Dag 2, the longest day. Van San Francisco via Napa Valley naar Sacramento

De laatste keer dat we aan de Westkust waren was zo’n twee jaar geleden toen we in Las Vegas waren en ik meen me te herinneren dat we toen om 02:00 niet meer konden slapen. Dan is het in Nederland 11:00 ’s ochtends en dan ben ik thuis normaal gesproken ook al uren wakker. Wat die nacht twee jaar geleden in Vegas niet echt meehielp was de niet te temmen kou van de airco.

We hoopten echt dat het deze keer beter zou gaan en de betere airco en het superlekkere bed hebben echt geholpen. Meta was om 04:00 wakker en ik om 04:30, alleszins netjes dus! We zagen er echt tegenop om die eerste nacht echt belachelijk vroeg wakker te zijn maar dat is ons bespaard gebleven.

Blogje geschreven, gedoucht (super douche ook!), etc. en om een uurtje of 7 richting San Francisco gereden voor een ontbijtje bij Mo’z Café die ons was aangeraden door Onno. En dat was lekker zeg! Ik had een Egg Benedict en Meta een Egg Florentine (da’s een variatie op Egg Benedict met spinazie). Was echt supervers en met héérlijke Hollandaise saus gemaakt, zo goed proef je ze zelden!

 

 

 

 

Na het heerlijke en goed vullende ontbijt hebben we nog wat rondgereden in SF (veel zwervers op straat!), oa. langs Lombard Street.

Toen nog even langs het vista point bij de Golden Gate bridge waar het nog best frisjes was, een graadje of 12. Gelukkig hebben we allebei ons fleece jasje bij ons.

En toen… naar Napa Valley! Wat onwijs gaaf is dat zeg! Ontzettend mooie scenic routes in een heuvelachtig landschap tussen de wijnvelden en “chateaus” door. Supermooi en de temperatuur liep daar op tot een graadje of 22, echt heerlijk om met een cabrio doorheen te rijden!

Het was ook erg rustig op de weg, ik had het er gezien de populariteit van het gebied veel drukker verwacht! Later bleek dat er een aantal hoofdroutes door het gebied lopen waarvan sommigen heel druk zijn en anderen wat minder.

Let op, hier komt de truuk! Het gebeurt in Napa Valley allemaal tussen de plaatsen Napa en Geyserville. Tussen die twee plaatsen kan je Highway 29/128 nemen maar wat je ook kan doen is voor een groot deel van die route Highway 121 nemen, ook wel de Silverado trail genoemd. Dan rij je echt een héél stuk rustiger. De dag daarna hebben we weer dat gebied doorkruist en toen de 29/128 genomen en die vonden we veel drukker., daar stond ook echt file. Dus: Silverado trail nemen!

We hebben geluncht bij de winery van Francis Ford Coppola en hoewel dat natuurlijk commercieel is als de neten was het restaurant wel heel erg mooi gelegen en konden we nog een plekje krijgen op het terras onder de pergola.

We hadden allebei een heerlijke pizza die ze dan gesneden op tafel zetten en je allebei een apart bordje krijgt omdat ze er gewoon standaard van uitgaan dat je de pizza’s allebei deelt. I love the USA!

Daarna was het op naar Sacramento voor onze volgende hotelbestemming en die route voerde ons door een mooie rustige bergachtige route. Tegen de tijd dat we in Sacramento waren aangekomen was de temperatuur opgelopen tot ongeveer 32 graden, erg lekker dus!

Sacramento is een bijzonder mooie stad. Ruim opgezet met mooie parken! En ze hebben er een netwerk van elektrische fietsen en stepjes die je met je Über app kunt huren. 20 minuten steppen kost ongeveer 3 euro en fietsen is nog minder dan dat, ideaal. Je ziet in de app waar ze staan en dan kan je ze reserveren en er naartoe lopen. Als je op je bestemming bent aangekomen dan scan je de QR code met de app en dan wordt de step of fiets weer vrijgegeven voor gebruik door iemand anders.

We hebben gegeten bij PF Chang’s (da’s toch wel een top drie restaurant keten voor ons) waar echt van alles mis ging! Ten eerste kwamen de hoofdgerechten vóór de voorgerechten en was 1 hoofdgerecht niet heel warm. Dus daar werd aan gewerkt en in de tussentijd hebben wij het wél warme hoofdgerecht en de voorgerechten verorberd maar was het andere hoofdgerecht nog steeds niet teruggekomen; daar baalde de bediening ook van en aangezien wij er ondertussen geen trek meer in hadden hebben we de rekening gevraagd en werd er alleen 1 hoofd- en 1 voorgerecht in rekening gebracht. Dus 1 voorgerecht en 2 cocktails van het huis, nou dat is wel heel erg netjes opgelost!

Het hotel was het Grand Sheraton (ook weer via Hotwire geboekt), prima hotel, lekkere bedjes en mooi midden in de stad gelegen. Je moet wel voor de wifi betalen wat ik toch wel belachelijk vind voor zo’n klasse hotel. Maar als je lid werd van hun loyalty programma dan was het gratis. Dus ben ik nu lid van hun loyalty programma 🙂

We gingen om 9 uur slapen, dat gaat de goeie kant op!

Vandaag rijden we naar Fort Bragg aan de mooie Californische kust!

Dag 1: Moe, geïrriteerd maar verstandig!

Half vier ’s middags vertrekken we uit ons hotel dat ten zuiden van San Francisco ligt om naar de Tesla fabriek te gaan voor een tour door de fabriek. Die tour begint om 5 uur en we moeten er iets eerder zijn. Onderweg rijden we even langs de Best Buy voor een nieuwe telefoonhouder en een straf bakkie bij Starbucks om wakker te blijven. En dan: de avondspits in Silicon Valley…

Op de navigatie staat dat we nog 23 km moeten en dat dat 26 minuten zou duren, maar de afgelopen 10 minuten staan we bijna continue stil; dat gaan we dus nooit halen! Dat geeft ons dan wel weer mooi de gelegenheid om een fotootje te schieten van het Facebook hoofdkantoor!

Enfin, lang verhaal kort. Ik ben moe (want ondertussen is het 01:30 in Nederland, zijn we 20 uur op en dus ben ik geïrriteerd van de vertraging, de file en de verheugings op de tour door de Tesla fabriek. Maar ik ben ook verstandig en bedenk me dat het vakantie is.

Dus: ik keer om en we besluiten naar de Walmart te gaan en de tour te laten schieten. Dat ik op m’n 53e alsnog verstandig ga zijn, wie had dat verwacht!

Fast rewind naar 20 uur eerder: de wekker gaat in de Dragontuin. Koffie, laatste spullen in de koffer en dan brengt Maxim ons naar Schiphol. Speaking of koffer: we hebben dit jaar weer een convertible gehuurd en wilden nu eens een keertje zónder koffers op de achterbank rondrijden en dus hebben we twee nieuwe duffelbags gekocht want dat propt wat makkelijker in een kleine achterbak dan koffers. Eén best wel grote en een iets minder grote. En alles paste er in!

Hulde aan Meta dat ze zo haar best gedaan heeft om zo weinig mee te nemen dat we slechts 17 + 12 kilo aan koffers bij ons hebben en dat ze er toch elke dag weer stralend en modieus bij loopt!

Op Schiphol is het heel rustig. Koffers inleveren 1 iemand voor ons, bij de security waren we meteen aan de beurt en de paspoortcontrole hadden we 2 mensen voor ons, ideaal! Daarna het gebruikelijke lounge tafereel met een glaasje bubbels. De lounge was trouwens wel héél druk! Zie foto hieronder 🙂

Hier hebben we even geproost op Robert Jan zijn 45e verjaardag!


Daarna hadden we wéér mazzel want toen we bij de gate aan kwamen lopen gingen ze nét boarden en mochten op dat moment de sky priority klanten aan boord. Dus liepen we zo rechtstreeks door en het vliegtuig in.

We vlogen met een (nogal oude) 747 en we zaten helemaal voorin in een klein smal deel waar een grote galley naast zit waardoor het net is alsof je in een klein vliegtuig zit. Wel zo knus 🙂

Wát een eind vliegen is 10 uur zeg! Ongelooflijk, er leek geen einde aan te komen. Gelukkig heeft de serie Chernobyl ons er doorheen gesleept. Wat een topserie is dat zeg, aanrader!! Die dingen op het servetje zijn onze KPN SIMkaarten, we hebben in de USA allebei een AT&T SIMkaart zodat we lekker data hebben om te navigeren en zo. Werkt super, we hebben Airieli Mobile gebruikt als verstrekker van de simkaart en ik had vóór de landing al bereik.

Na de landing hadden we wéér mazzel want we waren in zegge en schrijve één minuut door de immigratie. Onze vriend Robert Jan tipte me een jaartje geleden dat je ook als Nederlander “Global Entry” aan kon vragen; dan betaal je eenmalig $100 en vul je wat papierwerk in waarna je wordt doorgelicht (hoe ze dat doen weet ik niet) en na goedkeuring mag je 5 jaar lang de USA in zonder in die helse rijen bij immigratie te hoeven staan. Wat een feest zeg!

Daarna koffertjes gehaald, Mustangjetje gehaald (foto volgt) en daarna op naar ons hotel, Pullman San Francisco Bay. Mooi hotel met heeeeeeerlijke bedden!

Daarna de Tesla tour (not), Walmart, eten bij Applebees en toen ging om 19:00 uur het licht uit…

Don’t call us, we’ll call you

Vorige jaren kochten we altijd bij aankomst in de AT&T of de T-Mobile shop een SIM kaart met een paar gb data zodat we lekker konden navigeren met Google maps, even een restaurantje opzoeken etc. We hadden wel eens van Arieli mobile gehoord en hebben dat uitgeprobeerd toen Meta onlangs voor werk naar Chicago mocht.

Arieli stuurt je een SIMkaart op, die activeer je de dag voordat je op reis gaat en als je dan aankomt dan doet ‘ie het. En dat is Meta prima bevallen dus hebben we er nu voor de aankomende vakantie ook 2 besteld.

Meta had in Chicago T-Mobile en we hebben nu AT&T gekozen omdat die betere dekking schijnt te hebben in onbewoond gebied en met name in Oregon zitten we hier en daar in erg dunbevolkt gebied.

Verder valt er (helaas zou ik bijna zeggen) niet zo veel meer voor te bereiden. Ik hoop dat mijn bij Ali Express bestelde telefoonhouder voor in de auto op tijd aankomt maar dat is eigenlijk het laatste dat geregeld moet worden. En de laatste weken kan ik ook nog wat informatie door lezen over de stateparks waar we in deze vakantie langs komen.