die een belangrijke rol heeft gespeeld in de historie van de VS. Deze route is in de afgelopen eeuwen gebruikt door native amerikanen, ontdekkingsreizigers en immigranten die allemaal hun eigen sporen hebben achtergelaten.

Naast de historische waarde is “the Trace” vooral heel mooi, 444 mijl slingerende tweebaans weg door bebost en heuvelachtig gebied.

Natchez-Trace-Bridge-1

Er is al veel gepland en we hebben een lekker druk programma maar we hebben ook rust ingebouwd; zo zitten we in de meeste plaatsen 2 nachten zodat we niet zo hoeven te haasten.

Hoogtepunten genoeg! Jack Daniel’s distillery in Lynchburg Tennessee, Graceland, een echte County Fair, een wedstrijd van the Texas Rangers in Dallas, BBQ-en bij een (native Texaanse) collega in Texas en een huisje met een Hot Tub onder de sterren in Fredericksburg in het schijnbaar goddelijk mooie Texas Hill Country. En er komen vast nog een heleboel hoogtepunten bij!

De hele route zie je bovenaan in het tabje “Planning”.

En dan het vervoer! Ook niet geheel onbelangrijk! Onze eerste USA reis samen was in 1995 en toen hadden we een Ford Mustang convertible als huurauto die we nu weer gehuurd hebben 😉

 

G1

De voorbereiding, deel 1

Zaterdagochtend, 07:00. T-5.

Afgelopen zondag heb ik (Hans) met mijn team Veteranen B iéts te hard ons Dames 1 team aan staan moedigen. Om even het beeld compleet te schetsen voor de lezer: Onze teams speelden beiden uit op Zoetermeer en dames 1 speelde na ons (of anders gezegd: wij waren hun voorprogramma) dus wij konden ze mooi vanaf het terras onder het genot van een biertje en een bitterballetje aanmoedigen. En schijnbaar maakten wij als klein dapper clubje Veteranen net zoveel herrie als alle supporters van het thuis-spelende Zoetermeer!

Het was heerlijk weer, maar eigenlijk nét nog te fris om na de wedstrijd in een polootje rond te lopen en daarbij luidkeels je cluppie aan te moedigen. Het gevolg? Dames 1 heeft gewonnen en ik loop al de hele week met een halve keelontsteking rond die maar niet over wil gaan.

IMG_5851
Een Smurfturf veld hoort zo blauw, er is niets mis met je beeldscherm!

Enfin, T-5 dus. Maar schijn bedriegt! Want maandag moet ik voor werk naar Duitsland op reis om woensdag einde van de middag weer terug te komen. Dus is het zondagavond eigelijk T-1, maar eerder deze week kregen we de verrassing dat mijn broer en schoonzus (die in/op Curacao wonen) een weekje onverwachts naar Nederland komen. Leuk! Op woensdagavond gaan we gezellig met ze uit eten en moet ik dus zondagavond mijn deel van het koffer-inpakken al klaar hebben 🙂 Eerlijk gezegd vind ik het wel lekker om alvast wat inpakvoorpret te hebben hoor. Dit weekend dus twee koffers inpakken. Eentje voor het Duitsland tripje en eentje voor de vakantie!

En is moest nog even pielen met WordPress en heb uitgevonden dat de “featured image” het plaatje is dat op FB verschijnt als je de link naar het bericht daar post.

Kuchen en steunen!

Zoveel te vertellen maar waar te beginnen, dat is altijd de uitdaging bij het schrijven van een blog! En zoals je ziet is het me gelukt want hierboven staat die eerste zin 🙂

De eerste nacht is altijd een korte maar vandaag was hij wel héél kort want om half drie waren we eigenlijk wel wakker en viel er geen slaap meer uit te persen. Meta heeft last van migraine én van kuch-kuch hoestbuien en die combi is natuurlijk niet echt bevorderlijk voor de nachtrust. Afgelopen maandag heeft ze een driewekelijkse injectie gekregen en die bevordert algehele malaise dus we moeten de komende dagen maar even kalmpjes aan doen.

De dag van gisteren is er een die onze Amerikagekke FB vrienden wel kennen. ‘S ochtends half zeven opgestaan. Rustigaan douchen en koffie en om half acht op weg naar Schiphol. Lekker met m’n eigen autootje want de vakantie-valet op Schiphol is best betaalbaar (twee weken is ongeveer even duur als twee dagen zakelijk parkeren in de Privium garage).

Aangekomen op Schiphol was het DRUK! Bij de KLM in hal 2 stond de rij om in te checken tot ver in de gang tussen terminal 2 en 3! Wij vlogen met United en moesten dus nog even doorlopen naar hal 3 waar bij de United check in slechts 3 personen voor ons waren! Heerlijk!  Paspoort- en bagagecontrole gingen ook “like a breeze” dus waren we in een poep en een scheet binnen. Bakkie, ontbijtje, shopje, bakkie, wandelingetje, boarden, plekkie maken en klaar voor vertrek!

Zie hier de seat map: we zaten op rij 22 L en J met een lege stoel tussen ons in. Lekker de ruimte! Volgende keer nemen we niet de laatste rij van eco plus want als je dan je stoel ver naar achter doet (wat een van de voordelen van eco plus is) dan hebben de mensen achter je daar wel heel erg veel last van. United heeft trouwens een fantastische app waarin je continue de stoelbezetting kunt zien, handig als je een mooi plekkie wilt fixen.

Voor iets van $16 had je de hele vlucht WiFi dus konden we lekker een beetje bijblijven op Twitter en FB waardoor we al snel op twitter de berichten zagen over het overlijden van Prince. Ik heb op onze trouwdag in 1992 een korte Valentijn advertentie in de telegraaf laten zetten met een aangepaste tekst van “Let’s go crazy” en dat is wel echt “ons” nummer. Mooie herinneringen aan Prince’ muziek in onze staptijd! En dan het concert in 1988 van de Livesexy tour, die werd live op TV uitgezonden en die heb ik nog steeds op VHS en kijk er minimaal eens per jaar naar, lekker hard meeblèren van begin (Erotic City) tot eind (Alphabet street). Meta heeft het ook op haar iPhone dus we hebben lekker wat om mee te zingen de komende dagen.

Vlucht was verder prima. Big Lebowsky gezien. Beetje gesuft. Eten was mwoa en de warme pretzel die we als snack kregen was met Gouda & bacon (dus ranzig vet) dus die heb ik maar beleefd afgeslagen 🙂

En dan…. De immigratie! Haat! Ze hebben op Houston van die handige selfservice kiosken staan MAAR ALS DAN 95% VAN DE GEBRUIKERS ALSNOG IN DE RIJ MOET GAAN STAAN DAN HEEFT DAT DUS HELEMAAL GEEN ZIN.


Manmanman. Enfin, ongeveer een uurtje in de rij gestaan en toen mochten we er in!

Autootje gehaald, precies de kleur die ik hoopte!


Nog een foto? Ok dan, omdat jullie zo aandringen!


Daarna moesten we nog een uurtje tuffen naar het hotel in Livingston.

IMG_5978

Snel even een burgertje gehaald bij de Whataburger en daarna luikjes dicht!

img_5987

En we waren gelukkig

Bam! 3 uur ’s nachts en klaarwakker. Twee opties: negeren en proberen toch nog wat te slapen (lees: wakker liggen) of wakker worden en een bakkie koffie maken. Gekozen voor het laatste. En zo geschiedde het dat wij om 3 uur al wakker waren en ik mijn dingetjes voor de weblog kon gaan voorbereiden.

Foto’s in de Apple fotostream krijgen gaat thuis snel maar in hotels blijkt dat anders te zijn. Tergend langzaam komen ze binnen vanaf de telefoon naar de laptop maar who cares, haast is voor de werkenden, wij zijn op vakantie!

Om een uurtje of vijf liepen we in de Walmart waar ik een videootje heb opgenomen voor een collega die het bedrijf gaat verlaten en die vanmiddag een afscheidsfeestje had. Dat leek zo’n leuk idee, om het filmpje in Amerika op te nemen, maar ja… die wifi is net iets minder dan thuis. Shit, hoe krijg ik dat filmpje nou ge-upload… McDonalds! We hadden onszelf het eerste ontbijt iets culinairder voorgesteld maar hebben van deze wifi-nood maar een ontbijt-deugd gemaakt en bij de plaatselijke Mac ons ontbijt genuttigd en daar het filmpje (tergend langzaam) naar youtube geupload.

Ik denk dat het rond zes uur was dat we echt op pad zijn gegaan voor onze trip van vandaag: circa 400 kilometer naar Natchez, Mississippi. En nu ik dit zit te schrijven bedenk ik me dat we veel meer kilometers hebben gemaakt, dik boven de 500! Blijkt dat TomTom ons om heeft laten rijden, waar ik achteraf misschien wel heel blij om ben want de route was werkelijk schitterend!

De eerste 150 kilometer was over echte snelweg, snelheden van 75 mijl en daarnast was het ook nog donker dus niet echt lekker om het dak open te doen. Maar om een uurtje of acht was het licht, werd het wat warmer en werden de wegen smaller en langzamer. Dus tijd om het dak er eens af te halen.

En toen overviel het me: een totaal gevoel van geluk. Maar echt ook. Uit het niets: prikkende ogen en een last die haast fysiek van m’n schouders leek af te glijden om plaats te maken voor een onbeschrijflijk gevoel. Zonnetje, mooie omgeving, mijn lief naast me en de wind in m’n haar. En dit zeg ik helemaal niet om er een emotioneel dramatisch verhaal van te maken maar ik had écht het gevoel alsof alles in één keer van me afviel: de perikelen met Meta’s gezondheid + een rotperiode op werk met een reorganisatie waarbij we wat mensen hebben moeten laten vertrekken: We kunnen het verleden achter ons laten en nu echt alleen maar naar de toekomst kijken. En dit gelukszalige momentje waarbij alles wat mooi was opeens tegelijkertijd samenkwam was daarvan de mijlpaal.

Omwille van jullie tijd zal ik nu maar even fast forwarden naar de eindbestemming van vandaag, Natchez Mississippi. “Hoog”gelegen aan de rivier Mississippi, wat inhoudt dat het op 20/30 meter hoger ligt dan de rivier. Een bijzonder schattig stadje waar het nu nog lekker rustig is maar waar het in de zomer waarschijnlijk erg druk is. Want mooi! Heel veel mooie oude antebellum huizen, statige estates uit de 18e eeuw. Onze B&B is gevestigd in zo’n oud huis. Dit is ‘m. En dit zijn de foto’s:

’s avonds gegeten met uitzicht op de Missisippi bij een ondergaande zon, kijk die garnalen eens even lekker zwemmen in de boter met Cajun kruiden en knoflook! En natuurlijk die mooie ondergaande zon.

Tot morgen!

 

We zijn klaar en kunnen naar huis!

Mensen, de reis zit er op. Gisteren een moment van absoluut geluk en vandaag zijn de ogen zodanig verwend dat ik getwijfeld heb om het verslag van vandaag niet gewoon “eye-gasm” te noemen. Het was zo mooi dat onze reis nu al klaar en compleet is, de overige twee weken zijn alleen maar een leuke bonus!

Maar we beginnen weer vroeg in de morgen, uurtje of vier denk ik. Weer wakker. Damn. Stukje geschreven, beetje geinternet, om 6 uur buiten wat rondgelopen in de KLEREHERRIE die de vogels maken!! Ik ga proberen hieronder een kort filmpje te plaatsen, komt ‘ie:

Hiero!

Om half negen werd het ontbijt geserveerd in de large diningroom van het huis, gelukkig hadden ze zich ingehouden voor wat betreft de lokale specialiteiten want het enige echt exotische dat erbij zat was grits en dat is eigenlijk net polenta; het is gewoon mais. Beetje smakeloos waar met wat zout en peper best te eten. De foto van Meta en ik bij de voordeur is de deur van het huis Tara uit de film “Gone With the Wind”.

Daarna nog een korte tour door het huis gehad waarna we om ca. 9:30 vertrokken. Voordat we ‘the Trace’ opgingen heb ik bij de lokale AT&T winkel nog even een SIM kaart met een dataplan van 2,5 gb gekocht zodat we wat makkelijker kunnen navigeren.

En toen… de Natchez Trace Parkway. Een historische weg van meer dan 400 mijl tussen Natchez en Nashville. Oorspronkelijk in de 18e eeuw gebruikt door pilgrims en immigranten en nu een mooi geasfalteerde weg die meandert tussen de bossen en de heuvels van Mississippi (en later Tennessee). Als Disney wegen zou aanleggen zou het er zo uitzien. Werkelijk geen enkel ontsierend element langs de weg; geen telefoonpalen, geen huizen / winkels / benzinestations: alles is picture perfect! Ik laat de foto’s wel voor zich spreken (je moet niet allergisch zijn voor groen!)

Hier ook nog even een time lapse filmpje! Vergeet niet op HD te drukken!

Rond lunchtijd hebben we de Trace verlaten om en gaan lunchen bij een onooglijk restaurant dat ons was aangeraden door de eigenaresse van de B&B; het was een restaurant dat een Fried Chicken buffet serveerde. Werkelijk alles was oud en het buffet zag er niet erg appetijtelijk uit maar het smaakte prima de bima!

Bij aankomst in Jackson nog even een korte shopsessie gedaan in de Sephora om Meta’s shophormonen tot rust te brengen, gegeten bij Olive Garden en om 8 uur naar bed, hopelijk halen we vannacht de minimale 8 uur slaap!

IMG_3962
Nice rims bro!

 

Dag 4, verder op ‘the trace’

We zaten toch in een raar hotel! Ik heb online veel goeie reviews gelezen van Drury hotels; Drury biedt de hotelgasten aan net einde van de dag gratis snacks en drankjes aan en het ontbijt scheen ook bijzonder goed te zijn. Maar wat blijkt: zoveel gratis vertier trekt een … hoe zal ik het zeggen… nogal bijzonder publiek aan! Enorme gezinnen met een nogal morsig uiterlijk.

Het dagelijkse evenement van gratis snacks begon om 17:30 en toen Meta en ik om 17:45 gingen kijken was de lobby afgeladen en bleken de snacks te bestaan uit Mac & Cheese en andere narigheid die je dan op een kartonnen bordje op moest eten. And let me tell you this: het volk was zo morsig dat we zelfs geen foto hebben gemaakt omdat ik bang was anders met pek en veren Jackson uitgejaagd te worden.

Dag 4 begon dus met het geroemde ontbijt van Drury dat uiteindelijk echt een drama bleek te zijn. Ik wordt altijd een beetje mistroostig van ontbijten op zo’n kartonnen bordje, zeker als je $100 voor een kamer betaalt. Maar unlike echte Hollanders hebben we ons geschikt in ons lot en zijn we zonder te klagen op pad gegaan.

Om 08:00 gingen we op pad, ons hotel lang op 5 kilometer van de Natchez Trace Parkway (vanaf nu gewoon ‘the trace’ genoemd). We hadden op dag 1 al 100 mijl gereden en vandaag gingen we kijken hoever we kwamen. Ik raak maar niet uitgepraat over hoe bijzonder deze weg wel niet is. Eén lange route van 440 mijl, zonder stoplichten, hotels, benzinestations, restaurants. Ze zijn wel in de buurt die benzinestations en zo, maar dan moet je toch echt even van the trace af. Zo ontzettend mooi!

Stop 1 voor vandaag was Tupelo na ongeveer 160 mijl, dus een best stukkie tuffen. Want lekker kilometers maken is er niet bij. Je rijdt constant 80 km/u en er zijn zoveel plekjes langs de route waar je even kan stoppen dat je gemiddeld de 60 km/u netaan haalt denk ik.  In Tupelo is Elvis geboren en het huisje waar hij is geboren wordt uiteraard commercieel uitgebaat en dat wilden we wel even aanschouwen. Lang niet zo gelachen! Er was een giftshop bij (zie foto) waar ze werkelijk alleen maar lelijke dingen hadden! *Niets* leuks! Alleen maar smakeloze rommel! Maar eerlijk gezegd waren onze verwachtingen niet zo hooggespannen dus zo bezien viel het allemaal nog mee!

Na Tupelo weer the Trace op voor nog meer kilometers; en het wil maar niet vervelen! Uiteindelijk hebben we het na 270 mijl opgegeven en zijn we van the Trace afgegaan om een hotel te zoeken. Ondertussen hadden we Mississippi verlaten en waren we via Alabama in Tennessee aanbeland en daar was het ook buiten de Trace heel erg rustig op de weg. Zie hier een snelwegfoto:

IMG_4091

Het diner hebben we gebruikt in Sarge’s Shack, ergens lokaal middenin Tennessee. Prima spare ribs (maar niet zo lekker als de mijne) en Meta had een steak met garnalen die uitstekend was!

IMG_4094

Morgen naar Jack Daniel’s distillery! Maar tot slot nog even wat restfoto’s van onderweg!

 

Dag 5, ‘kans op onweer en gladheid door hagel’

Onderdeel van onze vakantiepret is tijdens deze vakantie ook het openen van de buienradar app en het aanschouwen van een grillig patroon regenwolken dat over het land trekt. Zojuist gaf de buienradar zelfs een waarschuwing “kans op onweer en gladheid door hagel”. Our thoughts and prayers are with you!

Hier is het superlekker weer; ’s ochtends een graadje of 16 later oplopend naar 30 graden. Prima convertible weer. Echter, CNN meldt BREAKING NEWS omdat “Large parts of the Midwest and South will see with the possibility of strong tornadoes and hail larger than baseballs in the worst-affected areas.”. De forecast is wel voor later vandaag (als ik dit schrijf) een stuk westelijker dan waar we nu zitten maar wellicht krijgen we nog wat regen of zo.

Maar nu terug naar gisteren, dat ik vandaag zal noemen 😉

Vandaag weer wat later wakker, uurtje of zes ditmaal. Redelijk dus. Stukkie geschreven, foto’s geupload en dat werkte niet helemaal lekker. Of beter gezegd: helemaal niet. En daar kan ik niet zo goed tegen. Of beter gezegd: helemaal niet. Zit je je rot te tikken op een stukkie, zoeke je de leukste foto’s uit, weigert de techniek. Aaargh! Mijn dodelijke blik naar de manager van het hotel heeft wel geholpen want na een reset van de techniek aan hun zijde liep het internet weer als een zonnetje!

Hieronder ons hotel en de auto zoals we hem ingepakt hebben 🙂

Eerste stop op de pelgrimage van vandaag: Jack Daniel’s distillery in Lynchburg Tennessee. En dat was leuk! De ontvangst is bijzonder goed georganiseerd met mooie gebouwen en mooie tentoonstellingen over de historie van Jack Daniel’s en het productieproces. Je kon kiezen uit twee tours: een gratis tour van iets meer dan een uur en een betaalde waar ook een tasting bij zat. Nou, drie keer raden welke wij gedaan hebben. Of beter gezegd: een keer raden en altijd goed!

De tour was opvallend leuk en je kon het gehele productieproces in de echte fabriek volgen. Dus niet zoals bij de Heineken Experience in Amsterdam een beetje door een nepfabriek rondlopen maar echte bereiding van de houtskool waardoor ze de whiskey filteren, sissende ketels met 10-duizenden liters borrelende kokende mais en je kon ook kijken en ruiken in de ENORME ketels waar het destillaat door de houtskool druppelt. Het duurt twee weken eer een druppel whiskey door een laag van 3 meter houtskool is gezakt.
Uiteindelijk komt het allemaal in een eikenhouten vat terecht dat minimaal 4 jaar rijpt in de ENORME barrelhouses waar 20.000 vaten liggen opgeslagen.

En dan die lucht overal, heerlijk! In de whiskey proef je echt de geur die je in de fabriek ruikt en in de barrelhouses is dat nog erger.

Bij de tasting hadden we Gentleman Jack, Black Label no. 7, Single barrel, Tennessee Honey en Tennessee fire. Mooie verhaal trouwens want toen de tourguide onze groep vroeg wie wel eens Tennessee fire hadden gedronken gingen er maar twee handjes de lucht in… van de Hollanders waar dit drankje nog niet verkocht wordt 😉  (maar wij hadden het vorig jaar in Florida al gedronken).

We kregen nog een paar goeie tips van de tourguide:

  1. mix Jack Daniel’s eens niet met cola maar met ginger ale (Meta heeft nu een nieuwe “verslaving”
  2. Meng Jack Daniels Tennessee Honey eens met normale Jack, dan wordt ‘ie wat minder zoet
  3. Een Jack – Coke Light heeft maar 78 calorieen 😀

Na de tour hebben we geluncht in historic downtown Lynchburg en daarna op pad naar Nashville!

Wat een topstad is dat zeg! Veilig, schoon en zelfs op maandagmiddag een drukte van belang op de drukste straten van de stad. De ene bar na de andere met allemaal live muziek. En zoals we geleerd hebben bij “Nick en Simon the American Dream” zijn het niet de minste artiesten die in de bars staan op te treden omdat het animo om in zo’n bar te spelen enorm groot is.

Het was inderdaad overal waar we luisterden bijzonder goeie kwaliteit! We hebben gegeten in de Old Spaghetti Factory. Dat restaurant ziet er enorm duur en luxe uit maar uiteindelijk ben je voor $33 klaar met zijn tweetjes!

Morgen naar Memphis! Bedankt trouwens voor jullie leuke reacties! 😉

 

 

Dag 6 en 7: van Country naar Blues

En zo loop je zomaar opeens een dag achter met het schrijven van het verslag! We hebben het gewoon te druk met genieten en toen we gisterochtend wakker werden (weer wat later, nu om 06:15) had ik er lekker geen zin in. Maar we hebben de foto’s nog dus onder de begeleiding (of zoals ze in Leiden zeggen: Berrrrgeleiding) van de foto’s loods ik jullie door de twee laatste dagen heen!

Dag 6 was de dag dat we van Nashville naar Memphis reden en dat was weer heel heel heel veel groen. Ik had de TomTom Google Maps (nu ik een amerikaanse simkaart heb kan ik lekker met Google navigeren, heb je wat meer opties om even snel een restaurantje op te zoeken ed) ingesteld op snelwegen vermijden waardoor we weer een dag over meanderende weggetjes hadden. En dat gaat nooit vervelen als de wind door je haar wappert! Onderweg nog een mooie begraafplaats gezien met heel veel kunstbloemen. Het ziet er daardoor wel altijd fleurig uit en wat ons opvalt is dat sommige begraafplaatsen geen rechtsopstaande grafstenen hebben maar allen plat liggende.

Het was nog best een lange reis naar Memphis! We kwamen rond een uur of drie aan in ons hotel, Crowne Plaza. Deze had ik via Priceline “Name your own price” gescoord en het was even spannend in hoeverre de verbouwing van het hotel was gevorderd maar dat was allemaal prima de bima: de kamers waren allemaal al gerenoveerd.

Achteraf bleek dat niet helemaal waar te zijn want onze kamer miste een koelkast, een wekker, de kluis zat dicht, de kraan van de wastafel liep heeeeel langzaam en de douche werd halverwege het inzepen koud. Gelukkig kregen we snel een nieuwe kamer voor de tweede nacht en was alles ok.

In Memphis is alle actie (Bars waar muziek wordt gespeeld) te vinden in Beale Street en ook hier was het weer heerlijk. Ik ben niet zo’n blues-liefhebber maar als het goed gespeeld wordt is het eigenlijk hartstikke leuk! In Nederland wordt blues vooral gespeeld door klagerige ouwe rokende mannetjes in lelijke ouwe cafe’s (voor Leidenaren: de Twee Spieghels) maar het decor doet een hoop heb ik gemerkt! Op dinsdag is het Hot Rod avond en stond Beale Street afgeladen met mooie auto’s. De ene nog harder opgevoerd dan de andere.

 

En dan woensdag 27 april. Koningsdag in Nederland en voor ons een mooie gelegenheid om het huis van The King te bezoeken. Voor Meta was dit een hoogtepunt van de reis omdat ze vroeger een echte Elvis fan was. Op naar Graceland!

Bij aankomst begon het al: $10 om te parkeren. Vervolgens kaartjes kopen bij de kassa: $38 entree. En dat was de goedkoopste tour, je had ook nog van $80!

We waren door de beetje afgeleefde entree van het gebouw waar de kassa’s in zijn gevestigd al een beetje op het verkeerde been gezet en toen we ook nog eens verplicht op de foto moesten (wij allebei heel boos kijken 😉 ) waren onze verwachtingen écht tot het dieptepunt gedaald. Maar wat bleek: Graceland is hartstikke leuk! Je krijgt heel veel te zien van het huis en dat ziet er in het echt toch wel heel bijzonder uit. Het is allemaal goed onderhouden en je hebt alle tijd om rond te lopen en foto’s te maken. En manmanman, wat heeft die vent veel platen verkocht. Werkelijk élke plaat verkocht minimaal 1 miljoen exemplaren! Eindoordeel: Meta blij en ik blij verrast!

‘S middags ben ik in m’n eentje naar de Bass pro Shop pyramid geweest. Een ENORME piramide waarin een soort Bever zwerfsport is gevestigd, maar dan op zijn amerikaans. Dus groot groter grootst! Wat een enorm gebouw, met binnen een mangrovemoeras met vissen, krokodillen en de boten die ze verkopen liggen ook gewoon lekker binnen in het water.

En Amerikaanse mannen zijn stoer. In het weekend gaan ze er op uit met hun quads of boten en dan gaan ze icechests vol Bud Light leegzuipen en hun geweer leegschieten op eenden en dergelijke. En vissen. Dat werk. En alles dat je daarbij nodig hebt verkopen ze hier. Camouflagepakken, messen, boten, koelboxen, enorme frituurpannen, lieslaarzen om door de swamp te lopen, etc etc.

Ook een hoogtepunt in de winkel was de afdeling “Waterfowl” die volledig gewijd was aan de “legacy of Duck Hunting”, met zelf een museum met allerlei geweren en eenden-roep-fluiten (ik weet niet hoe die in het Nederlands heten).

En natuurlijk verkopen ze er schietgerei in alle soorten, maten en prijsklassen!

Het letterlijke hoogtepunt was de lift naar de (30e?) etage van het gebouw waar je vanuit de punt een mooi uitzicht hebt over de omgeving.

Later ’s middags zijn we in het Peabody hotel geweest waar overdag eendjes in de vijver in de lobby zwemmen die dan ’s avonds met hun eigen lift naar hun nachtverblijf / penthouse gaan. Natuurlijk te maf voor woorden maar we grappig (en druk!) om mee te maken.

Woensdagavond is Bike Night in Beale Street, dus wederom een avond vol vertier en heeeeeeel veel Harley’s. Onwijs gaaf! En weer lekker op een terrasje gezeten en Bluesmuziek aangehoord.

 

Zodadelijk op pad naar Greenville TX, een reis van meer dan 600 kilometer dus ik denk dat we maar eens een dagje met het dak erop over de interstate gaan rijden.

Dag 8, van Memphis naar Greenville

Het hotel in Memphis heeft in de periode dat we er waren een wonderbaarlijke transformatie doorgemaakt. Op de dag dat we arriveerden was de lobby netjes maar was het bar- en restaurantgedeelte ernaast een grote verbouwchaos. Op de tweede dag was he nog steeds verbouwchaos en toen ik op de dag van vertrek beneden kwam was de hele benedenetage spic en span in orde! Afgezien van de verbouwingswerkzaamheden -waar je geen geluidshinder van ondervond- was het hotel (Crowne Plaza Memphis Dowtown) een prima hotel. Lekkere bedjes en het mooiste was de gratis hotelshuttle die je naar de stad bracht en ook weer ophaalde; dat was ongeveer anderhalve mijl, nét te ver om te lopen. Ideaal!

Nog beter gelegen is het Hampton Inn & Suites, die ligt echt om de hoek bij Beale Street en daar zijn ook voldoende parkeergarages (die zullen wel $$$ kosten).

Op dag 8 reden we dus van Memphis naar Greenville. Greenville ligt ongeveer 100 kilometer voor Dallas en daarmee was het een mijltje of 400 dus ruim 600 km) rijden. EDIT: Het is achteraf 670 kilometer geworden) Dus een flinke rit voor de boeg vandaag! De eerste 100 kilometer hebben we over de Interstate gereden en toen het een beetje warmer begon te worden hebben we de navigatie weer op “Snelweg vermijden” gezet en de rest van de route lekker zonder dak over lokale wegen (vergelijkbaar met de Franse Route Nationale) gereden. +600 Kilometer over de lokale highways is een pesteind, maar zonder dakkie is het heerlijk, net of je in een bootje zit de hele dag!

Onderweg ook nog de nodige sproeivliegtuigen gezien, GROTE auto’s en enorm lange treinen (toch wel een beetje mijn guilty pleasure). En natuurlijk veel groen.

 

In Texas zie je HEEL VEEL Sonics, dit lijkt een beetje op een ouderwetse Drive-in bioscoop met als grote verschil dat je hier fastfood haalt 😉 We waren nog nooit bij Sonic geweest maar vandaag wel en dat was echt de ontdekking van de eeuw! Weliswaar fastfood maar wel lekker vers en met veel sla en tomaat tussen de cheesburgers. Ik vind de kwaliteit van de fastfoodketens hier een stuk minder dan in Nederland. Bij de mac is de friet vaak niet vers en de Quarterpounders die in NL altijd sappig en warm zijn kan je hier nog wel eens wat minder warm en sappig krijgen. Maar Sonic is de bom!

Eindbestemming was Greenville en deze was in de route gezet omdat hier een County Fair was en dat wilde ik wel eens meemaken. Een county fair is een soort feestweek maar dan met een wat agrarisch thema, inclusief allerlei keuringen voor schapen en koeien. En een kermis en optredens van Country Artiesten. Het was leuk om eens mee te maken maar de kermisattracties hadden hun hoogtepunt ergens in de jaren negentig 🙂

Op het parkeerterrein natuurlijk alleen maar pickup-trucks! En hoe is Greenville verder? De mannen dragen laarzen, bloesjes en spijkerbroeken met enorme buckle-belts. En de meisjes dragen ook allemaal laarzen. En verder ziet iedereen er uit of hun ouders neef en nicht zijn 😀

 

 

Dag 9, van Greenville naar Arlington (Dallas)

Van de ene kant van Dallas naar de andere kant, dat kan toch niet zo moeilijk zijn? Nou, dat was het op zich ook niet maar het was wel een heel eind rijden. Dallas is ook niet een op zich staande stad. Er naast ligt Fort Worth en samen vormen ze de Dallas-Fort Worth (DFW) Metroplex. Een enorm groot stadsgebied met alleen maar snelweg, snelweg en snelweg. Amsterdam en Rotterdam worden in één keer gedecimeerd tot een soort Madurodam. Keer een pan Spaghetti om op de grond en wat je dan ziet is de DFW metroplex. Op een gegeven ogenblik reden we op een snelweg van in totaal minimaal 15 banen breed, echt bizar. Hieronder een Google Maps plaatje van een van de vele kruispunten.

2016 dag 9 dallaswegen

Vandaag was het thema Shoppen. En of je kan shoppen in en om Dallas. Mijn collega die hier woont zei “Dallas is mall central”. Alleen al aan de linkerkant van Dallas liggen 6 grote malls, de ene wat mooier dan de andere maar dankzij wat online research hebben we de mooiste er uit gepikt (of eigenlijk waren de criteria Mac, Sephora en Apple Store). De eerste was Southlake Town Square en dat was een vrij luxe mall. In 1 uur meer Audi, BMW, Porsche, Volvo en Bentley gezien dan in de hele week ervoor. Dit was by far de grootste mall die ik ooit heb gezien. Het was dan ook meer een dorpje met alleen maar winkels dan een mall.

Daarna nog een mall gedaan maar die was niet erg indrukwekkend want die ben ik vergeten, hahaha.

Einddoel van vandaag was de door mijn collega beloofde BBQ! Dat is zo gegaan: ik heb weleens contact gehad met een collega van onze Amerikaanse vestiging en die ligt in Fort Worth (dus naast Dallas) en ik had haar om advies gevraagd voor een hotel in de buurt van Arlington want daar gaan we morgen naar een wedstrijd van de Texas Rangers. Toen ik haar om dat advies vroeg zei ze “I’d like to invite you and your wife for a real Texas BBQ” en dat laat ik me natuurlijk geen twee keer zeggen! We hebben afgesproken op ons kantoor in Fort Worth waar ik een korte rondleiding heb gekregen en even op de foto ben gegaan (die was ik dus vergeten te maken en heb ‘m na het eten gemaakt, vandaar dat het donker is).

2016 dag 9 IMG_6540

Van daaruit zijn we (met nog een andere collega erbij) vertrokken naar het restaurant Railhead Smoke House. Super lekkere fall off the bone Spare Ribs gegeten!

 

Dag 10, Yes! Naar de Texas Rangers!

How y’all doing today?! In heel Amerika is het “you guys” dit en “you guys” dat, maar in het zuiden is het “y’all”.
“Y’all want a refill”. “Y’all want a tabel for two”.

Vandaag is de dag van de wedstrijd van de Texas Rangers tegen de Anaheim Angels. En het toeval wil dat we in 2012 ook bij de Anaheim Angels zijn geweest maar toen in Anaheim bij LA. Overdag nog wat geshopt en onder andere een nieuwe camera gekocht. Ik stond te dralen bij de Best Buy en toen bleken ze een “open box” te hebben van iemand die de camera had teruggebracht. Uiteindelijk 65% van de nieuwprijs betaald dus dat was een mooie deal.

Eindelijk, eindelijk kreeg ik mijn steak! Mijn eerste steak in de USA. Elke dag was er wel een reden om geen steak te nemen. Of het restaurant serveerde geen steak, of het was een restaurant waar ik het niet aandurfde. Maar vandaag ging het gebeuren, bij Saltgrass Steakhouse. Een keten van resturants maar wel een tikkie luxer dan de andere steak-ketens. Meta had een filet met een pepersausje en ik had een jetser van een porterhouse. Een porterhouse is vergelijkbaar met een T-Bone maar is van iets betere kwaliteit. Half Entrecote en half filet mignon. Een enorm stuk eten maar hij was superzacht en perfect gegrild. Heerlijk!

2016 dag 10 IMG_65472016 dag 10 IMG_6546

En toen 0p naar “the ball park”. Alle sporten in de USA spelen ze in een stadium maar honkbal wordt in een ball park gespeeld.
Het hotel had een shuttlebusje waarmee je vlak voor de deur werd afgezet dus we waren zo binnen.

En het begon alweer mooi want we waren nét te laat voor het volkslied, dat werd gezongen toen wij op de roltrap naar boven stonden. En dan zie je dus wat je op de foto’s hieronder ziet: petten af, hand op de borst en de medewerkers van het stadion doen even niets. Erg indrukwekkend. Wát je er ook van vindt, iedereen respecteert dit en niemand kletst door dit soort momenten heen.

Naast het Texas Rangers stadion eeeh, ball park, ligt het stadion van de Dallas Cowboys (American Football). Een *monsterlijk* groot complex. Er kunnen 80.000 toeschouwers in, ter vergelijking: in de Amsterdam ArenA gaan er iets meer dan 50.000.

2016 dag 10 DSC000872016 dag 10 DSC00117

De wedstrijd was in de eerste 3 innings spannend en daarna was het supersaai. Honkbal kán heel spannend zijn maar als ze elke keer de bal misslaan of de bal gewoon uit wordt geworpen is er niet zoveel aan. Maar de sfeer maakt het zo leuk! Complete gezinnen en alle fans zitten door elkaar heen zonder enige wanklank. Superleuke sport om te zien!

We hadden mooie plekjes helemaal bovenin achter de home plate. Er werd 1 homerun geslagen en de Rangers hebben gewonnen met 7-2.

Honkbal moet je echt een keer meegemaakt hebben. Het is gewoon een avondje uit voor vrienden of gezinnen. De compexen zijn enorm en er zitten heel veel winkeltjes en eetgelegenheden door het hele complex heen. De nummer 45 van de Rangers heet “Holland” en ik heb een mooi T-Shirt kunnen kopen met zijn naam er op. Holland!

Dag 11, from Arlington to… Paradise

De dag van vandaag gaat naar Texas Hill Country. Dit is het meest pittoreske stukje Texas. Heuvelachtig en vlak land wisselt elkaar af en hier liggen vele honderden kilometers rustige tweebaans wegen die (jaja, het gaat nooit vervelen) meanderen door het landschap. We meanderen wat af deze vakantie!

De wegen waren zoals de rest van onze vakantie: groen en rustig, maar toch is dit weer een heel ander stuk van Texas dan we hebben gezien vóór Dallas. Dat was vlakker en hier wordt het langzaamaan bergachtiger alhoewel het nooit echt hoog wordt. Onderweg ook al de eerste Ranches gezien en veel bloeiende cactussen langs de kant van de weg!

Disclaimer: als je ooit denkt “goh wat is Texas mooi, ik ga er ook eens heen”, hou er dan wel rekening mee dat alles wat nu groen is in juli en augustus geel en dor is. We zitten nu echt in het topseizoen voor de Texaanse natuur.

We zijn onderweg weer heel veel leuke plaatsjes gepasseerd, zoals Llano, wat een wat kunstenaarsachtig dorpje is.

En natuurlijk weer Sonic! Hartje Sonic! Kijk die enorme hoeveelheid smaken milkshake!

De eindbestemming was Pat’s Peaceful Meadow in Fredericksburg. Een stadje dat oorspronkelijk door Duitse immigranten is opgericht en waar je nog heel veel Duitse invloeden ziet. Ons huisje is 1 van de vele cabins en vakantiehuizen die je hier in de omgeving kan boeken en het was nog best een klus om het perfecte huisje er uit te zoeken maar toen we aankwamen wisten we het meteen: dit is perfect.

Heerlijk afgelegen en de huizen van de buren liggen allemaal op minimaal 100 meter afstand met veel bomen er tussenin. We gaan hier twee heerlijke dagen beleven! (bij nader inzien vonden we het huisje zo leuk dat we er drie dagen van gemaakt hebben en Austin een dagje hebben ingekort.

’s avonds gegeten bij een Duits restaurant in Fredericksburg, Schnitzel uiteraard. Was prima de bima maar daarna snel weer naar huisje weltevree!

Dag 12, in het Paradijs

In het Paradijs, maar wel met een grijze hemel en 12 graden celsius. Shit! Zo hadden we het niet besteld! We wilden in de zon zitten in onze Hot Tub! En niet met een trui aan…
Snood plan! Morgen wordt het wél lekker weer, dus we huren het huisje gewoon een dagje langer. En zo gezegd zo gedaan. Hotel in Austin een dagje ingekort en hier een dagje erbij. Zitten we hier in totaal drie nachten.

Vandaag lekker een dagje zitten tutten en niks gedaan. Da’s ook vakantie. We hebben een mooie rondrit gemaakt door Texas Hill Country en de Willow City Loop gereden, dat is in deze tijd van het jaar een schitterend stukje omdat er nu heel veel bloemen in bloei staan.

Dus neem ik jullie even mee op onze rondrit van vandaag!

We beginnen bij de Willow City Ranch die een op een hek met honderden paaltjes allemaal Cowboy laarzen heeft geplaatst.

En verder is het een en al kleurenpracht! Wat staan de bermen er schitterend bij in deze tijd van het jaar! Doe je ogen dicht en denk je in dat je hier met een cabrio doorheen rijdt, dat is zó lekker!

En check deze vogel eens even mooie schutkleuren hebben!

DSC00255

’s avonds lekker thuis een pizzaatje gegeten, even in de Hot Tub gezeten en genoten van onze privécollectie dieren. Een koe, een paard, twee ezels en vier herten.