Prequel 1: De voorbereiding: het leek zo makkelijk…

Het leek zo makkelijk! Nadat we in 2017 tijdens Wie Is De Mol verliefd werden op Oregon was de keuze voor onze 2019 zomervakantie-rondreis snel gemaakt: Er zou sowieso Oregon in moeten. En het liefst ook Las Vegas, want nadat we daar een jaar of 2 geleden hals over kop moesten vertrekken vanwege een familie-urgentie hadden we daar nog wat goed te maken. En het derde relevante uitgangspunt was dat we 1 ticket op KLM mijlen konden boeken maar wel gebonden waren aan een budget van 75.000 mijlen en dan moet je keuzes maken, eindigen in Las Vegas lukt niet met de mijlen, dus toen moest ik verder gaan zoeken. Beginnen en eindigen in SF was de eerstvolgende variant die het meest voor de hand lag, maar het nadeel van SF is dat het minimaal twee dagen rijden is vanuit Las Vegas vanwege Yosemite waar je doorheen moet.

Enfin, uiteindelijk is het starten in San Francisco geworden en eindigen in Los Angeles. LA ligt op een halve dag rijden vanuit Las Vegas én je kan rechtstreeks vliegen met KLM. Beide vluchten hebben mooie tijden. Naar SF vertrekken we om 09:50 en landen we om 11:45 en terug vanuit LA is het 13:45 –> 09:00.

En dan de route… dat was nóg lastiger! We hebben geprobeerd om Yellowstone in de route te krijgen maar dan werd het haasten en daar hadden we geen zin in. We hebben nu een route met dagen van ongeveer 300 kilometer en dat is gezien de bestemming een heerlijke afstand. We gaan met zijn tweeën en huren een convertible en weten uit ervaring dat 300 km dan een heerlijke afstand is. Lekker een paar uurtje cruisen naar de volgende bestemming. We verwachten ook een stuk meer rust te hebben dan in de traditionele West USA reizen omdat we noordelijker zitten. Bij John Day Fossil beds bijvoorbeeld zijn amper hotels, dus lijkt het me dat het er niet druk kán zijn. We gaan het meemaken!

Prequel 2: De voorbereiding: de route

We starten de route in San Francisco, daar arriveren we op 28 juni en hebben voor de eerste nacht een hotel nabij de luchthaven geboekt. Heel misschien doen we nog een rondleiding in de Tesla fabriek die daar in de buurt ligt, even kijken nog of dat past.

 

Op de eerste reisdag rijden we via Napa Valley naar Sacramento. Dat is een beetje om maar de hoofdreden hiervan zijn de hotelprijzen in Napa Valley in deze periode, die zijn echt belachelijk hoog en je betaalt voor een middenklasse hotel minimaal 250 euro per nacht. En nu zitten we via Hotwire in het Sheraton in Sacramento.

Dag twee is het eindpunt Fort Bragg aan de Californische kust. Fort Bragg staat bekend om “Glass Beach”, een standje bezaaid met mooi geslepen stukjes glas en die komen daar terecht omdat de bewoners vroeger hun grofvuil zó over de rand van de kliffen de oceaan in gooiden. Al het glas ligt er nog en is intussen mooi geslepen.  

Daarna is het voorlopig even bos en de schitterende Noord Californische kust. We rijden de Avenue of the Giants, de Newton B Drury scenic parkway en komen ook langs Redwood National Park. We overnachten in Crescent City en Newport waarna we 3 nachten in Portland in een AirBNB zitten. Daar vieren we ook 4th of July.

De dagen daarna rijden we het binnenland van Oregon in en overnachten we in Madras, Mitchell, Bend en Klamath falls. Wat we onderweg tegenkomen is veel scenic route en hoogtepunten zoals Mt. Hood, Multnomah Falls, John Day, McKenzie pass en Crater lake.

Dan gaan we weer Californie in en rijden we door Lassen Volcanic. Wat we tussen Lassen en Las Vegas gaan doen weten we nog niet precies, dat zien we daar wel.

We overnachten 4 nachten in het Encore in Las Vegas en dan rijden we voor de laatste twee dagen naar LA waar we heel toevallig een concert van Queen kunnen meepakken op de “bonte avond” waarna we vanuit LA naar huis vliegen.

 

Prequel 3: De voorbereiding: de hotels en de auto

Amerika is de afgelopen jaren een stuk duurder geworden. Er zijn streken waar je op de populaire dagen zomaar $160 voor een Motel 6 betaalt, dus dat is een stuk prijziger geworden! De lastigste plekken waren de kust (daar is alles het hele jaar door onbetaalbaar lijkt wel), Napa Valley en de omgeving van Lake Tahoe; bij die laatste twee zitten we toevallig in het weekend en dat zijn populaire bestemmingen voor de gefortuneerde bewoners van de San Francisco Bay Area. Daar is twee maanden voor onze vakantie 90% al volgeboekt en betaal je voor een muffig hotel met een lage waardering op Tripadvisor $187.

Gelukkig heeft HotWire ons kunnen helpen. Bij Hotwire krijg je een mooi tarief maar weet je vooraf niet welk hotel je krijgt. Je weet wel welke klasse en in welke stad of zelfs wijk en je krijgt de 4 hotels te zien waar jouw hotel er zeker 1 van is. Dus het is een beetje een gokje en je kan niet annuleren.

De eerste nacht hebben we Pullman in de omgeving van San Francisco, de dag erna een Sheraton in Sacramento; beide via Hotwire. We hebben ook nog twee AirBNB’s (voor ons echt de eerste keer!) geboekt.

In Vegas hebben we 4 nachten Encore via Hotwire en de laatste twee nachten zitten we in Crown Plaza in LA, ook via Hotwire. “Voordeel” van Hotwire is dat je bij het boeken al betaalt dus zo spreid je de kosten een beetje.

Het leukste hotel is “the Oregon Hotel” in Mitchell Oregon, dat ligt in the middle of nowhere en daar kan je alleen telefonisch boeken! Het dichtstbijzijnde dorp ligt op een uur rijden, ik denk dat we daar wel rust vinden!

De rest van de hotels is allemaal met hotels.com geboekt en die kunnen we allemaal annuleren mochten we de plannen willen wijzigen.

De auto is (het begint een traditie te worden!) een convertible bij Alamo geworden. Alamo heeft Ford Mustangs en die hebben de grootste kofferbak. Een Camaro heeft en heel klein kofferbakje met een mini-opening.

We hebben omdat we vaker convertibles huren maar eens wat zachte Eastpak koffers gekocht, daar kan je makkelijker de achterbak mee volstouwen dan met harde koffers.

Prequel 4: Don’t call us, we’ll call you

Vorige jaren kochten we altijd bij aankomst in de AT&T of de T-Mobile shop een SIM kaart met een paar gb data zodat we lekker konden navigeren met Google maps, even een restaurantje opzoeken etc. We hadden wel eens van Arieli mobile gehoord en hebben dat uitgeprobeerd toen Meta onlangs voor werk naar Chicago mocht.

Arieli stuurt je een SIMkaart op, die activeer je de dag voordat je op reis gaat en als je dan aankomt dan doet ‘ie het. En dat is Meta prima bevallen dus hebben we er nu voor de aankomende vakantie ook 2 besteld.

Meta had in Chicago T-Mobile en we hebben nu AT&T gekozen omdat die betere dekking schijnt te hebben in onbewoond gebied en met name in Oregon zitten we hier en daar in erg dunbevolkt gebied.

Verder valt er (helaas zou ik bijna zeggen) niet zo veel meer voor te bereiden. Ik hoop dat mijn bij Ali Express bestelde telefoonhouder voor in de auto op tijd aankomt maar dat is eigenlijk het laatste dat geregeld moet worden. En de laatste weken kan ik ook nog wat informatie door lezen over de stateparks waar we in deze vakantie langs komen.

We gaan beginnen! Dag 1: Moe, geïrriteerd maar verstandig!

Half vier ’s middags vertrekken we uit ons hotel dat ten zuiden van San Francisco ligt om naar de Tesla fabriek te gaan voor een tour door de fabriek. Die tour begint om 5 uur en we moeten er iets eerder zijn. Onderweg rijden we even langs de Best Buy voor een nieuwe telefoonhouder en een straf bakkie bij Starbucks om wakker te blijven. En dan: de avondspits in Silicon Valley…

Op de navigatie staat dat we nog 23 km moeten en dat dat 26 minuten zou duren, maar de afgelopen 10 minuten staan we bijna continue stil; dat gaan we dus nooit halen! Dat geeft ons dan wel weer mooi de gelegenheid om een fotootje te schieten van het Facebook hoofdkantoor!

Enfin, lang verhaal kort. Ik ben moe (want ondertussen is het 01:30 in Nederland, zijn we 20 uur op en dus ben ik geïrriteerd van de vertraging, de file en de verheugings op de tour door de Tesla fabriek. Maar ik ben ook verstandig en bedenk me dat het vakantie is.

Dus: ik keer om en we besluiten naar de Walmart te gaan en de tour te laten schieten. Dat ik op m’n 53e alsnog verstandig ga zijn, wie had dat verwacht!

Fast rewind naar 20 uur eerder: de wekker gaat in de Dragontuin. Koffie, laatste spullen in de koffer en dan brengt Maxim ons naar Schiphol. Speaking of koffer: we hebben dit jaar weer een convertible gehuurd en wilden nu eens een keertje zónder koffers op de achterbank rondrijden en dus hebben we twee nieuwe duffelbags gekocht want dat propt wat makkelijker in een kleine achterbak dan koffers. Eén best wel grote en een iets minder grote. En alles paste er in!

Hulde aan Meta dat ze zo haar best gedaan heeft om zo weinig mee te nemen dat we slechts 17 + 12 kilo aan koffers bij ons hebben en dat ze er toch elke dag weer stralend en modieus bij loopt!

Op Schiphol is het heel rustig. Koffers inleveren 1 iemand voor ons, bij de security waren we meteen aan de beurt en de paspoortcontrole hadden we 2 mensen voor ons, ideaal! Daarna het gebruikelijke lounge tafereel met een glaasje bubbels. De lounge was trouwens wel héél druk! Zie foto hieronder 🙂

Hier hebben we even geproost op Robert Jan zijn 45e verjaardag!


Daarna hadden we wéér mazzel want toen we bij de gate aan kwamen lopen gingen ze nét boarden en mochten op dat moment de sky priority klanten aan boord. Dus liepen we zo rechtstreeks door en het vliegtuig in.

We vlogen met een (nogal oude) 747 en we zaten helemaal voorin in een klein smal deel waar een grote galley naast zit waardoor het net is alsof je in een klein vliegtuig zit. Wel zo knus 🙂

Wát een eind vliegen is 10 uur zeg! Ongelooflijk, er leek geen einde aan te komen. Gelukkig heeft de serie Chernobyl ons er doorheen gesleept. Wat een topserie is dat zeg, aanrader!! Die dingen op het servetje zijn onze KPN SIMkaarten, we hebben in de USA allebei een AT&T SIMkaart zodat we lekker data hebben om te navigeren en zo. Werkt super, we hebben Airieli Mobile gebruikt als verstrekker van de simkaart en ik had vóór de landing al bereik.

Na de landing hadden we wéér mazzel want we waren in zegge en schrijve één minuut door de immigratie. Onze vriend Robert Jan tipte me een jaartje geleden dat je ook als Nederlander “Global Entry” aan kon vragen; dan betaal je eenmalig $100 en vul je wat papierwerk in waarna je wordt doorgelicht (hoe ze dat doen weet ik niet) en na goedkeuring mag je 5 jaar lang de USA in zonder in die helse rijen bij immigratie te hoeven staan. Wat een feest zeg!

Daarna koffertjes gehaald, Mustangjetje gehaald (foto volgt) en daarna op naar ons hotel, Pullman San Francisco Bay. Mooi hotel met heeeeeeerlijke bedden!

Daarna de Tesla tour (not), Walmart, eten bij Applebees en toen ging om 19:00 uur het licht uit…

Dag 2, the longest day. Van San Francisco via Napa Valley naar Sacramento

De laatste keer dat we aan de Westkust waren was zo’n twee jaar geleden toen we in Las Vegas waren en ik meen me te herinneren dat we toen om 02:00 niet meer konden slapen. Dan is het in Nederland 11:00 ’s ochtends en dan ben ik thuis normaal gesproken ook al uren wakker. Wat die nacht twee jaar geleden in Vegas niet echt meehielp was de niet te temmen kou van de airco.

We hoopten echt dat het deze keer beter zou gaan en de betere airco en het superlekkere bed hebben echt geholpen. Meta was om 04:00 wakker en ik om 04:30, alleszins netjes dus! We zagen er echt tegenop om die eerste nacht echt belachelijk vroeg wakker te zijn maar dat is ons bespaard gebleven.

Blogje geschreven, gedoucht (super douche ook!), etc. en om een uurtje of 7 richting San Francisco gereden voor een ontbijtje bij Mo’z Café die ons was aangeraden door Onno. En dat was lekker zeg! Ik had een Egg Benedict en Meta een Egg Florentine (da’s een variatie op Egg Benedict met spinazie). Was echt supervers en met héérlijke Hollandaise saus gemaakt, zo goed proef je ze zelden!

 

 

 

 

Na het heerlijke en goed vullende ontbijt hebben we nog wat rondgereden in SF (veel zwervers op straat!), oa. langs Lombard Street.

Toen nog even langs het vista point bij de Golden Gate bridge waar het nog best frisjes was, een graadje of 12. Gelukkig hebben we allebei ons fleece jasje bij ons.

En toen… naar Napa Valley! Wat onwijs gaaf is dat zeg! Ontzettend mooie scenic routes in een heuvelachtig landschap tussen de wijnvelden en “chateaus” door. Supermooi en de temperatuur liep daar op tot een graadje of 22, echt heerlijk om met een cabrio doorheen te rijden!

Het was ook erg rustig op de weg, ik had het er gezien de populariteit van het gebied veel drukker verwacht! Later bleek dat er een aantal hoofdroutes door het gebied lopen waarvan sommigen heel druk zijn en anderen wat minder.

Let op, hier komt de truuk! Het gebeurt in Napa Valley allemaal tussen de plaatsen Napa en Geyserville. Tussen die twee plaatsen kan je Highway 29/128 nemen maar wat je ook kan doen is voor een groot deel van die route Highway 121 nemen, ook wel de Silverado trail genoemd. Dan rij je echt een héél stuk rustiger. De dag daarna hebben we weer dat gebied doorkruist en toen de 29/128 genomen en die vonden we veel drukker., daar stond ook echt file. Dus: Silverado trail nemen!

We hebben geluncht bij de winery van Francis Ford Coppola en hoewel dat natuurlijk commercieel is als de neten was het restaurant wel heel erg mooi gelegen en konden we nog een plekje krijgen op het terras onder de pergola.

We hadden allebei een heerlijke pizza die ze dan gesneden op tafel zetten en je allebei een apart bordje krijgt omdat ze er gewoon standaard van uitgaan dat je de pizza’s allebei deelt. I love the USA!

Daarna was het op naar Sacramento voor onze volgende hotelbestemming en die route voerde ons door een mooie rustige bergachtige route. Tegen de tijd dat we in Sacramento waren aangekomen was de temperatuur opgelopen tot ongeveer 32 graden, erg lekker dus!

Sacramento is een bijzonder mooie stad. Ruim opgezet met mooie parken! En ze hebben er een netwerk van elektrische fietsen en stepjes die je met je Über app kunt huren. 20 minuten steppen kost ongeveer 3 euro en fietsen is nog minder dan dat, ideaal. Je ziet in de app waar ze staan en dan kan je ze reserveren en er naartoe lopen. Als je op je bestemming bent aangekomen dan scan je de QR code met de app en dan wordt de step of fiets weer vrijgegeven voor gebruik door iemand anders.

We hebben gegeten bij PF Chang’s (da’s toch wel een top drie restaurant keten voor ons) waar echt van alles mis ging! Ten eerste kwamen de hoofdgerechten vóór de voorgerechten en was 1 hoofdgerecht niet heel warm. Dus daar werd aan gewerkt en in de tussentijd hebben wij het wél warme hoofdgerecht en de voorgerechten verorberd maar was het andere hoofdgerecht nog steeds niet teruggekomen; daar baalde de bediening ook van en aangezien wij er ondertussen geen trek meer in hadden hebben we de rekening gevraagd en werd er alleen 1 hoofd- en 1 voorgerecht in rekening gebracht. Dus 1 voorgerecht en 2 cocktails van het huis, nou dat is wel heel erg netjes opgelost!

Het hotel was het Grand Sheraton (ook weer via Hotwire geboekt), prima hotel, lekkere bedjes en mooi midden in de stad gelegen. Je moet wel voor de wifi betalen wat ik toch wel belachelijk vind voor zo’n klasse hotel. Maar als je lid werd van hun loyalty programma dan was het gratis. Dus ben ik nu lid van hun loyalty programma 🙂

We gingen om 9 uur slapen, dat gaat de goeie kant op!

Vandaag rijden we naar Fort Bragg aan de mooie Californische kust!

Dag 3, nog meer winding roads

Gisteren zijn we om 21:30 gaan pitten en vanochtend was het om 04:30 reveille; netjes dus. Dan wordt er koffie gemaakt, camera’s leeggehaald, foto’s weggegooid die lelijk en mislukt zijn en wordt het blog geschreven. Dat is wel een voordeel van bloggen: je *moet* elke dag de foto’s uitzoeken en daarmee voorkom je dat je thuis 2.000 foto’s moet gaan doorspitten.

We hebben weer in een leuk ontbijttentje ontbeten in een verder uitgestorven Sacramento (duh, het was zondagochtend 08:00). Meta had een werkelijk fantastische huisgemaakte granola en ik had sourdough met een omeletje en applewood smoked bacon.

We hebben het nog regelmatig over onze eerste vakantie in de USA in 1995, toen bestond Starbucks wellicht al wel maar wij zijn ze nooit tegengekomen. Koffie was gewoon overal hetzelfde: slappe zooi.
Tegenwoordig echter is koffie big business en kan je overal goeie koffie krijgen.

Na het ontbijt is Meta naar de hotelkamer gegaan en heb ik een fototourtje door de stad gedaan op een huurfiets en later een elektrisch stepje. Sacramento is best een Europese stad, met brede stoepen waarop het steppen iets veiliger is dan tussen het verkeer.

En een speciale eervolle vermelding voor de man die de bipsen van de steppende dames nauwkeurig nakeek:

De route vandaag kon via twee opties: veel slingeren (en volledig binnendoorwegen) of een stuk snelweg en een stuk slingeren. Optie 2 kwam langs een outlet dus nu mogen jullie allemaal raden welke route het werd… 1 hint: we hadden een trui nodig want aan de kust was het toch wel ietsie frisser dan we hadden verwacht (11 graden in de ochtend en later op de dag maximaal 17 graden).

De outlet was klein maar ze hadden wat we nodig hadden en met een uurtje waren we weer op pad. We reden wederom door Napa Valley en hadden vandaag een andere route dan gisteren en deze route was dus wél druk! File galore door de leuke dorpjes. Gisteren hadden we een meer scenic route en die was vreemd genoeg een stuk rustiger.

We zijn vanuit Sacramento omlaag gereden naar Napa waar we naar de outlet zijn gegaan en daarna via de 101 omhoog om op en gegeven moment bij Cloverdale via de 128 naar het noordwesten te rijden, deze komt uit bij de kust onder Mendocino en vandaar volg je Highway 1 verder naar het noorden, in ons geval met als eindpunt Fort Bragg.

Die 128 (vanaf Cloverdale) is een plaatje hoor! Berg – bos en wijngaard wisselen elkaar af. Dit is een heel mooie route met heuvelachtig gebied met rechte wegen en ook hier en daar wat de hoogte in met haarspeldbochten. Onderweg kwamen we nog een heel leuk restaurant tegen waar het heerlijk naar kruiden rook omdat ze naast het restaurant een enorme kruidentuin hadden. Helaas was het geen etenstijd want het zag er wel uit alsof je er lekker gastronomische dingen kon beleven! De naam is The Bewildered Pig en als je ooit op deze weg terecht komt, zorg dan dat je er na 17 uur bent voor het avondeten!

Wat ik nog niet geschreven heb is dat we deze vakantie zoveel geuren ruiken als we in de natuur rijden! Vandaag was een deel Redwood forest met ENORME bomen en dat rook heerlijk naar dennenbos!

Als je dan eindelijk op Highway 1 bent dan heb je meteen een schitterend zicht op de oceaan en de kust. Ik heb 1 foto gemaakt maar morgen en overmorgen “doen” we ook Highway 1 dus er volgen nog genoeg foto’s!

En dan… onze eindbestemming. Een Airbnb in Fort Bragg. En die heet “Garden Paradise”. Onze eerste Airbnb ooit en waarschijnlijk ook meteen de mooiste. Een tuin ter grootte van een voetbalveld met allemaal kleine stukjes paradijs, elk met een eigen thema. Wát is dit waanzinnig mooi zeg! Hieronder 1 foto en de rest heb ik even op een aparte pagina gezet. Zó jammer dat we maar 1 nacht hier zitten! Morgen is het huisje alweer bezet anders hadden we er zeker een nacht aan vastgeplakt. Een heerlijk huisje, de schitterende tuin, een sauna én een hot tub. Ongelooflijk!

’s avonds gegeten in Fort Bragg bij Mayan Fusion, wel lekker maar niet speciaal. Fort Bragg is een soort Katwijk, vooral weinig commercie en veel motels en hotels in oude staat (en dat is niet altijd een compliment 🙂 )

En toen weer naar ons huisje…

Dag 4 en 5, grote bomen en Highway 1

Met pijn in ons hart verlieten we gisteren ons mooie huis met die schitterende tuin, hier komen we vast nog wel eens terug! We hebben ontbeten bij Denny’s, dat was de eerste keer deze vakantie, en vast ook wel weer de laatste keer. Het is 1 keer leuk maar dan hebben we het er allebei wel mee gehad.

De rit vandaag was naar Crescent City en we zouden vandaag voor het eerst Highway 1 gaan doen. We hebben deze weg onder San Francisco al een keer gedaan maar het noordelijke deel is voor ons nieuw. Achteraf blijkt dat het deel dat we gisteren en vandaag hebben gereden een mix te zijn tussen kustweg en weg door de bossen. Eerlijk gezegd hadden we meer kustweg verwacht, maar misschien komt dat morgen wel als we nog verder noordelijk gaan. De boswegen waren deels onderdeel van Redwood National park, waaronder de “Avenue of the Giants” en die naam is meer dan terecht. Wat een ENORME bomen zijn dat! Supergaaf! En het waren ook weer veel slingerwegen door de bossen. En het is overal heerlijk rustig op de weg, precies waar we op gehoopt hadden en waarom we dit gebied bezoeken. Ik heb zo’n vermoeden dat het in Oregon nog rustiger is maar om je een indruk te geven kwamen we zo om de minuut een tegenligger tegen met als record een pauze van bijna 10 minuten tussen twee tegenliggers!

En daarna was het kust. Veel kust en vooral hel erg ruige kust. En kou ook trouwens, aan de kust komt het kwik overdag niet boven de 17 graden en als we ’s ochtends op pad gaan is het een graad of 12! Gelukkig hebben we fleece jasjes bij ons die ons lekker warm houden. En het dak gaat er ’s ochtends meteen vanaf hoor, heerlijk!

Het hotel gisteren was Curly Redwood Lodge. Het was oud (vergane glorie) maar wel schoon en goedkoop. Slechts $84 en dat is voor deze kust héél goedkoop. We hebben er prima geslapen en daar gaat het om.

Vandaag hadden we meer zee dan gisteren maar toch viel de verhouding bos-zee wat tegen. Check de foto’s maar, het is adembenemend allemaal!

We hebben vandaag nog een tussenstop gemaakt bij de Sealion Cave, we waren bang voor een tourist trap omdat er een gift shop bij zat, maar het was super leuk! En die lucht! 😱

We zijn ook nog bij de Oregon Dunes geweest en daar kan je met een buggy overheen crossen, dat had ik wel eens gezien maar was ik vergeten. Stom dus! Want anders had ik dat kunnen regelen, maar nu was het helaas te laat.

Morgen verder langs de kust en we eindigen voor 3 nachten in Portland! Zin in!

Dag 6, op naar Portland!

Dag 6! Nog meer kust!

Ons hotel voor de nacht was het Shilo Inn hotel in Newport, ook weer een beetje oud maar heerlijk geslapen, en daar gaat het om! De route vandaag was weer een afwisseling van kust en bossen, net zoals gisteren, maar het gaat nooit vervelen zo mooi als de combinatie van bossen en ruige kust is. Wat wel opvalt is dat je op het stuk Highway one tussen SF en LA meer langs de kust rijdt, het stuk boven SF is meer afwisseling tussen bos en kust.

Na een kilometer of 100 langs de kust te hebben getuft zijn we het binnenland in gegaan op weg naar de Woodburn Premium outlets want er mocht wel weer eens een klein shopje gedaan worden. Meta goed geslaagd bij Tommy en the Northface.

Vanaf daar was het nog een uurtje rijden naar onze Airbnb in Portland en het is weer een plaatje!

De wijk waar we zitten is hip en happening! Alleen maar leuke bars en restaurants! Er zit een New Seasons Market vlakbij ons huis en dat is het zusje van Whole foods. En Whole Foods is de Amerikaanse variant van Marqt in Nederland. En dat is dus allemaal locally sourced organic food. En dat is natuurlijk helemaal fantastisch, maar het leukste daar is het publiek, hipsters galore! Mannen met buns, vrouwen met volgepiercede oren en neuzen en de rest van het publiek identificeert zichzelf met een andere gender dan waar ze mee geboren zijn. En daar is helemaal niks mis mee, maar om dat allemaal in één winkel bij elkaar te zien maakt het wel weer erg grappig.
En dúúr! Een lang houdbaar brood kost gewoon $4,49! Potje mayo $6,99, mijn gierige Hollandse hart deed er pijn van! Maar ze hebben wel een bijzonder grote selectie Oregonese Pinot Noir, een aanrader volgens Robert-Jan dus daar hebben we een flesje van ingeslagen. Proefnotitie volgt!

We hebben gegeten bij People’s Pig. Onooglijk BBQ restaurantje waar ze werkelijk fabelachtig lekkere dingen serveerden! Meta had Smoked Fried chicken en ik had Pork Shoulder. Met superlekkere sausjes en sides erbij. En een lekker lokaal pilsje! Zie de foto’s!

Dag 7, hele dag Portland én 4th of July!

Gisteren lag in onze Airbnb de wifi er uit dus kon er niet geblogd worden, dus met enige vertraging is hier dan dag nummer 7.

Vanochtend hebben we uitgeslapen tot wel half negen! Hansie balen want die is wel van de vroege reveille op vakantie, tot ontsteltenis van Meta 

Portland is zo’n leuke stad! Heel modern maar ook wat industrieel, een mooie combinatie. Het centrum is in ieder geval erg fotogeniek en leuk om in te wandelen. We hadden verhalen gehoord over de hoeveelheid zwervers en er zijn inderdaad gebieden waar veel zwervers op straat lopen maar in het deel van de stad waar we gisteren waren kom je ze gelukkig amper tegen.

Wat hebben we gedaan? ’s ochtends ontbeten met ons brood van $4,50 met de kaas van $4,99 (hahaha) en daarna met de Uber de stad in. We hebben veel gewandeld en de foto’s geven een prima beeld van de dag.

We zijn bij Powell Bookstore geweest, een ENORME boekwinkel die maar liefst een heel block beslaat. Ik weet niet of het de grootste boekwinkel van de wereld is maar hij zal er zeker bij in de buurt komen. De winkel is zo groot dat je een kaart hebt met alle secties.

De foto van de Apple Store staat er op omdat ze in Oregon geen sales tax hebben, dus als je zoon dan iets van Apple wil, dan zit je hier goed, scheelt toch weer een paar procenten tax! 

We hebben Pizza gegeten bij Mod, een leuke zaak waar ze heerlijke Italiaanse bodems hebben met van die krakende knapperige randen, was erg lekker!

Tussendoor even terug naar huis om bij te komen van al het wandelgeweld en tegen half negen zijn we de stad weer in gegaan om naar het 4th of July fireworks te kijken. Je mag hier ook zelf vuurwerk kopen en afsteken maar dat doet eigenlijk niemand en dat is echt wel lekker relaxed. En als mensen dan zelf wat afsteken dan is het siervuurwerk.

Het was onwijs druk aan de kade van de rivier en ook heel gezellig. Na het vuurwerk zijn we nog ergens gaan eten waar Meta een salade met zalm en aardbeien had en in een “French dip sandwich”, dat is nog het beste te omschrijven als een broodje warm vlees met daarbij een bakkie jus en dat is géén vunzige gravy maar heerlijke jus als van draadjesvlees. We hadden allebei een lekker craft biertje erbij; dat doen de amerikanen goed: bier maken. Op culinair vlak is het hier echt een dorre steppe maar bier brouwen dat kunnen ze dan weer uitstekend!

Dag 8, Japanese Gardens & International Rose Test Gardens

Weer een hele dag Portland! ’s Ochtends begonnen bij Pittock Mansion waar je een mooi uitzicht hebt over de stad en daarna het bergje een stukje af voor de Japanese Gardens en daarna (dat ligt er vlakbij) de International Rose Test Gardens. Parkeren was even een dingetje, we hebben weer geleerd dat als je naar toeristische dingen gaat je ’s ochtends zo vroeg mogelijk moet gaan!

Na deze bloemenpracht hebben we een manicure (Meta) en pedicure (Hans) gedaan. Heerlijk om na al dat gewandel van de afgelopen dagen weer even verse voetjes te krijgen!

’s Avonds zijn we gaan wandelen in de buurt van onze Airbnb naar Mississippi avenue waar we eerst lekker cocktails hebben gedronken met een voorgerechtje van pittige bloemkool en daarna zijn we naar de buren opgeschoven voor een Thais hoofdgerecht. Heerlijk! Onze wijk is zó leuk en Portland is ook zo’n leuke moderne stad, heerlijk! We komen hier echt nog wel eens terug!

Dag 9, de stad uit en de natuur weer in!

Vanochtend zijn we vroeg opgestaan omdat we naar (o.a.) Multnomah Falls gingen waar het waarschijnlijk erg druk zou worden. Beginpunt Portland en eindpunt Madras.

Daarna de dag goed begonnen met een stevig ontbijt. Meta had Oatmeal voor een heel weeshuis en daar heeft ze nog niet de helft van opgekregen en ik had scrambled eggs met hashbrowns en fruit (jaja!). Dat was ook iets te veel… dus reden we met een vol buikje weg.

We zijn de Columbia River Gorge doorgereden over de scenic route naar onze eerste stop: Multnomah falls.

Onderweg kwamen we langs een compleet drijvend dorp. En het regende, dat was volgens mij de eerste keer deze vakantie. Gelukkig duurde het niet lang en kon het dakje er na een uurtje alweer af!

 

Het vroege opstaan heeft daar zijn vruchten afgeworpen want bij Multnomah Falls hadden we het laatste parkeerplekje!

Na Multnomah Falls gingen we naar de Bonneville Dam en wat ik daar zag!

Door de Columbia river migreren heel veel vissen stroomopwaarts maar dan zit de dam in de weg, dus is er een zogeheten “fish ladder” aangelegd waarbij de vissen een lange trap opzwemmen. Daar doen ze met rustpauzes een uurtje of 4 over. En die vissen worden dus allemaal geteld. Allemaal. En dat doen ze door op die fish ladder een heel smal stuk te maken waar de vissen doorheen moeten en daar zitten mensen 8 uur per dag (met 10 minuten pauze per uur) al die vissen te tellen. Gisteren iets van 41.000 maar ze hebben ook dagen van 250.000! Echt bizar! Zie vooral de foto’s.

Volgende stop was Mount Hood waar we naar de Timberline Lodge zijn geweest. Was best frisjes maar Hans heeft toch de stoeltjeslift naar boven genomen waar het nog wat frisser was. Maar wel heel leuk om te doen!

 

Eindbestemming vandaag was Madras. Daar is niks te doen maar het lag zo mooi op de route. Onze buren in het hotel zijn werklui van de spoorwegen en die stonden een lekkere Entrecot te grillen op de achterklep van hun auto. We hebben redelijk gegeten bij de Madras Brewing Company waar een leuk bandje optrad. Hij heette Bobby Lindstrom en het klonk echt aardig! Zijn maat deed het fluitwerk in zijn liedjes en die kende de Nederlandse wereldkampioen fluiten, Geert Chatrou. Was dus een gezellig babbeltje 

 

We genieten ons het leplazarus met onze convertible! Soms is het was frisjes (graadje of 12) maar in de loop van de dag wordt het lekker warmer!

En ik heb in de 9 dagen dat we hier nu zijn NOG GEEN ENKELE NEDERLANDER gezien, het is ongelooflijk!

Dag 10, John Day National Monument

Dag 10 alweer mensen, en dat was me weer een natuurgeweld!

De reis ging vandaag van Madras naar Mitchell (en dat werd later Bend) en dat ligt in the middle of nowhere in Oregon bij het John Day National monument.

John Day is niet echt een park maar meer een enorm gebied waar hier en daar wat hoogtepunten zijn die voor het grootste gedeelte te maken hebben met archeologie en fossielen. Amerika mag dan qua gebouwen geen lange historie hebben zoals we in Europa kennen maar op het gebied van archeologie is Amerika echt een bijzonder land. Bij John Day NM zie je 40 miljoen jaar historie. Van een soort Florida achtige regenwouden tot wat het nu is. In het bezoekerscentrum hebben ze echt schitterende expositie van echt te gekke fossielen en gerestaureerde prehistorische dieren.

‘ s ochtends eerst de Nederlandse voetbalvrouwen aangemoedigd en ons volgestopt met het ontbijt bij het hotel (Quality Inn met een enorme vieze vlek in het tapijt). Het ontbijt was Mwoa (toast, yoghurt, wafels) maar gratis!

De route vandaag ging van Madras via Antelope, Fossil, Spray en dan naar beneden via de 19 naar Mitchell. En het was stil. Héél stil. Geen Starbucks en ook geen dekking op de mobiele telefoon. Gemiddeld om de 2 minuten een tegenligger maar we hebben een record geklokt van 10 minuten!

De dag was vooral heel erg genieten van de bizarre rust. En dan heel soms kom je een klein dorpje tegen waar de Library, City Hall en Fire Department in een klein gebouwtje zitten.

Volgens de borden was er in dit dorpje (Fossil) ook een Bluegrass Festival bezig, maar daar konden we ons echt helemaal niks bij voorstellen! Na en beetje zoeken (dat is dan wel weer erg makkelijk in een klein dorpje) hebben we het gevonden. De naam “festival” was wellicht wat overdreven, misschien was “gathering” een betere benaming! (klik vooral op de foto’s voor grotere weergave in een fancy pop-up venster).

Onderweg zijn we gestopt bij the Clarno unit waar wat korte trails waren en bij de sheeprock unit.

Oh ja, en we hebben de Lunchables ontdekt, heerlijke tussendoortjes van kaas, kip en crackertjes. Lekker voor tussendoor!

Om half vijf waren we bij ons hotel, the Oregon Hotel in Mitchell.  https://www.theoregonhotel.net/

Het hotel was goedkoop en de recensies waren goed, maar waarschijnlijk zijn wij iets té verwend en dit vonden we echt helemaal niets. Het was ook best een beetje viezig. Het mooie was dat er buiten het hotel een te koop bord stond waarop stond “recently renovated”, nou dan wil ik wel weten hoe het er daarvoor uitzag!

Dus hebben we ons verlies genomen en zijn we doorgereden naar de volgende bestemming: Bend.

Na het vertrek uit Mitchell zijn we langs de Painted Hills gereden. Daar heb je de grote glooiende heuvels met wat gelige kleuren en ook wat kleinere heuvels van een soort rode klei, heel bijzonder!

Bend is een redelijk grote stad met veel grote winkels zoals Target. We hebben heerlijk gegeten bij the Olive Garden, dat was lang geleden! Zuppa Toscana! Oh!

We hebben geslapen bij Shilo Inn, eerlijk gezegd was dit wel heel erg oud voor het geld. Geen aanrader.

Dus nu hebben we opeens een dag over in de planning en aangezien we al een dag over hadden hebben we er nu opeens 2 over! Gaan we zo maar eens even kijken hoe we die in gaan vullen…

ps. het feit van de dag is dat in Oregon bij de natuurparken overal toiletten zijn, het zijn weliswaar geen doortrektoiletten maar ze zijn schoon en dat is het belangrijkst.

ps 2. Nog steeds niet 1 Nederlander tegengekomen.

Dag 11, van Bend naar Klamath Falls (waar geen falls zijn)

En toen was het dag 11! De dag die eigenlijk dag 10 zou zijn maar door het debacle met het hotel in Mitchell lopen we nu een dag voor op schema. En aangezien we Bend hebben ingekort tot 1 dag lopen we twee dagen voor op schema en omdat we nog een dag over hadden (die hadden we als reserve in het schema ingebouwd) hebben we nu drie dagen over en kunnen we Meta’s stiekeme droom uitvoeren en dat is nog een paar daagjes Highway 1 in Californie én Joshua Tree, want die is ook echt heel mooi!

Maar nu eerst naar vandaag. Weer de hele dag doorgebracht met het dakje er af en twee heel mooie plekken bezocht. Allereerst ’s ochtends de dennebossen en lavavelden van de McKenzie pas, en daar bevindt zich ook de Dee Wright Observatory. 

De dennebossen waren door de bosbranden van vorig jaar flink aangetast, dat kan je op een van de foto’s heel goed zien. Eenmaal boven aangekomen was het weer lekker fris en hebben we de uitkijktoren beklommen. De uitkijktoren staat midden in de gitzwarte lavavelden, weer een totaal andere belevenis dan de painted hills van nog geen 24 uur geleden. De grootste berg die je er ziet is Mount Washington.

Daarna zijn we naar Crater Lake vertrokken en wederom was het rustig onderweg. Je ziet 1 foto van en lange weg met hier en daar een autootje. De meeste dagen rijden we gewoon bijna alleen in het enorme Oregon!

Crater Lake is een klein beetje een Grand Canyon-achtige ervaring, in die zin dat je er niks van ziet en dan opeens kijk je over de rand en dan is daar dat schitterende blauwe meer wat zo schitterend afsteekt tegen de groene bossen, de donkere rotsen en de nog aanwezige sneeuw! En ook hier weer geen Nederlanders maar grotendeels Amerikanen.

We hebben overnacht in Microtell Inn, prima hotel met een fantastische ruimte bij het raam waar je twee koffers open kunt leggen.

We hebben gegeten bij een Vietnamees restaurant omdat wij dachten dat dat ongeveer een zelfs ervaring zou zijn als de Chinees eerder deze reis (en die was goed!). Het restaurant had goeie recensies op tripadvisor met name omdat de eigenaar zo grappig was. En dat was hij ook, maar het eten was op zijn best middelmatig. Denk aan orange chicken (de Amerikagangers kennen dit wel) met meer deeg er omheen dan kip er in, echt een aanfluiting.

Morgen rijden we naar San Francisco!

Feitje van de dag is dat je in Oregon niet zelf mag tanken. Op zich wel handig als het voor je gedaan wordt maar niet als ze gezellig drie pompen verderop gaan ouwehoeren terwijl je tank allang vol is 😂

Feit twee is dat er in Oregon heel veel Subaru’s rondrijden, vast omdat ze 4wd zijn.

Dag 12, the great migration!

Vandaag hebben we ons verplaatst van de onderkant van Oregon (Klamath Falls) naar bijna het begin van Highway 1 onder San Francisco. Dat was 650 kilometer rijden, grotendeels over Interstates, maar nu kunnen we de komende dagen weer rustigaan doen.

Het eerste stuk was het weer lekker rustig maar hoe dichter we bij de SF Bay Area kwamen hoe drukker het werd. Dat is wel even wennen hoor, om vanuit de bizarre rust van Oregon weer in de file te staan op een veelbaans snelweg.

Lekker gegeten bij de Outback! Die hebben ze niet in Oregon. Daar hebben ze trouwens amper ketens!

Wat ze er ook niet hebben (en dat is echt heerlijk en de Floridagangers zullen het herkennen) zijn de talloze stopborden bij elk minuscuul kruisinkje op het parkeerterrein van de Walmart! Je kan dus gewoon lekker doortuffen i.p.v. als een bejaarde om de 10 meter stilstaan.

Niet veel foto’s dus vandaag, dat is morgen vast anders!

Dag 13, Zuidelijke deel van Highway One

Na de Great Migration van gisteren was het vandaag weer Business As Usual met veel natuurschoon en leuke dingen!

Het ontbijt in het hotel was een armoedige toestand dus hebben we Google maar eens om advies gevraagd en die adviseerde ons Yolked Extreme Breakfast. Dat klonk wel als een risicootje want dat “extreme” kan zomaar betekenen dat ze alleen maar narigheid op de kaart hebben staan, maar dat bleek ongegrond. Het was een superleuke ontbijtzaak met een fris interieur met een goeie kaart, ze hadden zelfs iets met yoghurt en fruit! (Waarom hebben Denny’s of iHop dat niet?!). En we kregen als “Amuse” kleine donutjes, zo leuk!

Na het ontbijt ging het dak weer van de auto en was Monterey de eerste bestemming. Monterey is leuk en mooi! Je hebt bij kustplaatsen langs highway one twee smaken: vergane glorie of leuk. Er tussenin bestaat niet. En Monterey is dus leuk. Wel veel erg dure hotels maar het ziet er zeer verzorgd uit allemaal.

Na een lekkere Latte kreeg de Mustang weer de sporen en gingen we Highway one weer op. Hadden we vorige week de ruige kust boven SF ontdekt, nu was de beurt aan het deel ónder SF. En we mogen onszelf nu dus “subject matter experts” noemen want we hebben ze dus beiden gedaan! The Verdict is dat het noordelijke deel ruiger is, héél brede stranden heeft, wat frissig is en vooral rustig. En het allerbelangrijkste: je rijdt er minder direct aan de zee dan bij het zuidelijke deel omdat Highway one vaker het binnenland in gaat, van 100 km rij je er 25 aan zee.

Het zuidelijke deel is warmer, maar ook drukker en je ziet er meer kust. Van 100 km rij je er 80 aan zee. Ze zijn allebei mooi, maar op een andere manier.

We hebben veel stops gemaakt, onder andere op een plek waar heel veel zeeleeuwen liggen. Wat een enorme beesten zijn dat zeg! Liggen allemaal een beetje te suffen op het strand, strak tegen elkaar aan!

De eindbestemming vandaag was nog niet bekend omdat we deze wilden laten afhangen van hoe de dag verliep. En die verliep zo dat we in Pismo Beach eindigden, daar waren we een jaartje of 10 geleden ook met Maxim. Een zoektocht tussen de recensies op hotels dot com leerde ons dat er een nieuw hotel aan zee was geopend (Inn at the Pier) dat heel goeie recensies had en na een hoop middelmatige hotels waren we wel toe aan wat verwennerij! En verwend zijn we, wat een heerlijk hotel! Mét een rooftop bar, je begrijpt dat daar een cocktailtje is genuttigd!

De zonsondergang was erg mooi en daar heb ik mooie plaatjes van kunnen schieten.

We hebben na een korte blik op de planning snel nog een nachtje bijgeboekt, waren wel toe aan een rustdagje na zoveel reisdagen. En er was grote twijfel over wat we hierna zouden gaan doen. Joshua tree of toch nie? Als we wél Joshua Tree zouden doen hadden we weer twee langere reisdagen gehad en dat vinden we nu wel leuk geweest. Dus Hotwire even aangeslingerd en gekeken wat twee extra nachtjes Vegas zou kosten. Dat viel wel mee en dus hebben we de gok gewaagd. We zouden Bellaggio, Venetian of Wynn krijgen en nadat we op de “book now” knop hebben gedrukt bleek dat het The Venetian is geworden, hadden we ook op gehoopt!

Dus zitten we 6 nachten in Vegas en die dagen krijgen we echt wel vol! Valley of Fire, Hooverdam en ik moet Rick nog even polsen want die had nog wel wat natuurgeweld in die omgeving als advies.

Nuttige feiten: de benzineprijs. Die schommelt nogal. Goedkoopste die we gezien hebben was $2,88 en de duurste iets boven de $4 maar gemiddeld zo tussen de 3,60 en 3,90.

Dag 14, genieten in Pismo Beach

De tel kwijt, maar mijn planning leerde me dat het dag 14 is. We zijn nu in Vegas en gaan dus even terug in de tijd en we zijn in Pismo Beach.

Pismo Beach is fris (zowel qua netjes als qua temperatuur), fruitig en is een erg mooie kustplaats met een enorme pier en omdat het zo mooi is hebben we besloten een dagje langer te blijven en extra hard te genieten van ons fantastische hotel. Het heeft officieel 4 sterren maar de service is ontzettend goed en de medewerkers zijn allemaal zo aardig dat het wat mij betreft dicht tegen de 5 sterren aan zit. Valet parking zit bij de prijs inbegrepen en dat vind ik dan wel weer erg netjes (prijs van het hotel is er uiteraard ook naar, maar bij het Pullman dat ver buiten SF lag moesten we nog even $28 aftikken voor de self-parking).

Maar goed, de dag begint met ontbijt. Oh nee, ik heb eerst een wandelingetje op de pier gemaakt en naar de surfers gekeken. Daarna pas ontbijt 🙂 Oh nee! We hebben ook nog gefacetimed met Maxim die ons ook onze blakende poezen heeft getoond, hadden we meteen heimwee 🙂

Daarna hebben we wel ontbeten!
Meta heeft uiteraard weer yoghurt met granola en ik open de dag in stijl met een Lobster Benedict die echt fantastisch was! Zat wel meteen voor de rest van de dag vol!

Daarna kort rondje outlets, beetje gechillt en geluncht (toch nog) bij de rooftop bar van het hotel. En daar ging het fout want het duurde ongeveer 40 minuten voordat we ons eten kregen maar geheel in USA stijl ging er 30% van onze rekening af.

Uitzicht vanaf de Rooftop Bar

’s Avonds naar de farmers market in San Luis Obispo geweest, wat een ontzettend leuk stadje is! Als je ‘m in je planning op kunt nemen: zeker doen! Parkeerruimte genoeg en leuke winkeltjes en restaurants! Heerlijk gegeten, Meta had een pulled pork sandwich en ik en Ceasar Salad.

Dag 15, Vegas Baby Yeah!

Errrm, dag 15? Yes, that’s the one (ik loop een dag of 3 achter, we zitten ondertussen in Encore).

We hadden plannen, en die werden gewijzigd. Dus vandaag was er wederom een grote migratie. Van Pismo Beach naar Las Vegas! Weer een lange tocht maar wel door een voor ons deze vakantie nieuwe omgeving: de hete Mojave woestijn.

We zijn de dag begonnen met een ontbijtje in Mon Ami Creperie waar ze ook een moorddadig goeie koffie hadden. Wat een verschil met onze eerste USA reis in 1995, toen hadden ze echt overal alleen maar slootwater!

Pismo Beach is zoals zoveel plaatsen aan Highway One ’s ochtends gehuld in nevelen die rond het middaguur oplossen en daardoor begonnen we de dag met 16 graden; maar die mist is echt een heel klein strookje langs de kust, we waren letterlijk 2 minuten onderweg toen de zon doorkwam. Hoppa, 23 graden. Daarna de bergen weer in (daar ontkom je hier niet aan want Californie bestaat uit een aantal bergruggen die van Noord naar Zuid lopen) en toen ging de temperatuur al snel naar de 30. Heerlijke temperatuur om zonder dakkie te rijden.

Om van Pismo Beach naar de snelweg tussen LA en Vegas te komen (Interstate 15) moesten we eerst een kilometertje of 200 over de highway door een gebied dat afwisselend desolaat was (als je de hoogte in ging) en afwisselend groen (de valleien). En als er dan groen was, dan was het VEEL. Serieus sinaasappelplantages van 10 kilometer lang. En dan weer een ander gewas voor 4 kilometer, echt ongelooflijk.

Eenmaal in de omgeving van Bakersfield werd het wel erg warm. We hebben in de hele vakantie misschien 3 uur met het dak er op gereden vanwege regen of herrie op de Interstate maar nu gaven we het op, die hitte! Dus ging het dakje er op. Eigenlijk wel lekker als je een dag van 650 km te doen hebt want met dak kan je iets harder rijden.

En voor iedereen die beweert dat Amerikanen zich netjes aan de snelheid houden: dat is *niet* waar. Florida, Georgia, Texas, Californie, Nevada: op de snelweg gaat er standaard 10 mijl bij en als je pech hebt (zoals op de eindeloos lange i15) rijdt iedereen 85 waar je 65 of 70 mag.

En die geuren die je ruikt zonder dak, heerlijk! Bossen, bloemen, zee, zeeleeuwen 🤢, sinaasappels, uien (ja echt) en tenslotte wiet! Wat achteraf hennep bleek te zijn maar het rook erg naar wiet!

Onderweg kwamen we borden tegen van de National Cemetery en dat intrigeerde me wel, want het gebied na Bakersfield was écht desolaat. En daar hebben ze dus een begraafplaats voor veteranen ingericht. Als je ooit hebt gediend in het leger dan heb je dus het recht om daar begraven te worden. Dus er lagen niet alleen oorlogsslachtoffers maar ook mensen die gewoon 93 zijn geworden. Heel mooi ingericht maar wel op een bijzondere plek midden in een erg heet gebied. Je zou toch denken dat ze zo’n plaats zouden maken in een wat mooiere omgeving met een boompje hier en daar.

Enfin, de reis vervolgde en de temperatuur steeg en steeg. 35, 41, 43, 45, 46, 47 graden celsius en dan opeens is daar Barstow, precies tussen LA en Vegas. Met een Mac, wat hotels, benzine en nog wat restaurantjes. En die hitte!
Even gestopt voor een plasje en een hapje en daarna snel door naar Vegas! 618 km in 7 uur met een gemiddeld verbruik van 1 op 11,6. Netjes!

We kwamen er om ongeveer half vijf aan en omdat het bewolkt was konden we meteen zonder dak de strip over! Heerlijk om weer terug te zijn!

Snel ingecheckt in ons hotel voor 2 nachten, het Venetian. Inchecken gaat snel en efficient. Je komt aanrijden en geeft je sleutel aan mannetje 1 die je een bonnetje geeft. Mannetje 2 zet je bagage op een karretje en die geeft je een bonnetje met een nummer. Dan ga je inchecken en geef je het nummer van het bonnetje door aan de persoon die je incheckt. Vervolgens ga je naar je kamer en komt 10 minuten later mannetje 3 je koffers boven brengen. En die geef je dat $5 fooi. Ideaal. Oh, en mannetje 1 parkeert je auto en als je die weer op wil halen dan geef je hem zijn bonnetje en dan pakken ze je auto.

We hadden een supermooie kamer die trouwens de standaard kamer is in dit hotel.

’s avonds een rondje Canal Shops gedaan, bezoekje aan Kate Spade gebracht en met een onwijs leuke tas naar buiten gekomen. Gegeten in een restaurantje dat net twee dagen open was waar we allebei een “flight” met verschillende biertjes hadden, heerlijk! Wij waren nooit van die bierdrinkers maar maken dat deze vakantie aardig goed met heerlijke lokale biertjes!

En daarna ging het licht uit en vielen we als een blok in slaap in ons wolkenbedje!

Iets eerder op vakantie en toch weer een blog!

We zouden in augustus op vakantie gaan en een rondje vanuit Chicago doen maar het leek ons beter om wat eerder en iets korter op vakantie te gaan. Dus hebben we een week of 3 geleden besloten nu weg te gaan en dan naar Florida. Lekker een huis gehuurd op Sandy Ridge in Davenport bij Orlando. Pieter nog bedankt voor de tip!

Omdat we nu buiten het hoogseizoen naar Florida gaan hoop ik dat we nu toch écht een keer wat wildlife kunnen spotten, een aantal jaren geleden deden we een airboattour (in augustus) en zagen toen welgeteld één alligator. Onze Faceboekvrienden Rick & Mandy zijn nu ook in Florida en die hebben al heel wat gezien. Zal het dan toch gaan gebeuren?!

We vlogen met TUI en dat heeft als grootste voordeel dat je dan rechtstreeks vliegt! Overstappen kost je met wachten erbij toch altijd minimaal 4 uur extra en nu waren we om 14:00 uur in Florida!

De nacht was zoals altijd nét te kort en de nacht ervoor had ik in Duitsland ook al slecht geslapen dus de dag begon wat brakkig. 

Douchen, bakkie en naar Schiphol. Auto geparkeerd bij de Schiphol Holiday Valet (dit is van Schiphol zelf, dus wel betrouwbaar). Lekker makkelijk en net zo duur als “lang parkeren”. 

 Aangekomen op Schiphol en aangeschoven in de rij voor de incheckbalie sloeg de paniek toe: er stond “Meta” als voornaam op Meta’s ticket maar ze heet officieel Johanna! Hoe ik die fout heb kunnen maken snap ik echt niet. Ik boek al jaren onze tickets en weet dat je de eerste voornaam uit het paspoort moet gebruiken. Gelukkig was het geen probleem en konden we met de self-service check-in snel de bagage afgeven. Ook een voordeel bij TUI: je betaalt voor gewicht en niet voor het aantal koffers. En je kan ook voor een acceptabel tarief meer bagage meenemen. We hebben nu 65 kilo geboekt voor ons tweeën en dan mag je dat desnoods over 5 koffers verdelen.

2017Floridadag1 IMG_1086
Daar staat ze! Johanna! 
Het hele inchecken, security en grenscontrole-circus duurde ongeveer 45 minuten en was dus lekker rap.

Zoals ik al eerder schreef ben ik deze vakantie extra scherp op wildlife en werd op Schiphol meteen op mijn wenken bediend want bij het koffietentje liep een levensechte muis! Dus “the curse is lifted” en niets staat een vakantie vol wildlife in de weg! 😂

Bij het aan boord gaan van het vliegtuig liep alles gesmeerd omdat we de mazzel hadden helemaal voorin de wachtruimte te zitten. Ik bedoel maar: als je geen gouden pasje of ander privilege hebt dan moet je maar een beetje crea zijn en voor jezelf het business class gevoel creëren! Het was wel hilarisch om te zien dat het vliegtuig vol zat met lompe boeren (incluis mezelf). Toen er omgeroepen werd dat mensen met “beperkingen” mochten boarden stoof er een op hol geslagen horde naar de gate.

2017Floridadag1 IMG_1089
De OR317
De vlucht met de Dreamliner is goed bevallen. Het is een stil en rustig vliegend vliegtuig en de verzorging aan boord was uitstekend. Er zitten geen raamblinderingen in die je naar beneden schuift maar de ramen dimmen en worden iets minder doorzichtig waardoor je nog wel daglicht binnenkrijgt, en dat is wel zo verfrissend.

2017Floridadag1IMG_1100

 

 

Na aankomst op het pittoreske Orlando Sanford (afgeleid van Zandvoort?) moesten eerst de mensen die doorvlogen naar Miami het vliegtuig uit en door de immigratie waardoor wij niet helemaal vooraan stonden. Uiteindelijk hebben we er 45 minuten over gedaan en dat was nog redelijk want vlak achter ons landde een vlucht uit Manchester en die waren goed de sjaak. Twee volle vliegtuigen wegwerken met 5 immigratiebalies dat gaat wel even duren…

Omdat het zo’n kleine luchthaven is hebben ze niet zo’n grote keuze huurauto’s dus hoopte ik op een knappe Mustang. Ze hadden maar één convertible staan en dat was meteen bingo. Een gele Chevy Camaro SS met een 6.2L V8 die 455 pk en een heerlijk geluid uitbraakt. Veel lomper dan deze bestaan ze niet. Overigens is dit de hel voor als je koffers mee moet meenemen. In een Mustang past nog wel wat maar bij een Camaro is het gat zó klein dat daar geen grote koffer in past. Dus de koffers op de achterbak en karren maar.

2017Floridadag1 IMG_1115
We noemen hem Dries
En keihard regenen natuurlijk! Maar dat boeit niet, want we zijn weer thuis!

We waren om 17uur in ons huis en toen werden we al wat moe-achtig. Snel even gegeten bij Miller Ale house waar we een SUPERlekkere steak hadden. En zo heerlijk Amerikaans: in een half uur stonden we weer buiten, top! Vervolgens nog even een Publixje gedaan waar alles was zoals het hoort te zijn: de deli, de broodafdeling met de kleurige taarten en het Publix Aprons kookvrouwtje.

En toen…. ging het licht uit! Maar we sluiten af met de verplichte foto van de vleugel!

Oh ja… er werd geklapt bij de landing 👏🏻

2017Floridadag1 IMG_1111

Dag 2. Korte nacht en lange dag!

Dag twee. Reveille om 03:00. Ogen wagenwijd open. Wakker. En niet meer kunnen slapen.

Voor de regelmatige Amerikaganger is vroeg wakker worden een bekend fenomeen, maar 03:00 is wel erg straf natuurlijk! Gelukkig zaten we niet in Californië!

Maar die dagen zijn ook wel lekker. Rustigaan de eerste blog maken (de eerste dagen is het dan ook nog helemaal geen moeite), bakkie, ontbijtje en om 06:00 buiten staan en je afvragen waarom het nog zo rustig is 😂

Om 7 uur kwamen er een aantal ballonnen over, dat staat zeker op mijn bucketlist!

2017Floridadag2 DSC02775

We zijn de dag begonnen in Celebration; we hebben op meerdere blogs gelezen dat de Market Street Cafe een superontbijt serveren maar helaas pindakaas… ze hadden problemen met de waterleiding dus zijn ze voor onbepaalde tijd gesloten! Gelukkig lag om de hoek een ander leuk tentje waar we ook een allerlekkerst ontbijt hebben gegeten.

En toen was het nog steeds maar acht uur ’s ochtends en hadden we er al heel wat uurtjes op zitten! Op naar de AT&T winkel voor een SIMkaart en een data-abonnement. Omdat het kan. Nadat de meneer in de winkel een abonnementje had geregeld zonder hotspot functionaliteit kon ik weer naar binnen maar uiteindelijk is het allemaal goed geregeld.

Volgende bestemming was de target. En die zien er zonder uitzondering allemaal hetzelfde uit, waar je ook bent!

2017Floridadag2 IMG_1133

zo rond het middaguur werden de oogjes toch wat moe en zijn we op huis aangegaan voor lunch en een zwemsessie. Meta heeft lekker half suffend rondgedreven op een luchtbedje terwijl ik met de drone wat filmpjes en foto’s van huis en de omgeving heb geschoten.

DCIM100MEDIADJI_0006.JPG
Meta dobbert in het zwembad en ik sta buiten in het gras. En ik heb geen wit t-shirt aan hoor, mocht je dat denken 😂

DCIM100MEDIADJI_0022.JPG
Vunzig meer. Ons huis is de vijfde van links, onderaan.

Het donkerbruine meer achter het huis is normaal gesproken niet zo donker maar dat komt omdat de waterstand enorm laag is door lange aanhoudende droogte. Al deze meertjes zitten miminaal de helft onder hun normale niveau. Het ziet er van bovenaf trouwens vunziger uit dan vanuit huis en het ruikt niet vies of zo.

Voor het avondeten zijn we naar Disney Springs gegaan waar alweer wat meer open was dan vorige keer, zoals bijvoorbeeld Planet Hollywood waar we dan ook gegeten hebben. Vooraf superlekkere humus met flatbread en als hoofdgerecht had Meta een kip-sandwich en had ik een SUPERGROTE hamburger die was uitgevonden door Guy Fieri.

2017Floridadag2 DSC02799
Mac ’n Cheese burger!

En voordat ik ga vertellen dat we het tot maar liefst half negen hebben volgehouden nog een leuk nieuwtje! Dit huis heeft labeltjes bij de schakelaars. Wat een feest! Amerikaanse huizen hebben HEEL VEEL schakelaars en meestal ben je de hele vakantie bezig om te onthouden welke schakelaar voor welke lamp is, maar nu staat het er gewoon bij.

Dat het kan is toch ongelooflijk?!

2017Floridadag2 IMG_1122

En ten-aller-slotst nog een foto van Meta in haar natuurlijke habitat: de Sephora!

2017Floridadag2 DSC02788

Wild life!

Nog even een nagekomen foto van gisteren want het synchroniseren van foto’s tussen apparaten werkt niet helemaal 100%. Maar het is wel meteen een mooie foto die het openbare toilettensysteem in de USA mooi weergeeft. Ik heb ‘m maar wat verkleind om de schok niet te groot te maken.

2017Floridadag3 IMG_1139

Enfin, terug naar de zondag! Reveille was vandaag rond 5 uur, dus een stuk beter dan gisteren! Na het ritueel van rondje Facebook, blogje schrijven, bakkie en ontbijt was de bestemming Circle B Bar Reserve. En hoewel dat meer klinkt als iets waar ze de lekkerste rumsoorten schenken is het een natuurpark met verschillende soorten landschap; ander ander moeras, bos en een meer.

2017Floridadag3 DSC02828

Het was nog lekker rustig onderweg (duh, zondagochtend om 07:00) dus we waren lekker vroeg in het park.

Gelukkig was er een duidelijke waarschuwing dat dieren altijd voorrang hebben, voor je het weet snijd je een alligator de pas af!

We kwamen hier natuurlijk voor het wildlife, het eerste stuk door het bos was het hoogtepunt een squirrel. Wel héél mooi bosgebied, vreemd om eiken en palmbomen naast elkaar te zien.

2017Floridadag3 DSC02844

Maar eenmaal aan de rand van het meer aangekomen staken hier en daar al wat bolle ogen en nieuwsgierige koppies boven het water uit.

2017Floridadag3 DSC02858

Na ongeveer een mijl te hebben gelopen kwamen we langs een overdekte boardwalk boven het water van waaruit je mooi zicht had op de alligators en de vogels (en Meta).

2017Floridadag3 DSC02869

Beide diersoorten leven hier in een soort viswalhalla want de vissen waren met vrij weinig moeite te vangen omdat ze allemaal vlak bij de kant rondplonsden. De alligator hield zijn bek open en de vissen zwommen er zo in!

2017Floridadag3 DSC02976
Gaat ‘ie nou die alligator opeten?

2017Floridadag3 DSC02954

2017Floridadag3 DSC02963

Verderop was het wat moerassiger en daar zagen we een klein alligatortje (die dus net even het moeras verliet om netjes via de weg naar een andere sloot te lopen).

2017Floridadag3 DSC02987

2017Floridadag3 DSC03001

En allerlei mooi gevogelte!

En als klap op de vuurpijl ook nog een roofvogel die een lekker visje aan het opeten was (Rick, help me even, welke is dit?)

2017Floridadag3 DSC02927

Toch wat hongerig geworden van dit avontuur hebben we daarna een lunch/ontbijtje gedaan in de Cracker Barrel waar het Meta zowaar is gelukt iets enigszins gezonds te vinden op de kaart!

Na de lunch naar huis waar ik naar de Best Buy gereden ben om een nieuwe lens voor mijn camera te kopen want ik wil graag iets meer zoom. Ik had alleen een 16-55 mm lens en heb er een 55-210 lens bijgekocht zodat ik betere natuurfoto’s kan maken (hoop te kunnen maken).

Diner bij Pei Wei wat ook weer een voedzame en redelijk veel groente bevattende maaltijd was. En superlekker! En een tip: de Pei Wei bij Celebration op de 192 is op zondag heerlijk rustig!

’s avonds nog even naar de premium outlets op Vineland geweest waar we allebei wat van onze gading hebben kunnen vinden.

Oh ja, ik heb vandaag een donut gedaan met Dries. Heel simpel: stuur om en gas geven! 😬

In de file staan op de I4 is een keuze :-)

De I4 is voor veel Floridagangers een doorn in het oog. Want file. Vaak. Het is wat dat betreft net de A4 bij ons pittoreske Anton Pieck-achtige Leiderdorp.

Maar mijn ouwe TomTom app (die tomtom binnenkort stopt te ondersteunen 😩) heeft een functie “vermijden routedeel” waar je dan de I4 aanklikt en voila! je gaat lekker over de binnendoorwegen. Met een cabrio is dat ook wel zo relaxed.

Wat hebben we gedaan? Ik ben met mijn nieuwe lens terug gegaan naar Circle B Bar reserve, we zijn in de Florida Mall geweest waar we wat geshopt hebben en bij Five Guys met een small cheeseburger en 1 portie frites het avondeten hebben genuttigd en dat was dan een lekker relaxed dagje. Alhoewel… ik heb 11 kilometer gelopen!

En voordat het fotogeweld dan begint nog even een overpeinzing over de gespierdheid van Alligators. *HOE* kunnen alligators gespierd zijn?! Ze liggen de hele dag stil! En áls ze bewegen dan is het laaaaangzaaam en behoedzaam. Je zou dus eerder denken dat ze doorligplekken zouden hebben van het luieren. Dus.

Komen ze:

2017Floridadag4 DSC03044

2017Floridadag4 DSC03078
Als je geen witte lens hebt doe je hier niet mee!

2017Floridadag4 DSC03055
Het leek wel een dierentuin zoveel verschillende vogels zaten er in deze poel

2017Floridadag4 DSC03070
Check die ENORME vis die deze hongerige vogel in zijn bek heeft! Daar is ‘ie wel even mee bezig geweest en ik heb gemist of het hem gelukt is om het te verschalken!

 

2017Floridadag4 DSC03099
Somebody’s watching me

2017Floridadag4 DSC03154
Drie beesten in één foto, daar draai ik mijn hand niet voor om!

2017Floridadag4 DSC03084
De valk is gezellig op de koffie bij de gieren. Reuzegezellig!

2017Floridadag4 DSC03144
Een bold eagle!

2017Floridadag4 DSC03133

2017Floridadag4 DSC03164
Denkt ‘ie ‘m nou werkelijk te gaan opeten?

2017Floridadag4 DSC031782017Floridadag4 DSC03088

2017Floridadag4 DSC03102
Schattige roze vogel met de naam Roseate spoonbill.

2017Floridadag4 DSC03250
Ik denk dat ik banger was voor deze jongen dan hij voor mij!

2017Floridadag4 DSC03276
Zie je die slang die hij in zijn snavel heeft?! 

2017Floridadag4 DSC032252017Floridadag4 DSC032212017Floridadag4 DSC03218

2017Floridadag4 DSC03208
Als je goed kijkt zie je een libelle op zijn kop zitten. Tot ergernis van de alligator want die ging elke keer onder water en als hij dan terugkwam boven water ging de libelle weer op z’n kop zitten.

2017Floridadag4 DSC03077
Door de droogte in Florida staat het water erg laag en is het dus érg makkelijk vissen vangen voor de vogels.

2017Floridadag4 DSC031072017Floridadag4 DSC03147

2017Floridadag4 DSC03295
Erg rustig weggetje onderweg

Op naar Epcot!

Voor deze vakantie hebben we drie dagen Disneytoegang gekocht. Gaan we 1 dag naar Epcot, Magic Kingdom en Animal Kingdom. Vandaag was de beurt aan Epcot omdat daar nu het Flower & Garden Festival gaande is. We zijn niet te vroeg gegaan en waren rond 11 uur in het park.

2017 Florida dag 5 DSC03302
Blij ei

2017 Florida dag 5 DSC03305
manteniendo su manos, brazos, pies, y piernas adentro mientras el tranvía esta moviendo. Y vigilen a sus niños. Gracias! Oftewel: armen en benen binnenboord en let op je kinderen!

In de tram was het nog rustig maar in het park was het nog best druk is met wachttijden voor Soarin’ van 60 en Frozen zelfs tegen de 90 minuten!

2017 Florida dag 5 DSC03430

Eerste stop is altijd Club Cool waar je allerlei Coca Cola producten van over de hele wereld kunt proeven. De watermeloen Fanta was mijn favoriet!

2017 Florida dag 5 DSC03314

2017 Florida dag 5 DSC03316

Het park is overal versierd met mooie bloembedden en bloembakken en er staan door heel Epcot allerlei Disney figuren uitgebeeld in bloemen / planten.

In Epcot loop je rond een groot meer waar je door talloze landen loopt waar de bouw, aankleding en restaurants in de stijl van het land zijn. Zo kom je langs Engeland, Frankrijk, Japan, Mexico, China, etc. En er zijn ook winkeltjes met Disney spulletjes natuurlijk…

2017 Florida dag 5 IMG_1201

2017 Florida dag 5 DSC03343
Frankrijk

2017 Florida dag 5 DSC03333
Nog meer Frankrijk

2017 Florida dag 5 DSC03338
Belle en het Beest in Frankrijk

2017 Florida dag 5 DSC03327
Engeland

2017 Florida dag 5 DSC03404
Italie

Zoals je op de foto’s kunt zien was het niet te warm en best wel bewolkt. Eigenlijk prima weer als je een dagje naar Disney gaat. We zijn ooit na 20 minuten weggegaan uit het Hollywood Studios park omdat het gewoon té warm was!

Onze favoriet is Japan, met name om de ontzettend leuke Japanse winkel, een klein museum over Japanse kunst en de architectuur van de gebouwen.

2017 Florida dag 5 DSC03353

2017 Florida dag 5 DSC03354
Sushi van fruit Pokebowl van tonijn en een lekker kouwe klets (kletsje)

2017 Florida dag 5 DSC033732017 Florida dag 5 DSC033852017 Florida dag 5 DSC03383

2017 Florida dag 5 DSC03356

We hebben gegeten bij de Italiaan waar we vooraf een superlekkere antipasti hadden en daarna een pasta die we gedeeld hebben omdat de porties hier zo groot zijn.

 

Vervolgens hadden we een Fastpass voor de nieuwe Soarin’. Dat is een attractie waarin je vrij in de lucht hangt en een film op een enorm bolvormig scherm wordt geprojecteerd, een soort Omniversum maar dan met beweging, waardoor het lijkt of je zelf zweeft. Echt waanzinnig mooi en helaas was de wachttijd 60 minuten want je moet het eigenlijk twee keer zien.

2017 Florida dag 5 DSC03426

Toen Soarin’ voorbij was waren Edwin, Wendy en Vincent ook in Epcot aanbeland maar we hebben samen niks meer gedaan want Meta en ik waren best moe. We lopen zomaar 5-9 kilometer op een dag!

Maar ’s avonds hebben we ze wel wat langer gezien want we hebben met zijn vijven gegeten bij Duffy’s Sportsbar bij de Mall of Millennia. Was erg gezellig!

2017 Florida dag 5 IMG_1215

Dag 6 eeeeh, 7!

En zo hebben jullie het zomaar even een dagje zonder moeten doen! Dag 6 was namelijk de rustdag en daarin is zo weinig vermeldenswaardig gebeurd dat het verslag daarvan zeer slaapwekkend zou zijn!

Ik had natuurlijk wel wat kunnen zeggen over de complimenten die ik krijg voor Dries, en dat de Amerikanen oprecht “I like your car!!” roepen. Tot mijn grote spijt heeft het langs de lokale universiteit rijden er nog niet toe geleid dat er hordes bevallige deernes in  de auto sprongen!

Maar nu weer over dag 7. Op dag 7 gingen we een airboat tour doen en dat kan ook in Centraal Florida prima. Het noemt zichzelf de Kissimmee Swamp Tours en ligt ongeveer een uur ten zuiden van Kissimmee. Alhoewel… We hadden de Tomtom op de iPhone en Apple maps op de navigatie van de auto aangezet en daar zat meer dan 3 kwartier verschil tussen! Later bleek dat door een 5 mijl lange onverharde weg te zijn die door de tomtom op lagere snelheid was ingeschat.

2017 Florida dag 6 DSC03435

We waren uiteindelijk dus ruim op tijd aanwezig voor de airboattour.

2017 Florida dag 6 DSC03442

Het gebied waar deze tocht wordt gedaan is heel open gebied zonder mangrovebossen, het is een mix tussen moeras en open water. Moeras ruik je overigens wel hoor, best een putlucht hier en daar.

We zaten op de boot met een Duits gezin en de air boats bij deze operator zijn niet van die enorme bakken waar je met 20 man op gaat.

IMG_1241

En toen was het dus dieren spotten. En nog meer dieren. En daarna nog meer.

Maar laten we beginnen met de grootste, een heel boze meneer alligator.

2017 Florida dag 6 DSC03477

Dit was ook een forse en die dook zo maar onder de “aarde” in het moeras.

2017 Florida dag 6 DSC03548

En een snail kite, ik kreeg hem helaas niet dichterbij (want de zoomlens is weer teruggebracht naar de Best Buy, was niet helemaal tevreden over de scherpte van de foto’s)

2017 Florida dag 6 DSC03527

2017 Florida dag 6 DSC03480

een mooi vogeltje:

2017 Florida dag 6 DSC03599

En nog veel meer vogels, al dan niet in ei-vorm (wat ik dus niet begrijp is dat ze zichzelf promoten als de echte natuurliefhebbers maar wel met elke boot langs dat nest varen).

En natuurlijk deze vreemde vogel weer met op de achtergrond een alligator

2017 Florida dag 6 DSC03551

Vervolgens nog even de drone opgelaten en wat mooi video en fotomateriaal van de omgeving geschoten. De video staat al gedeeltelijk op Facebook en daarvan maak ik later nog wel een wat mooiere versie.

2017 Florida dag 6 DJI_00172017 Florida dag 6 DJI_0020

Oh ja, nagekomen foto van een Osprey met een lekker hapje in zijn poten

2017 Florida dag 6 DSC03669

Nadat we weer vertrokken met Dries hebben we ongeveer een half uur met samengeknepen billen gereden omdat de inhoud van de tank opeens van nog 45 mijl te gaan naar “low range” ging en de naald stijf onderaan stond. En het was best wel middle of nowhere daar dus hadden we niet graag zonder benzine komen te staan! Maar we hebben het weer gered.

Bij de benzinepomp kwamen we deze camper tegen die helemaal vol zat met love bugs!

2017 Florida dag 6 DSC03677

En een trotse Trump aanhanger

2017 Florida dag 6 DSC03709

’s avonds hebben we lekker gegeten bij Olive Garden en als je op de menukaart kijkt zie je echt de meest bizarre dingen, zoals gefrituurde lasagna. Alsof normale lasagna nog niet genoeg calorieën bevat 😂

En met de laatste foto’s van Dries en een mooi bordje sluit ik de dag weer af. Tot morgen, dan gaan we naar Magic Kingdom (dus eigenlijk vandaag 🙂 )

 

Nog een stukje dag 7 en dan dag 8!

Helemaal in de war met de dagen, maar van de dag waarop niet geblogd is zijn nog wel wat foto’s die het delen meer dan waard zijn, namelijk het eten (en drinken!) bij Bahama Breeze. Dus daar gaan we eerst even naar kijken en dán gaan we naar dag 8.

Nou, kijk er maar eens aan, en we beginnen met het belangrijkste. De entree van het etablissement van keuze voor die avond en Meta met haar “cocktail flight”.

Maar de muzikant en het overheerlijke voorgerecht “Jumbo Lump Crab Stack” moeten we ook niet vergeten. Een voorgerecht met garnaal, krab, avocado en mango. Superlekkere afwisseling (volgens mij spam ik dit voorgerecht elk jaar en dat blijf ik ook gewoon doen). Ik had als hoofdgerecht iets dat wél gewoon slecht is en Meta was ook hier weer de verstandigste met de Trinidad Chicken Curry Bowl, ofwel “Sautéed chicken, chickpeas and tomatoes simmered in a traditional Trinidad Indies curry sauce with coconut milk. Served over yellow rice with warm Naan bread and roasted pineapple chutney”. Ook super!

Maar toen was het dag 8 en begonnen we met luieren. Zwemmen. Rustigaan ontbijten. En het vliegtuigje bewonderen dat “Jesus Loves U” en dergelijke met witte rook aan de verder strakblauwe hemel schreef. Het is nogal droog in Florida de afgelopen tijd en gisteren was daarvan weer een voorbeeld want het gebeurt niet vaak dat het écht de hele dag strakblauw is zonder de hele dag ook maar één wolkje te zien.

De eerste foto’s van de dag zijn van het avondeten bij Panera Bread. Lekker soepie met een sandwich.

En daarna waren we klaar voor het grote werk want Disney’s Magic Kingdom stond op het programma! Na 20 dollars te hebben betaald voor het parkeren was er natuurlijk eerst de tramrit

2017 Florida dag 8 IMG_1254

En vervolgens de monorailrit (geen foto) naar de ingang van het park. Magic Kingdom is een superleuk park maar de reis er naartoe is al een hele onderneming! Maar we zijn binnen en daar gaat het om!

De eerste fastpass was voor Buzz Lightyear attractie, daar waren we nog nooit ingeweest maar we zien we vaak foto’s er van voorbij komen. Je komt er dus met een lamme hand weer uit omdat je als een malle aan het schieten bent!

2017 Florida dag 8 IMG_1279

Vervolgens hebben we rustig het park rondgesjokt; lekker relaxt want de volgende fastpass was pas anderhalf uur later. En zoals je p de foto hieronder ziet was het dus echt volledig wolkeloos en die zon die brandt echt als een malle, zoveel respect voor die Disney medewerkers cast members dat ze in die hitte hun dansjes doen!

2017 Florida dag 8 IMG_1262

De volgende Fastpass was voor de Thunder Mountain Railroad. Erg leuk ook weer en de attracties in Disney duren stuk voor stuk minimaal twee keer zo lang als in de Efteling valt me altijd op.

En check ook even die telefoon die iemand heeft laten vallen… Oeps!

2017 Florida dag 8 IMG_1340

Daarna naar het vuurwerk wat ondertussen meer een multimediaspektakel is geworden met projecties op het kasteel en laserlichten. “Wishes” is nu gestopt en de nieuwe show heet “Happily Ever After” en daarbij moesten we natuurlijk denken aan de bruiloft van Robert-Jan en Caroline!

Tsja… en toen weer terug naar het parkeerterrein met boot & trammetje met veel slapende kindertjes!

2017 Florida dag 8 IMG_1538

Onderweg naar huis nog even een paar donuts gehaald bij de leukste Krispy Kreme (winkel + “fabriek” in een) van heel Florida aan de voor Floridagangers bekende, beroemde en beruchte 192. En daarna ging het licht uit!

Dag 9 alweer! Lake Apopka Wildlife Drive

Vandaag geen aangekomen foto’s van gisteren. Having said that… fotomanagement is een beetje een drama omdat internet hier op zich prima is maar de uploadsnelheden zijn heeeeeeeeeeel laag, dus het delen van foto’s tussen Macbook en iPhones gaat nogal traag niet. De bloggers onder de lezers kennen de pijn van haperende techniek en zeggen nu in koor: “no pain, no gain”!

De bestemming van vandaag was Lake Apopka Wildlife Drive en dat ligt op ongeveer 45 minuutjes rijden vanaf ons huis. Uiteraard lekker rustig over de tolweg met het dakje er af. Rijden zonder dakje gaat overigens in deze hitte beter dan ik had verwacht; tot een graad of 33 is het prima uit te houden, ook als je eens stilstaat bij een stoplicht.

Vandaag voornamelijk foto’s en ik zal de commentaren bij de foto’s zetten. Gaan we!

2017 Florida dag 9 DSC03727
De ingang, die er meer uitziet alsof je een kerncentrale gaat bezoeken

2017 Florida dag 9 DJI_0003
Dat groene water is Lake Apopka en het landschap dat je ziet is waar je doorheen rijdt. Ziet er op de foto overigens minder appetijtelijk uit dan vanaf de grond

2017 Florida dag 9 DSC03735
Meteen de eerste encounter met een grote jongen

En een hongerige osprey die een visje verschalkt

En nog veel meer vriendelijk en onvriendelijk gedierte

 

2017 Florida dag 9 DJI_0005
Nog even een selfie gemaakt

2017 Florida dag 9 DJI_0008
En eentje van rechtboven. Ja, het dak van de auto is even dicht. Dat Meta nou moet doorstaan dat ik elke keer wat foto’s en filmpjes van bovenaf wil maken is tot daaraantoe maar met het dak open lang stilstaan wilde ik haar niet aandoen.

2017 Florida dag 9 DSC03804
Lekker kikkerbilletjes

2017 Florida dag 9 DSC03813
Maar dan deze, een echt enorme vis! En die gleed zo “hop” z’n keel in! 

2017 Florida dag 9 DSC03791

2017 Florida dag 9 DSC03801

Jaja, het zijn wat veel foto’s, maar het is er zo mooi!

2017 Florida dag 9 DSC03771
Ik weet niet hoe deze heet, maar we hebben hem “Red Shouldered Schattig Vogeltje” genoemd. Je ziet ze vaak en als ze vliegen zie je het rood-gele nog beter. 

Daarna zijn we naar Winter Garden gereden waar op zaterdag een Farmers market is, erg leuk!

2017 Florida dag 9 DSC03826

We waren er helaas wat laat dus na een kwartier was de markt al ten einde maar we gaan zeker terug!

En zo kwam na een stukkie rijde, beetje zwemmen een een goeie steam bij Miller Ale House weer een mooie dag ten einde!

Country 500, wat een ervaring!

Well, that was quite an adventure! Zondag zijn we naar het Country 500 festival geweest op het Daytona Speedway racecircuit. Country 500 is een festival a la Lowlands maar dan met alleen maar country artiesten. Het is een driedaags festival maar je kon ook kaartjes voor 1 dag kopen. Op zondag traden onder andere Easton Corbin (en die kennen we allemaal van de hit “Are you with me”), Kip Moore, Keith Urban en Kid Rock op.

Voor de nacht ná het concert hadden we een hotel geboekt in Daytona Beach zodat we niet nog terug naar Davenport moesten rijden en lekker aan de Bud Light of Jack Daniels konden J Het hotel is en mooi jaren 50 gebouw en poepnieuw gerenoveerd.

 

Na de check-in zijn we met een Über naar de Daytona Speedway gereden waar we bij de will call kiosk de kaartjes hebben opgehaald.

 

DSC03853 (1)
En binnen!

We waren nog niet binnen of we kregen al een bevestiging van de vermoedens: veel cowboylaarzen!

DSC03857

Jonge appetijtelijke dames waren over het algemeen gekleed in hot pants met cowboylaarzen.

Niet zo jonge en minder appetijtelijke dames trouwens ook 😂

Nadat je door de ingang bent gegaan kom je met dit uitzicht het terrein op: iets rechts van het midden een grote witte tent (jaja, zonder airco maar wel met open zijkanten voor een briesje( en rechts aan het einde de main stage.

IMG_1595

DSC03925
De tent (AKA Bluebird Theater)

DSC03914
en de main stage

En tussen die twee podia in was een middenterrein met horeca en allerlei promotionele activiteiten van Budweiser, Jack Daniels etc.

Wat wij dus als domme toeristen niet wisten is dat het gebruikelijk is om je eigen stoeltje mee te nemen, zelfs mét ingebouwde parasol! Als we dat hadden geweten hadden we die ook lekker meegenomen.

 

We hebben de eerste uren met name in de Bluebird tent gezeten want het was bloedheet. We hebben daar onder andere Mark Chesnutt en Easton Corbin gezien en Meta heeft ook nog Maggie Rose gezien terwijl ik even aan de wandel was.

Easton Corbin drijfnat bezweet tot op zijn spijkerbroek aan toe.

Biertjes waren flink aan de prijs, een groot blik Bud Light was $11 dus het geld vliegt er wel doorheen want je moet flink doordrinken om je vocht op peil te houden!

DSC03948
Gezellig volk overal, dit waren onze buren in het bluebird theater.

En voor de rest plaats ik gewoon aleen maar foto’s. Het was een fantastische ervaring en als het aan mij ligt gaan we ooit nog een keer. Helemaal fantastisch is natuurlijk de volle drie dagen met een camper op het terrein maar dat is nogal prijzig (vanaf $750 voor drie dagen met water en electriciteit hookup), dus….

Whoohoo! Dag 15, Kayakken op Weeki Wachee rivier

Zo. Dag was weer even een paar dagen radiostilte. Ik loop nu drie dagen achter maar de herinneringen zitten er nog vers in hoor!

Deze dag begon al eventjes geleden omdat Meta altijd heeft gezegd nooit te zullen gaan kayakken. Het in- en uitstappen zag ze niet zitten, laat staan de gedachte om onderweg onvrijwillig “uit te stappen” was al helemaal een reden om een mening te hebben over kayakken.

In deze vakantie stond ergens met potlood een dagje alleen kayakken voor mij op het programma. Dus ik Rick gevraagd welke kayaktocht hij kon aanraden. Eén daarvan, die in de Weeky Wachee rivier was qua lengte mooi (3 a 4 uurtjes) en was ook nog eens alligatorvrij. Voor mij hét argument om mijn keuze op deze te laten vallen.

En wat denk je? Wil Meta opeens toch mee! Vorig jaar hebben we in een autoband gedobberd op de Rainbow River / Springs en dat was ook iets waar ze met gruwel aan begon maar dat uiteindelijk dé ervaring van die vakantie was geworden!

Supergezellig dus samen op pad in een tandemkayak!

De dag begon erg grijs. Sowieso waren de laatste dagen van de vakantie erg grijs met forse regenbuien in de late middag. Dat hebben wij nou altijd, dat je denkt nog wat te gaan ondernemen waar lekker weer wel prettig bij is en het dan toevallig wat mindere dagen hebt.

We zijn toch gegaan en om alvast naar het einde van de kayaktocht te gaan: het was superlekker dat het bewolkt was want daardoor was het stukken minder heet. En we hebben het droog gehouden.

Was nog best een stukkie sturen met Dries, ongeveer 2 uur, maar uiteraard wel zonder dak!

Nou, en daar gingen we dan! Meta zo stijf als een plank in die kayak zitten natuurlijk, nog steeds bang om om te slaan. Maar blijf vooral verder lezen, want Wat Er Straks Gebeurt Zal Je Verbazen!!

P1010005
Ok, eerlijk is eerlijk, ze durfde al wel dingen aan te wijzen

De hele tocht duurt zo’n 3 a 4 uur en je glijdt gewoon met de stroming mee een riviertje af. In het begin door een State Park en later is het net zo mooi maar dan geen beschermd gebied. Dus kwam je zo nu en dan ook motorboten tegen. En ook wel eens motorboten met motorpech 😂

 

Later kwamen we ze nog een keer tegen en toen deed de rook-uitbrakende tweetakt motor het weer.

In de fotoserie hieronder zie je een libelle op Meta’s pet en boven/onderwaterfoto’s van vissen. Die flink geconditioneerd waren want zodra je de kayak ergens aanlegde kwamen ze in grote getale bij je rondzwemmen in de hoop dat je blueberry muffin wat zou kruimelen. Boefjes.

En toen opeens gebeurde het ongelooflijke: Meta Ging Peddelen!

Na eerst al van een passerend stel de opmerking “you make this look so easy!” te hebben gekregen gleden Meta en ik als een stel professionele kayakkers door de rivier! Wat een team! En ook zo subtiel zoals Meta met één doelgerichte peddelbeweging de koers van de kayak nét een beetje veranderde zodat we supersmooth de volgende bocht doorgleden!

P1010085
kijk ze gaan!

Na een tijdje hebben we even de boot op een strandje getrokken om even wat te eten/drinken en een zwemmetje te maken.

Waarna we onze tocht weer voor hebben gezet en ik opeens links van de boot een manatee zag zwemmen, rustig knabbelend aan het gras op de bodem van de rivier. Een manatee in het wild, zo cool!

Deze foto’s zijn dus echt leuk geworden! En dus komen ze in vol formaat voorbij:

P1010097
in de verte links onder de uitstekende takken

P1010121
Vlak naast hem (of haar)

P1010109

P1010119
en van dichtbij onder water.

P1010122

Dat was dus een bijzondere ervaring!

Nog wat foto’s van leuke huisjes langs de route

 

Al met al dus een superdag waarin Meta de tegenzin voor het kayakken met vlag en wimpel heeft verslagen!

’s avonds gegeten bij BJ’s Brewhouse bij The Loop. Was de eerste keer en zeker niet de laatste! Meta had een Jambalaya en ik een super-sappige dubbele pork chop.

 

 

Volgens mij dag 13!

De vakantie is geslaagd, want ik ben vergeten op welke dag we nu zitten. Als mijn vingertelmethode me niet bedriegt zitten we op dag 13! En dat is zeker geen ongeluksgetal want we hebben het prima naar ons zin. Gelukkig gaat het met Meta’s vader ook nog steeds goed want dat bleef toch wel spannend; Marcella, Maxim en de thuiszorg hebben alles onder controle en hij is nog niet aan de wandel gegaan!

Het weer is hier hetzelfde als in Nederland en iets te warm voor de tijd van het jaar met een gevoelstemperatuur van maar liefst 42 graden. Overigens doen we alleen bij extreme hitte rond het middaguur het dak van de auto dicht. Tot een graad of 31 is het prima te doen!

IMG_1620

In de categorie “nagekomen foto’s” of “niet voor deze dag specifiek relevante gevallen” nog twee foto’s.

  1. dit is de staat waarin het Market Street Street Cafe in Celebration zich bevindt, dus die is nog wel even dicht 🙁

    IMG_1618

  2. Sommige dingen zijn in de USA heel goedkoop en andere dingen zijn weer heel duur. Zoals vleeswaren bijvoorbeeld. Pakje bacon met 14 plakjes voor $6,29 terwijl 4 liter benzine rond de $2,35 kost.

    IMG_1630

Gisteren hebben we ook gezellig gefacetimed met Maxim en Tommie wat erg gezellig was. Ik heb Maxim het huis even laten zien en we hebben weer gezellig bijgekletst. Helaas voor Maxim zag ik de ENORME hoeveelheid onkruid tussen de tegels in de achtertuin en dus werd ‘ie ook nog met een klusje opgezadeld!
IMG_1634

We hadden Disney kaarten gekocht voor drie dagen parktoegang maar het was toch wel pittig voor Meta om al te lang in zo’n park rond te lopen met deze hitte en daarnaast waren de wachttijden in het nieuwe Pandoraland toch wel aan de forse kant. De foto hieronder zijn de wachttijden 5 minuten na opening van het park!

IMG_1623

Dus heb ik me bij de Guest Services gemeld en die zijn zo flexibel geweest om 1 van de dagen toegang voor een Walt Disney World park om te zetten in 2 dagen toegang tot de waterparken! Dus zijn we gisteren naar Blizzard Beach gegaan en doen we zaterdag Typhoon Lagoon. Omdat het dan Meta’s verjaardag is heb ik voor die dag een parasol en stoelen gereserveerd (nee, niet die van $362,50!) zodat we er lekker de hele dag kunnen hangen.

Blizzard beach’ thema is sneeuw en wintersport en dat is mooi tot in detail uitgevoerd zoals het Disney betaamd.

IMG_1653

Ik heb de hele dag mijn horloge omgehouden en dan kan je mooi zien waar ik me heb opgehouden in het park. Hoe roder de lijn hoe langzamer je hebt bewogen.
De rode cirkel aan de buitenkant is de lazy river die het park rondgaat. Lekker langzaam dus.
De groene slang linksboven is een lange glijbaan (die gaat dus wat sneller) 🙂

IMG_1655

’s avonds zijn we gezellig uit eten geweest met Meta’s collega René en zijn dochter Lisa.

18740765_1926550180924850_4167673993528701491_n

En we hadden een SUPERLEKKER toetje, een Pineapple Creme Brulee. Jummie!

IMG_1666

Dag vijftieneneenhalf, de verdwenen dag!

Nadat Meta en ik tijdens de voorzichtige analyse van de vakantie hadden geconstateerd dat een van de positieve punten was dat we geen ruzie hadden gehad (wat een hilarisch moment was omdat we nooit ruzie hebben en dus geen reden is om dit als specifiek positief punt aan te merken) ging ik gisteren alsnog op mijn bek. Want ik was Meta’s verjaardag vergeten te verslaan op de blog! Dus ging ik alsnog met billenkoek naar bed! Als ze daar op vakantie achter was gekomen had ze dit nummer gebeld:

IMG_1695

Ik ben alleen de tel een beetje kwijt want zo ergens boven dag 14 ben ik de mist ingegaan waardoor we nu dag vijftieneneenhalf hebben. De dag die niet bestond. Misschien is het wel een complot van Meta om te zorgen dat ze nog een jaartje langer jong blijft!

Op dag 15,5 zijn we begonnen in Winter Park Haven Springs Garden. Winter Garden dus. Best wel wat verwarring elke keer want in Florida heb je Winter Park, Springs, Haven en Garden. En die laatste daar is elke zaterdag een leuke Farmers Market met allerlei leuke kraampjes. Vorige week hadden we er een superlekkere tonijnsalade gekocht en deze week gingen we er lunchen.

De hoeveelheid foto’s is wat magertjes dus je moet maar van mij aannemen dat het een allerschattigst marktje is.

We hebben er onder andere Tamales gegeten, dat is een Mexicaans gerecht. Wij vonden het maar mwoa. Meta had vervolgens nog een Crepe en ik nog wat Empanadas.

IMG_4544
Tamales

Daarna op naar de Mall at Millennia want ik had nog geen sneakers en die had ik wel nodig! De zoektocht was succesvol maar ze hadden mijn maat niet. Gelukkig hadden ze ze bij de Foot Locker in de Florida mall nog wel in mijn maat! Kijk eens aan wat een hippe patta’s!

IMG_1694

’s avonds zouden we uit eten gaan bij Morimoto in Disney Springs. Morimoto is een Japans/aziatisch restaurant waar we tijdens onze 25 jarige huwelijksreis in las Vegas eerder dit jaar zouden gaan eten maar dat etentje ging niet door omdat de vakantie abrupt afgebroken werd. Maar nu ging alles wel goed en ging het etentje wel door!

Keihard regenen toen we onderweg waren en het hield nu ook echt niet op. Het blééf regenen. En wat moet je dan?! Ik ben op een drafje naar de Coca Cola winkel in Disney Springs gegaan en heb daar een mooie grote golfparaplu gekocht die ons veilig en droog naar Morimoto heeft gebracht.

IMG_1697
Beste bui…

Morimoto heeft een open keuken met een gezellige uitstalling van eenden. Arme Donald. 😂

We hebben ook hier weer superlekker gegeten, we hadden toevallig dezelfde ober als we vorig jaar hadden!

IMG_1699

We zijn begonnen met een Bourbon Green Tea cocktail.

En daarna als starters de Key West Shrimp Tempura en de Spare Ribs (in starter-formaat).

Als hoofgerecht hadden we Peking eend. Lekkere crispy gebakken eend die je eet met hoisin saus, lenteui en komkommer in een pannenkoekje.

En als afsluiter een romantisch toetje om te delen. Maar laat het “je” maar weg! Hij is niet helemaal opgegaan…

IMG_1728

Al met al dus een geslaagde verjaardag!

En dag 16! 5 (vijf) keer de lazy river rond!

En weer grijs. Darn! Wat nu?! We hebben nog een dag Disney Waterparks tegoed en wilden graag naar Typhoon lagoon. Maar grijs. Temperatuur was ok…

Toch maar besloten om te gaan, het was toch “gratis” en als we na een uur weg wilden kon dat toch ook.

Little did we know dat ook hier een droge grijze dag echt niet erg is! We kwamen om 10:30 aan en hebben de gok gewaagd en een parasol met stoelen gehuurd. Dat is écht een aanrader! Kost wel $60 voor een dagje maar dan zit je lekker relaxed en ruim op een afgesloten stukje waar je gewoon je tas bij de stoelen kunt laten staan en je ook meteen vlakbij de ingang van de lazy river, een restaurantje en de soda fountain voor de frisdrank refills zit.

P1010177
geen laffe golf

Onze relaxte oase:

En dan de *LAZY* river. We zijn echt nog nooit zo lang in een waterpark geweest, maar liefst 6 uur (toen ik mijn activiteitenmeter aanzette waren we er een half uur).
We zijn verspreid over de dag 5 keer de lazy river helemaal rondgegaan! De eerste keer twee rondjes en de laatste keer 3 rondjes! Zo tegen het einde van de dag wat het erg rustig in de rivier.

Was een lekker dagje. Een rondje in de Crush ’n Gusher gedaan (is een soort “rollercoaster”)

En een beetje met de waterdichte camera gespeeld

P1010235

Uiteindelijk hebben we het dus zes uur volgehouden en hebben we met lazy riverren 1001 calorieën verbrandt!

IMG_1737

En die hebben we er ’s avonds weer aangegeten! Want het was bonte avond en we hadden zin in goeie steak. En dan slinger je tripadvisor aan die ons Charley’s Steakhouse aanraadde, vlak naast de Kobé bij Celebration.

En dat was echt een supertent! Bleek later 4,5 punt op Zagat te hebben en volgens expert Robert-Jan is dat een hele goeie score.

Ik laat de foto’s het woord doen. Het is wel prijzig maar je kan met een beetje zoeken de kosten enigszins acceptabel houden. De geadviseerde wijn kostte $23 per glas maar we hadden van de wijnkaart een lekker fles Merlot van $40.

Ik had de Porterhouse en Meta de Filet Mignon. Maar het was echt te veel. Volgende keer skippen we de salade en bestellen we 1 side. Die ondefinieerbare bruine massa is op de BBQ op een stuk cedarhout gegaarde bloemkool. Om je vingers bij af te likken!

Dag 14, de westkust

Gisteren was het vroeg reveille waarna we snel op pad moesten en daardoor kwam het er niet van om dag 14 op papier te zetten. Dus nu dag 14 en strakkies dag 15!

Dag 14. Dat was dus donderdag. En de bestemming van de dag was de westkust van Florida. We hadden een vaag plan. Dat is natuurlijk het mooiste op vakantie. We konden iets naturigs gaan doen maar (en wat ik nu ga zeggen is echt héél erg!) ik had het wel even gehad met de Anhinga’s en Alligators. Uit respect heb ik hun namen met hoofdletters geschreven, dan dan weer wel.

Dus zijn we de I4 opgereden in de richting van het westen en de eerste bestemming is de Denny’s bij de eerste afslag geworden 😂. En het was er druk! Alleen maar Engelsen! Was trouwens de eerste keer Denny’s deze vakantie, we hebben ons ingehouden. Ik had een Grand Slam ontbijt en Meta Blueberry Buttermilk Pancakes. Lekker en goed vullend!

En toen de tweede bestemming: John Pass Boardwalk ligt in Madeira tussen Clearwater en St. Petersburg. Béétje toeristisch maar je kan er wel leuk foto’s schieten van pelikanen en ander gevogelte. Ik vind pelikanen zo leuk! En kijk die ene witte vogel eens stout tussen de schroeven zijn geland die als doel hadden om hem/haar te weren 🙂

We hadden nog een first want we hadden zo’n dorst dat we naar de Hooters zijn geweest! Daar waren we nu nog nooit geweest! Ik was zo afgeleid door al het vrouwelijk schoon dat ik spontaan niet meer uit mijn woorden kwam. Was echt een hilarische situatie!

Daarna zijn we doorgereden naar St. Pete Beach. Daar zijn we in 2011 ook geweest en daar hadden we nog erg leuke herinneringen aan. Het hotel waar we toen zaten bestond nog, was nog open en zélfs de beach bar was er nog! Zo leuk!

DSC04123

Vanaf die beach bar heb je dus uitzicht op de zee en zie je ’s avonds de zon in de zee zakken. Erg leuk plekkie waar we een heerlijke cocktail en wat te eten hebben genomen!

Op het strand werden de voorbereidingen voor een bruiloft getroffen. Nadat de stoeltjes rechtgezet waren en de bloemen opgehangen was er een heuse repetitie van de ceremonie. De Nederlandse toerist keek toe en zag dat het goed was.

DSC04137DSC04141

Bij het verlaten van St. Pete Beach zagen we nog een echt onvervalste Floridiaanse wolk! Zo’n enorm ging waar een heleboel regen in zat!

DSC04144

Toen weer teruggereden naar huis! Morgen gaan we iets echt leuks doen! Naturig maar zonder alligators (hopen we!).

Zomervakantie 2017, met z’n tweetjes naar de USA!

NOTE: Deze reis is uiteindelijk niet doorgegaan omdat we door omstandigheden de vakantie vervroegd hebben en in plaats van een rondreis een vakantie in Florida hebben gehouden. Deze reis staat echter nog op de bucket list dus bewaar ik de voorbereidingen wel.

 

Nadat we de beslissing hadden genomen om naar de USA op vakantie te gaan was “the world our oyster” want wat zullen we gaan doen?

Ten eerste het slechte nieuws: Maxim gaat niet mee 🙁 want die had niet zoveel trek in een rondreis. Het goeie nieuws is dat we lekker een convertible kunnen huren! Daar hebben we afgelopen mei zó van genoten!

We konden de tickets met mijlen betalen dus dat is lekker bespaard. Dat beperkte de keuze voor de bestemmingen wel enigszins maar we wilden graag een keer naar Chicago dus hebben we tickets naar Chicago geboekt. We vliegen KLM en lekker rechtstreeks met mooie tijden. We vertrekken vanuit NL op donderdag en komen zaterdag 3 weken later weer terug.

En dan de route! Ik denk dat we wel tien verschillende routes in Google Maps hebben gezet en uitgeprint. En nog een avondje bij Marja en Ko geweest om te kijken naar hun camperreizen fotoalbums. Route 66, Route 66 van LA naar Chicago (vreemd genoeg hoefden we op die route geen drop off fee te betalen), Of vanuit Chicago naar Denver doorvliegen en dan de noordwestelijke staten doen (Yellowstone ed) maar uiteindelijk rijden we een rondje met als start en eindpunt Chicago; eerst recht naar beneden naar Nashville en dan via de Blue Ridge parkway (Great Smoky Mountains) omhoog naar Washington en dan via NY naar Chicago. Als we in NY zitten komen Edwin, Wendy en Vincent even over voor de lunch vanuit Florida, reuzegezellig!

Hotels in Washington, NY en Chicago zijn in die periode best prijzig maar het is me gelukt om het rond de 200 dollar per nacht te houden en mooie hotels op goeie lokaties te boeken. En misschien komt er nog wel een leuke aanbieding voorbij.

En dit is de reis van dag tot dag:

Dag Doen
Dag 1 Vliegen naar USA, overnachten in Chicago.
Dag 2 Rijden naar Indianapolis
Dag 3 Rijden naar Louisville
Dag 4 Rijden naar Nashville
Dag 5 Volle dag Nashville
Dag 6 Rijden naar Chattanooga, via George Dickel distillery
Dag 7 via mooie route via Tail of the Dragon naar start Blue Ridge Parkway
Dag 8 Over BRPW naar stopplaats halverwege
Dag 9 Over BRPW naar eindpunt in Roanoke
Dag 10 Wat langer rijden naar Washington, Hyatt Centric Arlington
Dag 11 Volle dag Washington
Dag 12 Volle dag Washington
Dag 13 Naar NY rijden, Holiday Inn Brooklyn Downtown
Dag 14 Volle dag NY
Dag 15 Volle dag NY
Dag 16 Volle dag NY
Dag 17 Van New York naar Pittsburg
Dag 18 van Pittsburgh naar Cleveland
Dag 19 van Cleveland naar Holland Michigan
Dag 20 van Holland naar Chicago, Wyndham Grand Chicago Riverfront
Dag 21 Volle dag Chicago
Dag 22 Volle dag Chicago
Vliegen Naar vliegveld en naar huis

 

Dag 1, een plog!

Weet je, we gaan deze vakantie echt wel wat leuke dingen doen, maar we gaan ook echt veel dagen niksen dus dan is een blog niet zo leuk. Maar een plog wel! Gewoon elke dag een rijtje foto’s. Leuk om de herkenbaarheid voor de Floridagangers en leuk om mee te kijken voor de nog-niet-Floridagangers.

Een Plog is veel foto’s en weinig tekst, dus here we go!floridadag1IMG_7517Té vroeg wakker natuurlijk! We zouden om 07:15 van huis vertrekken en ik was om 05:15 wakker. Kon ik mooi nog wat laatste dingetjes inpakken. Extra opladertjes en zo.

floridadag1IMG_7518Daar is ‘ie weer, onze Matroesjka koffer! De koffer in een koffer.

floridadag1IMG_7520En ze passen netjes met z’n drieen achterin, drie keer 19 kilo. Netjes toch?

floridadag1IMG_7521Hadden wij even pech. Onze handbagage werd aan een extra controle onderworpen, de allerachterste in de rij is die van ons. Uiteindelijke vertraging 10 minuutjes, niks aan de hand.

floridadag1IMG_7522Meta werd door de Marechaussee extra in de gaten gehouden. En geheel terecht overigens!

floridadag1IMG_7525Onze knappe puber! We hebben een super-tijd neergezet: van huis naar door de grenscontroles in 60 minuten. Inclusief parkeren, bagage inchecken, security en paspoort! Tip: Holiday Valet parkeren. Ideaal en op de totale kosten van een vakantie niet overdreven duur.

floridadag1IMG_7528Over “in je natuurlijke habitat zijn” gesproken. De stem van David Attenborough er onder en we hebben een documentaire over de Homo Shoppens

floridadag1IMG_7529Mooie nieuwe Delta A330.

floridadag1IMG_7533Ook hier weer genoten van het feit dat ik veel met de KLM vlieg voor m’n werk waardoor je overal voorin de rij naar binnen mag. Ik was de eerste in het achterste stuk.

floridadag1IMG_7534Ik was iets te laat met het vastleggen van de eco comfort plekken en daardoor konden we maar twee plekjes naast elkaar regelen. Meta en Maxim zijn eco comfort gaan zitten en ik in het achterste deel een exit stoel. Lekker beenruimte en ik had gelukkig een gezellige buurman. Ik wilde ook nog wat werk-dingetjes afronden en dat was veel schrijfwerk, kon ik dat lekker doen in die 9,5 uur dat je je anders zit te vervelen.

floridadag1IMG_7537Kijk ze zitten!

floridadag1IMG_7539Kijk ‘m eens werken!

floridadag1IMG_7545Het ziet er niet uit maar smaakte prima!

floridadag1IMG_7547Verplicht plaatje van de voortgang van de vlucht. Top in flight entertainment. Ik ben erg te spreken over Delta.

floridadag1IMG_7549Dankzij de wifi konden we ook nog lekker kletsen 😉

floridadag1IMG_7550En nog een lekker tussendoortje ook!

floridadag1IMG_7554Die rechterdeur die leidt via een trappetje naar een rustplek voor de crew op de plaats waar normaal gesproken zo’n cargo container staat. Een van de containers die ze laden is deze rustcontainer (Lower Deck Mobile Crew Rest). Slim.

floridadag1IMG_7556En dan komen we aan bij de immigratie. Altijd een taai onderdeel van de reis. Je kan geluk hebben of pech. En wij hadden dus geluk. Supersnel er doorheen!

floridadag1IMG_7569En ook nog eens geen kruis op het briefje uit de self service kiosk, that’s a first!!

floridadag1IMG_7573Hoort er ook bij. Kust van Florida!

floridadag1IMG_7575In het treintje. Maxim is al bijna puber af en staat fotografie onder voorwaarden toe.

floridadag1IMG_7578Auto! Wat een feest was dat toen we op Orlando de auto gingen ophalen. Via een foutje op de Alamo site heeft half Floridagangend Nederland voor een habbekrats een dikke bak kunnen huren. Deze jongen kost 475 euro voor drie weken. 5.6 liter V8. En er stond toch een feestelijke rij auto’s te wachten: Tahoe, Suburban, Ford Expedition. Snoepwinkel!

floridadag1IMG_7584Om een uurtje of half negen ging het licht uit. En om 4 uur weer aan 😉

 

 

 

Dag twee, van Orlando naar Cape Coral

IMG_7585

Uiteraard een early rise and beetje shine. Ik geloof dat het half vier was en Hansie klaarwakker was. Mooie gelegenheid om mn stukkie te schrijven.IMG_7587

Lekker donker nogIMG_7590

De hotellobby. Sheraton Suites Orlando Airport. Aanradertje! Mooi verhaal, ik had voor de verkeerde nacht geboekt, lekker slim ook. Uren zoeken naar het perfecte hotel en dan de verkeerde datum boeken…IMG_7591

Je moet toch wat als je zo vroeg wakker bent…IMG_7597

Kamer met apart slaapgedeelte, dat is wel handig met een bijna 20 jarige die naaktheid  van ouders maar awkward vindt.IMG_7595

Typische amerikaanse badkamer met een bad waar je niet in kan badderen en een toilet dat verstopt al je er één blaadje toiletpapier teveel in gooit.IMG_7598

Traditie: ontbijt bij Denny’s!IMG_7603

Pecan banana pancakesIMG_7605

Volgende traditie: inslaan bij de Walmart. Verder doen we de dagelijkse boodschappen bij de Publix.IMG_7606Speciaal voor Caroline, Saskia, Sonja, Hanneke en alle andere bloggende dames, de beroemde openbare toiletten!

IMG_7609De Walmart van binnen

IMG_7616Daarna door naar de Westfield mall in Brandon. Want je zal maar vergeten zijn je zwembroek in te pakken. Dat ik zorgeloos door het leven ga zie je terug in dit soort details. Lekker plekkie in de schaduw. Het was tenslotte een graadje of 32. Mooie mall trouwens en een heel stuk rustiger dan z’n broers in Orlando.

IMG_7617Sexy of niet?

IMG_7621Wederom een door Maxim persoonlijke “endorsed” foto

IMG_7623En goed geslaagd!

IMG_7624De foodcourt. Meta en Maxim hadden Chipotle, superlekker en niet zo vet

IMG_7632Maar je hebt ook mensen die zich niet in kunnen houden en een Five Guys burger nemen. Tip: neem de small burger, dan is de verhouding vlees/sla/tomaat ideaal!

IMG_7626Eén van Meta’s geneugten

IMG_7635Onderweg naar Cape Coral typische Floridiaanse wolkenluchten

IMG_7637En deze luchten zijn ook erg typisch Floridiaans.

IMG_7638You have reached your destination

IMG_7640Zwembad, terras en het kanaal achter het huis

IMG_7641Zelfde fot0 maar dan met beter beeld op terras

IMG_7644Tsja, ik zou het ook niet weten!

IMG_7645de chaos die wij in 15 minuten kunnen maken!

 

Dag drie, het grote niksen

DSC00525De eerste ochtend in het paradijs. Koffie drinken aan het water als de zon opkomt en Cape Coral tot leven komt.

DSC00529Ons terrasje aan het water. Was zo idyllisch. Totdat Meta er later achterkwam dat ze gestoken was door No See Ums. Schattige naam maar het zijn kl#tebeten. Heeft ze alleen hier in zuidwest Florida last van, verder naar het noorden niet.

DSC00539Onze schattige drijvende drankjeshouders!

DSC00546Een filosofische overpeinzing. “Hoe kan ik zorgen dat het internet hier wat sneller wordt”?

DSC00551Misschien dat moeder raad weet? “Mama, het internet is hier zo traag als dikke stront, een filmpje op 240P buffert zelfs”. Maar helaas heeft moeder ditmaal geen wijze raad anders dan “chill en relax”!

DSC00554De buren varen er op uit

IMG_7647En dat terwijl de tour zoals altijd op niemand wacht!

IMG_7651Daarna shoppen! En lekker lunchen bij Panera bread. Heerlijk! En omdat je op zo’n tablet je bestelling in moet geven kan je lekker rustig nadenken over je bestelling. Welke soep, hoe veel, welk brood, welke salade, welke dressing; keuzestress!

IMG_7653Iets van lentesoep met mais

IMG_7654Maxim’s Ceasar Salad met een flatbread met kip.

IMG_7656Prooi! Meta’s nieuwe horlogebandje. Aast ze al maanden op maar is altijd overal uitverkocht. Online besteld en in de Apple Store afgehaald.

IMG_7658Nieuw huis aan het einde van de straat, best een knap “pandje”

IMG_7665Hehe, even relaxen!

IMG_7666Op naar de Outback met onderwijl een verkoelend buitje!

IMG_7667Alsof een Blooming Onion nog niet genoeg calorieen had hebben ze nu een versie met patat, kaas en bacon. 2360 calorieën.

IMG_7668Deze is ook nieuw op het menu en errug lekker!

IMG_7669Maar vooraf hadden we een lekkere  Seared Ahi Tuna

IMG_7672Met daarna een porterhouse 😉

IMG_7673Hoe deze foto hier terecht komt weet ik ook niet, maar het is onze badkamer.

Tot morgen!

 

Dag 4, onverwachte culinaire uitspattingen

DSC00558Het uitzicht vanuit bed ’s ochtends. Uiteraard pas nadat je opgestaan bent om de gordijnen open te doen

DSC00562“my name is Maxim de Vries and I approve this picture”

IMG_7674Gewoon, omdat het kan

IMG_7688Op naar de Publix, die ligt op 2 mijl rijden, ideaal!

IMG_7694Leuk brommertje en allerschattigst Florida-nummerbordje

IMG_7675Voor Publixgangers een bekend beeld

IMG_7676De lekkerste broodjes, de Chicago hard rolls. Lekker knapperig! Over service gesproken: ik stond bij de yoghurts met fruit de meest verse er uit te zoeken toen er een medewerker naar me toe kwam die zei dat ze net verse aan het maken waren; welke smaak wilt u, dan laat ik die meteen maken. Fantastisch.

IMG_7677Jazeker, ze hebben echt ook wel groente in de USA en best veel ook.

IMG_7678Hoewel een bakkie sla een beste duit kost

IMG_7680Slimcado, ik verzin dit niet

IMG_7682Over keuzestress gesproken, dit is dus alleen maar koffiemelk! Allemaal met smaakjes maar als je gewone zoekt dan moet je nog je best doen ook!

IMG_7687Kijk, slagers van Nederland, zo wil ik het graag zien!

IMG_7695De rub voor de spare ribs

IMG_7698De spare ribs met de rub

IMG_7699De BBQ! Best duur apparaat en ik moet toegeven dat ‘ie het prima doet!

IMG_7701Oh, ze waren zo lekker! Na het garen nog een uurtje met boter en basterdsuiker in de folie ingepakt en daarna nog een minuut of tien afbakken.

IMG_7703

Ribeye met een lekker rubje…

IMG_7706Stilleven van bereid voer

IMG_7707De ribeyes gaan op het vuur!

IMG_7711En daarna ook nog de goddelijke garnalen met supermarinade!

DSC00604En tenslotte een blik op het nachtelijke zwembad

 

Dag 5, 6, 7 en 8

Goh, opeens is het vier dagen later! We hebben het ook zo druk met niksen! En ik moest ook nog wat werken dus kwam het er even niet van. Kom, we gaan snel van start want ik heb een hoop te laten zien!

IMG_7807DSC00759IMG_7796IMG_7797IMG_7802IMG_7776IMG_7774IMG_7770IMG_7769IMG_7767IMG_7766IMG_7739IMG_7738IMG_7740IMG_7742IMG_7741DSC00785DSC00781DSC00635DSC00778DSC00748DSC00739DSC00736DSC00734DSC00733DSC00732DSC00731DSC00726DSC00723DSC00709DSC00695DSC00692DSC00688DSC00682DSC00665DSC00663DSC00646DSC00645DSC00643DSC00640DSC00639DSC00636DSC00633

Voorjaarsvakantie Texas, tweede poging!

In 2015 zijn we in het vroege voorjaar naar Texas afgereisd voor een korte tussendoorvakantie naar Houston, San Antonio en New Orleans. De weersverwachting voor februari was tussen de 8 en 20 graden, dus we zouden goede en minder goede dagen hebben.

We hebben een fantastische week gehad maar het was wel wat grauw allemaal en ook wat kort (en soms héél koud!) dus hebben we besloten om het nog eens over te doen, maar nu iets langer, een wat groter rondje twee maanden later in het voorjaar.

We vertrekken op donderdag 21 april (met United) en komen terug op zaterdag 7 mei, dus 2 weken en 2 dagen. De route die we rijden is grofweg Houston – Natchez – Nashville – Memphis – Dallas – Fredericksburg – Austin – Houston.

Het eerste deel is meteen bijzonder want na 2 nachten in Natchez rijden we noordwaarts over de Natchez Trace Parkway. Dit is een route van 444 mijl tussen Natchez en Nashville die een belangrijke rol heeft gespeeld in de historie van de VS. Deze route is in de afgelopen eeuwen gebruikt door native amerikanen, ontdekkingsreizigers en immigranten die allemaal hun eigen sporen hebben achtergelaten.

Naast de historische waarde is “the Trace” vooral heel mooi, 444 mijl slingerende tweebaans weg door bebost en heuvelachtig gebied.

Natchez-Trace-Bridge-1

Er is al veel gepland en we hebben een lekker druk programma maar we hebben ook rust ingebouwd; zo zitten we in de meeste plaatsen 2 nachten zodat we niet zo hoeven te haasten.

Hoogtepunten genoeg! Jack Daniel’s distillery in Lynchburg Tennessee, Graceland, een echte County Fair, een wedstrijd van the Texas Rangers in Dallas, BBQ-en bij een (native Texaanse) collega in Texas en een huisje met een Hot Tub onder de sterren in Fredericksburg in het schijnbaar goddelijk mooie Texas Hill Country. En er komen vast nog een heleboel hoogtepunten bij!

De hele route zie je bovenaan in het tabje “Planning”.

En dan het vervoer! Ook niet geheel onbelangrijk! Onze eerste USA reis samen was in 1995 en toen hadden we een Ford Mustang convertible als huurauto die we nu weer gehuurd hebben 😉

 

G1

De voorbereiding, deel 1

Zaterdagochtend, 07:00. T-5.

Afgelopen zondag heb ik (Hans) met mijn team Veteranen B iéts te hard ons Dames 1 team aan staan moedigen. Om even het beeld compleet te schetsen voor de lezer: Onze teams speelden beiden uit op Zoetermeer en dames 1 speelde na ons (of anders gezegd: wij waren hun voorprogramma) dus wij konden ze mooi vanaf het terras onder het genot van een biertje en een bitterballetje aanmoedigen. En schijnbaar maakten wij als klein dapper clubje Veteranen net zoveel herrie als alle supporters van het thuis-spelende Zoetermeer!

Het was heerlijk weer, maar eigenlijk nét nog te fris om na de wedstrijd in een polootje rond te lopen en daarbij luidkeels je cluppie aan te moedigen. Het gevolg? Dames 1 heeft gewonnen en ik loop al de hele week met een halve keelontsteking rond die maar niet over wil gaan.

IMG_5851
Een Smurfturf veld hoort zo blauw, er is niets mis met je beeldscherm!

Enfin, T-5 dus. Maar schijn bedriegt! Want maandag moet ik voor werk naar Duitsland op reis om woensdag einde van de middag weer terug te komen. Dus is het zondagavond eigelijk T-1, maar eerder deze week kregen we de verrassing dat mijn broer en schoonzus (die in/op Curacao wonen) een weekje onverwachts naar Nederland komen. Leuk! Op woensdagavond gaan we gezellig met ze uit eten en moet ik dus zondagavond mijn deel van het koffer-inpakken al klaar hebben 🙂 Eerlijk gezegd vind ik het wel lekker om alvast wat inpakvoorpret te hebben hoor. Dit weekend dus twee koffers inpakken. Eentje voor het Duitsland tripje en eentje voor de vakantie!

En is moest nog even pielen met WordPress en heb uitgevonden dat de “featured image” het plaatje is dat op FB verschijnt als je de link naar het bericht daar post.